I SA/Wa 193/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Magdalena Durzyńska (spr.), sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz, asesor WSA Kamil Kowalewski, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 28 czerwca 2024 r. sprawy ze skargi [...] na postanowienie Wojewody Mazowieckiego z dnia 14 listopada 2023 r. nr 736/2023 w przedmiocie zawieszenia postępowania oddala skargę

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie było postanowienie Wojewody Mazowieckiego o nr 736/2023 z dnia 14 listopada 2023 r. nr [...] umarzające w całości postępowanie w sprawie zażalenia na postanowienie Prezydenta [...] nr [...] z dnia 28 sierpnia 2023 r. o zawieszeniu z urzędu postępowania administracyjnego o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy dawnej ul. [...], ozn. hip. "[...]" rej. hip. [...] (...). Organ II instancji umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie wpadkowe dotyczące zawieszenia z uwagi na jego uprzednie podjęcie przez organ I instancji. W sentencji zaskarżonego postępowania organ II instancji wskazał, że umarza postępowanie "w całości". W skardze na ww postanowienie zaskarżone w części, tj. w zakresie dot. zażalenia J. K., M. K. oraz A. K., skarżący zarzucili wojewodzie: - mające istotny wpływ na wynik postępowania naruszenie prawa procesowego, tj. art. 105 § 1 kpa w związku z art. 97 § 2 kpa poprzez błędne przyjęcie, iż postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe w całości ze względu na to, iż według twierdzenia organu Prezydent [...] podjął w całości postępowanie w sprawie ustalenia odszkodowania za przedmiotową nieruchomość, podczas gdy w rzeczywistości Prezydent [...] podjął zawieszone postępowanie o ustalenie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość postanowieniem nr [...] z dnia 22 września 2023 r. jedynie w zakresie dotyczącym rozpatrzenia wniosku [...] sp. z o. o., a co za tym idzie brak jest podstaw do uznania, iż postępowanie zażaleniowe stało się bezprzedmiotowe w całości, ponieważ postępowanie z wniosku J. K., M. K. i A. K. o ustalenie odszkodowania pozostaje wciąż zawieszone. Skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia w części dotyczącej zażalenia J. K., M. K., A. K. na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ppsa i o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, zgodnie z obowiązującymi przepisami. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Sąd zważył co następuje: Z akt sprawy wynika, że w toku postępowania zażaleniowego organ I instancji podjął zawieszone z urzędu postępowanie i decyzją administracyjną z dnia 23 października 2023r. umorzył je jako bezprzedmiotowe z uwagi na brak przymiotu strony u wnioskodawców. Tym samym, wobec podjęcia przez Prezydenta m.st. Warszawy zawieszonego postępowania w sprawie ustalenia odszkodowania za przedmiotową nieruchomość, postępowanie zażaleniowe w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe. Sąd nie dostrzegł jednak, że organ I instancji rozdzielił wielopodmiotowe postępowanie prowadzone z jednego wniosku (datowanego na 1 sierpnia 2014r.) z uwagi na kwestie związane ze statusem strony, i umorzył postępowanie odszkodowawcze decyzją z 23 października 2023r. jedynie w części. Skutkowało to oddaleniem skargi na postanowienie w przedmiocie zawieszenia postępowania, choć nie było ku temu podstaw. Sąd skupił się na treści postanowienia organu II instancji "umarzającego postępowanie w całości" pozostając w błędnym przekonaniu, że postanowienie powinno być inaczej sformułowane jako "umarzające postępowanie zażaleniowe" a nie postępowanie główne, zwłaszcza, że uprzednio zapadła już w tym zakresie osobna decyzja administracyjna. Tymczasem Prezydent miasta stołecznego Warszawy umorzył postępowanie odszkodowawcze jedynie w stosunku do jednego z kilku wnioskodawców. W tym stanie rzeczy skarga skarżących na postanowienie umarzające postępowanie zażaleniowe "w całości" oczywiście zasługuje na uwzględnienie. Wojewoda nie dostrzegł bowiem rozdzielenia postępowania przez organ I instancji na wnioskodawców stanowiących następców prawnych dawnych właścicieli i spółki, która nabyła część roszczeń do nieruchomości; co niestety tut. Sąd powielił. Powyższe zostanie skorygowane w najbliższym możliwym terminie w postępowaniu autokontrolnym prowadzonym w trybie art. 179a ppsa