I SA/Wa 1839/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart po rozpoznaniu w dniu 21 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N. K. na zarządzenie Prezydenta m. st. Warszawy z dnia 16 kwietnia 2026r., nr 676/2026 w przedmiocie zasad i trybu prowadzenia naboru oraz wyboru najemców lokali mieszkalnych wybudowanych z wykorzystaniem wsparcia ze środków z planu rozwojowego postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić N. K. kwotę 300 (trzysta) złotych ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi.

N. K. pismem z dnia 29 czerwca 2026r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na zarządzenie Prezydenta m. st. Warszawy z dnia 16 kwietnia 2026r., nr 676/2026 w przedmiocie zasad i trybu prowadzenia naboru oraz wyboru najemców lokali mieszkalnych wybudowanych z wykorzystaniem wsparcia ze środków z planu rozwojowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i wyjaśnił, że w skarżonych przepisach § 8 ust. 2-4 Zarządzenia nie ma zapisów merytorycznych, które skarżący postrzega jako naruszenie jego prawa. Podkreślono, że w tych przepisach jest opisana jedynie procedura losowania lokali, której to procedury skarżący nie kwestionuje. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Obowiązkiem Sądu, do którego wpłynęła skarga, jest w pierwszej kolejności zbadanie jej dopuszczalności. Badanie to polega w szczególności na ustaleniu, czy sprawa przedstawiona pod rozstrzygnięcie Sądu mieści się w zakresie jego właściwości. Zgodnie z art. 3 § 2, § 2a i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2022 r. poz. 2000 i 2185), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2022 r. poz. 2651 i 2707), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2022 r. poz. 813 ze zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; a także w sprawach, w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę. Z treści powołanych wyżej przepisów wynika zatem, że skarga jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty i inne czynności z zakresu administracji publicznej, wymienione szczegółowo w art. 3 § 2 pkt 1 – 4a. Przedmiotowa sprawa dotyczy zarządzenia Prezydenta z dnia 16 kwietnia 2026r., nr 676/2026 w przedmiocie zasad i trybu prowadzenia naboru oraz wyboru najemców lokali mieszkalnych wybudowanych z wykorzystaniem wsparcia ze środków z planu rozwojowego. Zdaniem Sądu w regulacjach p.p.s.a. nie zostało wyjaśnione co należy rozumieć pod pojęciem "aktu z zakresu administracji publicznej". W orzecznictwie można spotkać pogląd, że art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a. obejmuje akty, które z reguły noszą następujące cechy: 1) mają na celu realizację zadań publicznych przypisanych organom jednostek samorządu terytorialnego w drodze ustawy; 2) nakładają obowiązki, stwierdzają uprawnienia lub obowiązki bądź tworzą lub znoszą istniejący stosunek prawny; 3) mają charakter indywidualny bądź generalny; 4) nie są aktami prawa miejscowego (zob. uchwała NSA z dnia 26 czerwca 2014 r. sygn. akt I OPS 14/13, ONSAiWSA 2015/1/2). Z kolei NSA w postanowieniu z dnia 2 grudnia 2014 r. sygn. akt I OSK 1243/13 (Lex nr 1646151) wskazał, że podstawą do kwalifikacji do aktu z zakresu administracji publicznej jest regulacja w przepisach prawa materialnego, które umocowują organ administracji publicznej do wydania jednostronnego aktu w przedmiocie uprawnienia wynikającego z przepisów prawa. Uwzględniając te uwagi należy stwierdzić, że zaskarżone zarządzenie przede wszystkim nie nakłada obowiązków, nie stwierdza uprawnienia lub obowiązku, nie tworzy i nie znosi istniejących stosunków prawnych. Wskazać również należy, że zaskarżone zarządzenie nie rozstrzyga o prawach podmiotów zamierzających zawrzeć cywilną umowę najmu z organem gminy lub organem gospodarującym mieniem Skarbu Państwa, ale reguluje wyłącznie tryb i sposób składania ofert cywilnoprawnych na wynajem nieruchomości gminnych. Informuje, w jaki sposób Prezydent, jako organ wykonawczy gminy - właściciela nieruchomości będzie je rozpatrywał. Zarządzenie jest swoistą instrukcją działania informującą zainteresowane podmioty, w jaki sposób będą rozpatrywane oferty. Z przepisów zarządzenia dla żadnego podmiotu nie wynika uprawnienie do żądania zawarcia umowy, ani jakiekolwiek pierwszeństwa w jej zawarciu. Zarządzenie wyraźnie określa, że zgoda Prezydenta następuje w drodze umowy cywilnej. Nie jest ona, zatem poprzedzona jakimś aktem władczym kreującym po stronie przedsiębiorcy uprawnienie do zawarcia umowy. Z uwagi na powyższe uznać należało, że skarżone zarządzenie stanowiło wewnętrzny akt (instrukcję, regulamin) określający sposób zawierania tychże umów, w których jedną ze stron jest osoba reprezentująca Prezydenta), a drugą podmiot zainteresowany dokonaniem takiego zajęcia. Zaskarżone zarządzenie nie pozbawia przy tym nikogo uprawnienia do korzystania z nieruchomości gminnej, ani nie uniemożliwia uzyskania takiego uprawnienia. Nie może być również źródłem roszczenia o zawarcie takiej umowy. Nie jest ono w stanie wywołać jakichkolwiek zmian w katalogu uprawnień podmiotów zewnętrznych, a w konsekwencji też nie może naruszać niczyich praw". Podsumowując, zaskarżone zarządzenie, dotyczące gospodarowania mieniem komunalnym, nie kwalifikuje się do aktów z zakresu administracji publicznej wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., gdyż pozostaje wyłącznie w sferze organizacji wewnętrznej m. st. Warszawy, co wyłącza dopuszczalność przedmiotowej skargi. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. odrzucił skargę w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi w kwocie 300 zł orzeczono stosownie do treści art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. (pkt 2 sentencji postanowienia).