I SA/Wa 1859/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Lenart (spr.) po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. H. na pismo Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] czerwca 2020 r., nr [...] w przedmiocie udzielenia informacji postanawia: odrzucić skargę.

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji w piśmie z [...] czerwca 2020 r., nr [...], stanowiącym odpowiedź na doręczone drogą elektroniczną pisma R. H. (dalej jako skarżący) z [...] i [...] maja 2020 r., poinformował skarżącego, że jego sprawa o potwierdzenie prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej została ostatecznie zakończona decyzją Wojewody [...] z [...] czerwca 2012 r., nr [...]. Minister wskazał również, że ww. pismach skarżący podnosi kwestie dotyczące wieloletniego prowadzenia postępowania zakończonego ww. decyzją Wojewody [...] potwierdzającą skarżącemu i S. H. prawo do rekompensaty z tytułu pozostawienia przez R. H. nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej położonej w miejscowości [...], powiat [...], województwo [...], obecnie [...], wypłacenia odsetek za zwłokę z tytułu niezałatwienia sprawy w terminie oraz zwrotu kosztów poniesionych przez skarżącego w związku z wieloletnim prowadzeniem postępowania w powyższej sprawie. Minister podkreślił, że powyższe kwestie były przedmiotem pism skarżącego z [...] grudnia 2017 r., [...] lutego 2018 r., [...] marca 2018 r., [...] marca 2020 r. i [...] kwietnia 2020 r., na które Minister udzielił odpowiedzi w pismach z [...] stycznia 2018 r., [...] marca 2018 r., [...] maja 2018 r., [...] maja 2020 r., nr [...]. Minister podtrzymał swoje stanowisko przedstawione ww. pismach i poinformował skarżącego ponownie o tym, że ustawa z 8 lipca 2005 r. o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej przewiduje przyznanie świadczenia o charakterze publicznoprawnym, tj. prawa do ww. rekompensaty. Natomiast wypłata jakichkolwiek innych należności, np. odsetek za zwłokę z tytułu niezałatwienia sprawy w terminie, czy kosztów poniesionych w trakcie postępowania dotyczącego potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami RP jest niemożliwa, gdyż nie ma ona oparcia w przepisach powołanej ustawy, ani w jakichkolwiek innych przepisach prawa. Zgodnie z art. 7 Konstytucji RP organu władzy publicznej działają na podstawie i granicach prawa, a nie na zasadzie słuszności. Zgodnie z art. 6 k.p.a. organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. Dodatkowo Minister poinformował skarżącego, że o treści art. 239 § 1 k.p.a. Pismem z [...] lipca 2020 r. R. H. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na powyższe pismo Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z [...] czerwca 2020 r. W uzasadnieniu skargi skarżący przedstawił przebieg wieloletniego postępowania, czynność, które musiał podjąć w celu zakończenia postępowania oraz koszty, które poniósł w toku postępowania administracyjnego. Wniósł o wydanie postanowienia o zwrot niesłusznie wydanych przez niego kwot oraz przyznanie odszkodowania – odsetek. W odpowiedzi na skargę Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wniósł o odrzucenie skargi, wskazując, że przedmiotowego pisma informacyjnego z [...] czerwca 2020 r. skierowanego do skarżącego nie można zakwalifikować do żadnej z kategorii aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej jako p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu. Wskazać należy, że merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia. Zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalność administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do art. 3 § 2 p.p.s.a kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (...), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (...), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (...), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. W myśl art. 3 § 2a i 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem kontroli Sądu jest pismo Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z [...] czerwca 2020 r. informujące skarżącego, że jego sprawa o potwierdzenie prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami RP została ostatecznie zakończona decyzją Wojewody [...] z [...] czerwca 2012 r., nr [...], zaś składane przez niego skargi dotyczące niewypłacenia mu odsetek za zwłokę w załatwieniu sprawy zakończonej ww. decyzją Wojewody [...], jak i niewypłacenie mu kosztów poniesionych przez niego na potrzeby tego postępowania o potwierdzenie prawa do rekompensaty – zostały już rozpatrzone i brak jest zasadności ich ponawiania. Stwierdzić należy, że zaskarżone pismo z [...] czerwca 2020 r. ma charakter informacyjny. Nie jest ono aktem administracyjnym, czy czynnością z zakresu administracji publicznej, o których mowa w powołanym wyżej art. 3 § 2 p.p.s.a. Zatem nie przysługuje na nie skarga do sądu administracyjnego. Przedmiotowe pismo informacyjne nie mieści się w żadnej z określonych w art. 3 § 2 p.p.s.a. form działania administracji publicznej podlegających kontroli sądowej. W szczególności, nie jest ono decyzją administracyjną, ani postanowieniem, na które służy zażalenie bądź innym aktem lub czynnością dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji. ----------------------- 2