I SA/Wa 1794/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska (spr.) Sędziowie: WSA Marta Kołtun-Kulik WSA Iwona Maciejuk Protokolant referent Monika Bodzan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 sierpnia 2014 r. sprawy ze skargi J. S. w przedmiocie wznowienia postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 grudnia 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 152/13 1. oddala skargę o wznowienie postępowania; 2. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata A. S., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę [...] ([...]) złotych, w tym: tytułem opłaty kwotę [...] ([...]) złotych, tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę [...] ([...]) złotych.

Pismem z 28 maja 2014 r., które do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło w dniu 3 czerwca 2014 r., J. S. wniosła skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 grudnia 2013 r. sygn. akt I SA/Wa 152/13. Wyrokiem tym Sąd oddalił skargę J. S. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 września 2012 r. sygn. akt I SA/Wa 1202/12 oddalającym skargę J. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] kwietnia 2012 r. w przedmiocie zasiłku celowego. W uzasadnieniu skargi o wznowienie postępowania Sądowego J. S. wskazała jako podstawę wznowienia postępowania art. 271 pkt 2 a także art. 273 § 2 Ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Podniosła, że wyznaczony z urzędu adw. A.S. nie kontaktowała się z nią, nie odpowiadała na telefony, nie wykazała żadnego zainteresowania sprawą, której w ogóle nie znała. Pełnomocnik skarżącej ustanowiona z urzędu, na rozprawie w dniu 28 sierpnia 2014 r., skargę o wznowienie postępowania sądowego pozostawiła do uznania sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga o wznowienie postępowania sądowego nie podlega uwzględnieniu z uwagi na jej bezzasadność. Rozpoznanie skargi o wznowienie postępowania odbywa się w kilku etapach. W pierwszej kolejności badana jest formalna dopuszczalność skargi zgodnie z art. 280 §1 p.p.s.a. na posiedzeniu niejawnym. Zarządzeniem z 9 lipca 2014 r. sprawa została skierowana na rozprawę, tym samym Sąd uznał, że nie występują podstawy do odrzucenia skargi na posiedzeniu niejawnym. Ponieważ skarżąca wskazała na podstawy wznowieniowe z art. 271 pkt 2 i art. 273 § 2 p.p.s.a., z tym, że tej ostatniej podstawy w żaden sposób nie uzasadniła to niemniej podstawa z art. 271 pkt 2 w postaci pozbawienia możliwości działań, podlegała zbadaniu, gdyż w skardze zawarto oznaczenie zaskarżonego orzeczenia oraz podano i uzasadniono tę podstawę wznowienia. Badanie, czy w sprawie ziściła się przesłanka wznowienia następuje na rozprawie, co stanowi drugi etap rozpoznania skargi o wznowienie postępowania. Ziszczenie się przesłanki wznowienia powołanej przez skarżącą otwiera trzeci etap postępowania o wznowienie, który dotyczy ponownego rozpoznania sporu, który był przedmiotem postępowania zakończonego kwestionowanym wyrokiem. W rozpoznawanej sprawie, skarga J. S. nie dała podstaw do ponownego zbadania sprawy, albowiem okoliczności, na które się powołała nie stanowią przesłanki dającej możliwość wzruszenia wcześniej wydanego wyroku. Zgodnie z art. 244 § 2 p.p.s.a. ustanowienie adwokata w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa. W dniu 22 lipca 2013 r. Okręgowa Rada Adwokacka w Warszawie wyznaczyła pełnomocnikiem skarżącej adw. A. S. (k.62 akt I SA/.Wa 752/13). Jak wynika z powołanych akt sadowych (k.71) zawiadomienie o rozprawie wyznaczonej na 13 grudnia 2013 r. zostało wysłane na adres kancelarii pełnomocnika. Na rozprawie w dniu 13 grudnia 2013 r. stawił się aplikant adwokacki M. P. z upoważnienia adw. A. S. i zajął stanowisko w sprawie (k. 77). Adw. A. S. w dniu 13 grudnia 2013 r. złożyła wniosek o doręczenie wyroku wraz z uzasadnieniem (k. 79) a w dniu 16 stycznia 2014 r. do Sądu wpłynęła opinia pełnomocnika substytucyjnego – adw. R. S. w przedmiocie bezzasadności wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 13 grudnia 2013 r.(k.87-90). Z akt sprawy wynika również, że adw. A. S. zapoznała się z aktami sprawy w dniu 22.08.2013 r. a pełnomocnik substytucyjny – adw. R. S. zapoznał się z aktami sprawy w dniu 19.09.2013 r. W świetle powyższego nie znajduje uzasadnienia zarzut skargi, że wyznaczona z urzędu adw. A. S. nie wykazała żadnego zainteresowania sprawą, której w ogóle nie znała. Z argumentacji skarżącej wynika, że ma ona zastrzeżenia odnośnie sposobu reprezentowania jej interesów przez pełnomocnika wyznaczonego z urzędu. W tej kwestii należy stwierdzić, że przesłanki wznowieniowe nienależytego reprezentowania lub pozbawienia możliwości działania określone w art. 271 pkt 2 p.p.s.a. nie występują w sytuacji, gdy za stronę działa prawidłowo ustanowiony pełnomocnik nawet, gdy swoje obowiązki wykonuje w sposób, który prowadzi do negatywnych dla reprezentowanej strony skutków ( postanowienie NSA z 15.02.2012 r. I GSK 155/12, LEX w 1122866). Natomiast zastrzeżenia strony co do sposobu wypełniania obowiązków przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu nie mogą być przedmiotem oceny Sądu administracyjnego. Relacje te podlegają aktom określającym zasady etyki zawodów prawniczych i ocenie właściwych organów samorządu zawodowego. Ponieważ w rozpoznawanej sprawie nie może być w ogóle mowy o pozbawieniu skarżącej możliwości działania w znaczeniu o jakim mowa w art. 271 pkt 2 p.p.s.a. natomiast dla podstawy wznowienia określonej w art. 273 § 2 p.p.s.a. skarżąca w ogóle nie podała uzasadnienia to Sąd na podstawie art. 282 § 2 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi o wznowienie. Należy wyjaśnić, że Sąd nie uwzględnił wniosku J. S. zgłoszonego do akt sprawy w piśmie złożonym w dniu 26.08.2014 r. (k.11), a więc w dniu poprzedzającym dzień rozprawy, do czasu wyznaczenia przez ORA innego adwokata. Zgodnie z art. 99 p.p.s.a. Sąd może odroczyć posiedzenie tylko z ważnej przyczyny . Skarżącej prawo pomocy w postaci adwokata z urzędu zostało już przyznane, a adw. A.S. jest wciąż jej pełnomocnikiem, co zostało potwierdzone na rozprawie w dniu 28.08.2014 r. Nie zachodziła żadna przyczyna uzasadniająca odroczenie rozprawy z powodów podanych przez skarżącą. Z powyższych względów oraz powołanych przepisów Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.