I SA/Wa 1912/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku G. J. o wstrzymanie wykonania postanowienia Komisji do spraw usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości [...], wydanych z naruszeniem prawa z dnia [...] czerwca 2017 r., nr [...], o ukaraniu grzywną w sprawie ze skargi G. J. na postanowienie Komisji do spraw usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości [...], wydanych z naruszeniem prawa z dnia [...] września 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zwolnienia od grzywny postanawia: odmówić wstrzymania wykonania postanowienia Komisji do spraw usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości [...], wydanych z naruszeniem prawa z dnia [...] czerwca 2017 r., nr [...], o ukaraniu grzywną.

Pismem z dnia [...] października 2017 r. G. J. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Komisji do spraw usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości [...], wydanych z naruszeniem prawa z dnia [...] września 2017 r., nr [...], w przedmiocie odmowy zwolnienia od grzywny. W treści skargi zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia Komisji do spraw usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości [...], wydanych z naruszeniem prawa z dnia [...] czerwca 2017 r., nr [...], w przedmiocie ukarania skarżącej grzywną. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że obecna sytuacja materialna skarżącej nie pozwala na uiszczenie przez nią wymierzonej grzywny i to w maksymalnej wysokości [...] zł, a toczące się obecnie postępowanie sądowoadministracyjne pozwala założyć, że zaskarżone postanowienie zostanie uchylone, przez co natychmiastowa egzekucja grzywny nie jest ani uzasadniona, ani konieczna. Wskazano również, że skarżąca obecnie nie pracuje oraz spłaca kredyty hipoteczne w znacznej wysokości. Podano także, że w postępowaniu karnym prowadzonym przeciwko skarżącej przez Prokuraturę Regionalną w W. sygn. akt [...] został wobec niej zastosowany środek zapobiegawczy w postaci poręczenia majątkowego w kwocie [...] zł, co znaczącą uszczupliło jej środki finansowe. Do skargi załączono kserokopię zaświadczeń wydanych przez [...] z siedzibą w W. z dnia [...] marca 2017r. wskazujących na stan zadłużenia skarżącej na dzień [...] marca 2017 r., jak również kserokopię decyzję Prezydenta W. z dnia [...] kwietnia 2017 r. orzekającą o uznaniu skarżącej z dniem [...] kwietnia 2017 r. za osobę bezrobotną. W odpowiedzi na skargę Komisja stwierdziła, że wniosek jest bezzasadny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej jako: "P.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 P.p.s.a.). Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04, LEX nr 281811). W postępowaniu o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, wykazanie przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej, spoczywa na wnioskodawcy. Nie wystarczą zatem same argumenty strony, jej twierdzenia muszą znaleźć potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej. Dopiero bowiem zestawienie argumentów przedstawionych we wniosku z ocena sytuacji finansowej i majątkowej, pozwala na ocenę, czy w przypadku wnioskodawcy, występują przesłanki określone w art. 61 § 3 ppsa. W ocenie Sądu, skarżąca nie wykazała, aby istniały przesłanki uzasadniające udzielenie jej ochrony tymczasowej. Dla oceny zasadności wniosku nie jest wystarczające złożenie kserokopii decyzji orzekającej o uznaniu skarżącej za osobę bezrobotną i kserokopii zaświadczeń o stanie zadłużenia na dzień [...] marca 2017 r. z tytułu kredytów hipotecznych. W lakonicznym uzasadnieniu wniosku skarżąca skupiła się na okoliczności braku pracy i wysokości zaciągniętych kredytów hipotecznych. Nie przedstawiła jednak żadnych dokumentów potwierdzających jej aktualną sytuację finansową i majątkową, tj. wyciągów i wykazów z posiadanych rachunków bankowych, czy rocznych deklaracji podatkowych. Skarżąca skoncentrowała się na przedstawieniu swoich zobowiązań finansowych, natomiast w ogóle nie wykazała swojej sytuacji rodzinnej, jak i składników posiadanego majątku. W konsekwencji czego nie wykazała, że nie jest wstanie uiścić nałożonej grzywny. Nie można pominąć również faktu, że skarżąca dysponowała środkami finansowymi na uiszczenie znacznie wyższego, niż nałożona grzywna, środka zapobiegawczego w postaci poręczenia majątkowego w kwocie [...] zł w prowadzonym przeciwko niej postępowaniu karnym. Ponadto wskazać należy, że sam fakt istnienia obowiązku wykonania postanowienia o ukaraniu grzywną nie może stanowić podstawy do uwzględnienia wniosku. Uiszczenie grzywny bez wątpienia powoduje dolegliwość w sytuacji majątkowej strony zobowiązanej, jednak nie zawsze wiąże się ono z powstaniem nieodwracalnych skutków, czy wyrządzeniem znacznej szkody. Nie jest to sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, gdyż w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia decyzji skarżąca może otrzymać zwrot uiszczonych kwot (por.: postanowienie NSA z dnia 23 sierpnia 2011 r., sygn. akt II GSK 1562/11). Jednocześnie podkreślenia wymaga, że wstrzymanie wykonania decyzji jest środkiem ochrony tymczasowej. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie dokonuje oceny zasadności skargi. Z tych przyczyn Sąd, podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.