I SA/Wa 1848/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi D. Z. na uchwałę Rady Dzielnicy Ursynów m.st. Warszawy z dnia 23 września 2025 r. nr XX/94/2025 w przedmiocie rozpatrzenia skargi na działania Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej Dzielnicy Ursynów m.st. Warszawy postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie D. Z. kwotę 100 (słownie: sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu.

Rada Dzielnicy Ursynów m.st. Warszawy, działając na podstawie § 13 ust. 4 Statutu Dzielnicy, stanowiącego załącznik nr 12 do uchwały Nr LXX/2182/20210 Rady m.st. Warszawy w sprawie nadania statutów dzielnicom miasta stołecznego Warszawy (Dz.Urz. woj. maz. z 2022 r., poz. 9305) oraz art. 229 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r., poz. 572) dalej "k.p.a.", podjęła w dniu 23 września 2025 r. uchwałę nr XX/94/20025, którą uznała zarzuty zawarte w skardze D. Z. na Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej Dzielnicy Ursynów m.st. Warszawy za bezzasadne, z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu, stanowiącym integralną część tej uchwały. Na powyższą uchwałę D. Z. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zarzucając Radzie Dzielnicy naruszenie przy jej podejmowaniu prawa do rzetelnego rozpatrzenie skargi (art. 7 i 77 k.p.a.), zasady zaufania obywateli do organów władzy publicznej (art. 8 k.p.a.), pominięcia dobra dziecka i praw jego przedstawiciela ustawowego (art. 72 Konstytucji RP i art. 100 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej), a ponadto brak sporządzenia do niej uzasadnienia w sposób spełniający wymogi art. 107 § 3 k.p.a. Wobec tak sformułowanych zarzutów wniósł o jej uchylenie, zobowiązanie organu do ponownego rozpoznania jego skargi z uwzględnieniem wskazań sądu oraz zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów postępowania. Wnioskował przy tym o przeprowadzenie dowodu z akt postepowania, w tym z protokołów z posiedzenia Komisji Skarg, Wniosków i Petycji, a także korespondencji z Ośrodkiem Pomocy Społecznej. W odpowiedzi na skargę Rada Dzielnicy Ursynów m.st. Warszawy wniosła o jej oddalenie jako niezasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: warunkiem merytorycznego rozpoznania skargi jest jej dopuszczalność. Skarga jest zaś dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejś z wymienionych przesłanek dopuszczalności skargi uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia. Taka właśnie sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie. Zakres spraw podlegających kognicji sądów administracyjnych uregulowany został w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) przywoływanej dalej jako "p.p.s.a.", oraz przepisach szczególnych. W myśl art. 3 § 2 tej ustawy, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (pkt 5), a także akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (pkt 6).. Zakwestionowana uchwała do tej kategorii nie należy. Podjęta ona została na podstawie art. 229 pkt 3 k.p.a., w ramach rozpoznania przez Radę Dzielnicy wniesionej w trybie art. 227 k.p.a. skargi na działania Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej Dzielnicy Ursynów. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym, jak i w literaturze przedmiotu utrwalony jest natomiast pogląd, iż w sprawach dotyczących postępowania skargowego unormowanego przepisami działu VIII k.p.a. nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (vide postanowienia NSA: z 26 stycznia 2006 r. I OSK 26/07; z 25 lutego 2009 r. II OSK 241/09; z 18 kwietnia 2023 r. I OSK 180/23 - dostępne w internetowej bazie orzeczeń: orzeczenia.nsa.gov.pl). Działania podejmowane przez organ w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków nie mają bowiem formy aktu lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. W postępowaniu tym, będącym jednoinstancyjnym postępowaniem uproszczonym, nie rozstrzyga się wszak konkretnej sprawy administracyjnej. Sama zaś skarga z art. 227 k.p.a. jest odformalizowanym środkiem ochrony różnych interesów jednostki, niedającym podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego. Uchwały podjęte w wyniku rozpoznania tego rodzaju skargi są taką samą czynnością informującą o sposobie jej załatwienia, jak nieposiadające formy uchwały czynności innych organów (monokratycznych) wymienionych w art. 229 k.p.a. Charakter zaskarżonej uchwały nie pozwala zatem na zakwalifikowanie jej jako zaskarżalnego aktu organu jednostki samorządu terytorialnego, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a. Także przepisy ustaw szczególnych (art. 3 § 3 p.p.s.a.) nie przewidują w stosunku do takich uchwał sądowej kontroli, która mogłaby zostać zainicjowana skargą podmiotu prywatnego. W tym stanie rzeczy skarga D. Z., jako wniesiona na akt niepodlegający kognicji sądów administracyjnych, podlegać musi odrzuceniu, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. O zwrocie skarżącemu zbędnie uiszczonego wpisu (pkt 2 sentencji) orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.