I SA/Wa 1883/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Iwona Kosińska po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Miasta P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Miasta P. na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] września 2007 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności orzeczenia administracyjnego postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

W dniu 26 listopada 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga Miasta P. na decyzję Ministra Budownictwa z dnia [...] września 2007 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności orzeczenia administracyjnego. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 7 stycznia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, twierdząc w uzasadnieniu, że skarżący nie wykazał na czym miałoby polegać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, ani też, że wykonanie powyższej decyzji spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki. Na powyższe postanowienie zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożyło Miasto P.. W uzasadnieniu zażalenia wskazało, że za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji przemawia realna możliwość przedwczesnego procesu odszkodowawczego, który byli właściciele nieruchomości mogą wytoczyć przeciwko Miastu P., a w dalszej konsekwencji brak możliwości wyegzekwowania zapłaconego odszkodowania od wnioskodawców stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji, w przepadku jej uchylenia przez Sąd. Skarżący podniósł, że sprawy o stwierdzenie nieważności decyzji wywłaszczeniowych nie są jednostkowe, praktyka taka może narazić Miasto na utratę środków niezbędnych do realizacji zadań własnych gminy, nałożonych ustawą z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Podniesiono ponadto, że istnieje realne zagrożenie zbycia nieruchomości wobec której stwierdzono nieważność orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w P. z dnia [...] sierpnia 1950 r., nr [...], powodujące tym samym nieodwracalne skutki prawne. Rozpoznając zażalenie Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 14 października 2008 r., sygn. akt I OZ 793/08 uchylił zaskarżone postanowienie i sprawę przekazał Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu wskazano, że Sąd pierwszej instancji ponownie rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, powinien wziąć pod uwagę argumenty skarżącego podniesione w zażaleniu oraz okoliczności sprawy i obowiązujące przepisy oraz ponownie dokonać oceny przesłanek wynikających z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Zgodnie z art. 61 § 3 wskazanej ustawy sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samem sprawy. Z akt sprawy wynika, że w przypadku nie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji może wystąpić w niniejszej sprawie niebezpieczeństwo wyrządzenia szkody majątkowej oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższych względów, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.