I SA/Wa 1955/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Łukasz Trochym (spr.) po rozpoznaniu w dniu 23 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. W. na pisma Prezesa Sądu Okręgowego we Wrocławiu w przedmiocie braku informacji o wydaniu wyroku postanawia: odrzucić skargę.

Pismem z 30 września 2024 r. W. W. (dalej jako "Skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pisma Prezesa Sądu Okręgowego we Wrocławiu w sprawie o sygn. akt VIW.050.179.2024 z dnia 20 czerwca 2024 r., z dnia 25 lipca 2024 r., z dnia 16 września 2024 r. oraz z dnia 25 września 2024 r., nie uwzględniające jego skarg na działania Sądu Rejonowego w Oleśnicy w sprawie o sygn. akt I C 928/22. W odpowiedzi organu na skargę – Prezes Sądu Okręgowego we Wrocławiu (dalej również jako "Prezes Sądu"), wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej. Wskazał, że zarzut Skarżącego dotyczy czynności związanych z postępowaniem prowadzonym przed Sądem Rejonowym w Oleśnicy pod sygn. akt I C 928/22, która została prawomocnie zakończona. W jego ocenie, zaskarżone działanie nie ma charakteru czynności z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 p.p.s.a. Podkreślił również, że czynności podejmowane przez sądy powszechne w toku i w związku z prowadzonymi postępowaniami nie stanowią działalności administracyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Stosownie z kolei do art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej, oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a p.p.s.a.), a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Z treści powołanych wyżej przepisów wynika zatem, że skarga na bezczynność jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty i inne czynności z zakresu administracji publicznej, wymienione szczegółowo w art. 3 § 2 pkt 1-4a p.p.s.a. Z przywołanej regulacji wynika, że warunkiem dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego jest to, aby jej przedmiot mieścił się w zakresie kontroli działalności administracji publicznej. Sąd administracyjny nie jest sądem powszechnej kontroli wszelkiej działalności organów państwa. Nie kontroluje on każdej czynności podjętej przez podmiot publiczny ani każdego zaniechania podmiotu wykonującego zadania publiczne. Kontroli tej podlegają wyłącznie takie akty, czynności lub zaniechania, które ustawodawca poddał właściwości sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie przedmiot skargi został przez Skarżącego wyraźnie powiązany z postępowaniem prowadzonym przez Sąd Rejonowy w Oleśnicy w sprawie o sygn. akt I C 928/22. Skarżący zarzuca bowiem brak poinformowania go o wydanym w ramach tego postępowania wyroku. Powyższą okoliczność Skarżący uczynił następnie przedmiotem swojej interwencji do Prezesa Sądu Okręgowego we Wrocławiu, który wielokrotnie odpowiedział na wystąpienia Skarżącego. Skarżący nie kwestionuje zatem decyzji administracyjnej, postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, ani bezczynności organu administracji publicznej w sprawie administracyjnej. Skarga dotyczy sposobu prowadzenia czynności procesowych w sprawie rozpoznawanej przez sąd powszechny, co pozostaje poza kognicją sądów administracyjnych. Prezes Sądu Okręgowego we Wrocławiu nie uwzględnił skarg Skarżącego. Tak ukształtowany przedmiot skargi nie mieści się jednak w katalogu spraw wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. Czynności sądu powszechnego podejmowane w toku postępowania sądowego, w tym czynności dotyczące akt sprawy, sposobu gromadzenia materiału procesowego, ujawniania dokumentów w aktach, oceny dowodów oraz podejmowania czynności procesowych, nie stanowią działalności administracji publicznej. Są to czynności należące do sfery wymiaru sprawiedliwości sprawowanego przez sądy powszechne, a nie do sfery administracji publicznej kontrolowanej przez sądy administracyjne. Nie zmienia tej oceny okoliczność, że skarga została skierowana przeciwko Prezesowi Sądu, albo że odpowiedź na skargę została udzielona przez Prezesa Sądu. Dla oceny dopuszczalności skargi decydujące znaczenie ma bowiem rzeczywisty przedmiot zaskarżenia, a nie wyłącznie oznaczenie podmiotu, którego działanie lub zaniechanie Skarżący kwestionuje. Jeżeli istota skargi dotyczy czynności sądu powszechnego związanych z prowadzeniem konkretnego postępowania sądowego, to sprawa taka nie staje się sprawą sądowoadministracyjną tylko dlatego, że Skarżący formułuje ją jako skargę na działanie organu danego sądu (w tym przypadku Prezesa Sądu). Sąd administracyjny nie jest również właściwy do badania prawidłowości prowadzenia postępowania przez sąd powszechny, w tym do oceny, czy w sprawie cywilnej lub rodzinnej należało ujawnić określone dokumenty, podjąć określone czynności procesowe czy dowodowe. Tego rodzaju zarzuty dotyczą przebiegu postępowania przed sądem powszechnym i mogą być oceniane wyłącznie w trybach przewidzianych dla danego rodzaju postępowania oraz przez sądy lub organy do tego właściwe. Nie mogą natomiast być przedmiotem kontroli wojewódzkiego sądu administracyjnego w trybie przepisów p.p.s.a. W tej sytuacji zastosowanie znajduje art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Stosownie zaś do art. 58 § 3 p.p.s.a. odrzucenie skargi następuje postanowieniem i może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.