I SA/Wa 1750/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Marciniak (spr.) po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym skargi W. S., K. S., M. K., S. K., M. Z., J. Z., A. Z., M. K., N. K., M. M., S. K., T. C. w przedmiocie wymierzenia Prezydentowi [...] grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 listopada 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 324/13 1. wymierza Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 2. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz skarżących W. S., K. S., M. K., S. K., M. Z., J. Z., A. Z., M. K., N. K., M. M., S. K., T. C. solidarnie kwotę 644 (sześćset czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

W. S., K. S., M. K., S. K., M. Z., J. Z., A. Z., M. K., N. K., M. M., S. K., T. C. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 listopada 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 324/13 zobowiązującego Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku z dnia 5 października 2012 r., o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...], ozn. hip. "[...]", w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. W skardze skarżący podnieśli, iż akta sprawy zostały wraz z prawomocnym wyrokiem zwrócone organowi w dniu 14 lutego 2014 r., jednak mimo zakreślonego wyrokiem terminu oraz skierowania do wnioskodawców pisemnego wezwania do wykonania wyroku organ nadal pozostaje w bezczynności. Skarżący wskazali również, że w ostatnim piśmie skierowanym do pełnomocnika wnioskodawców z dnia 13 marca 2013 r., organ poinformował, że wydanie decyzji nastąpi do dnia 31 sierpnia 2013 r., i wskazał, że w toku postępowania pozyskał dowody dla ustalenia, że "grunt objęty roszczeniem spełnia przesłanki z art. 215 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. nr 115 poz. 741 ze zm.) – dalej jako u.g.n.". Skoro więc nie ma obiektywnych przeszkód dla wyliczenia wysokości odszkodowania i wydania decyzji postępowanie administracyjne powinno zostać zakończone. Skarżący wnieśli również o przeprowadzenie postępowania w trybie uproszczonym. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi wskazując, iż w toku postępowania administracyjnego podjął szereg czynności mających na celu skompletowanie całości materiału dowodowego niezbędnego dla oceny czy teren objęty roszczeniem spełnia przesłanki z art. 215 u.g.n. Prezydent [...] wskazał również, że do zakończenia postępowania konieczne jest jeszcze wykonanie przez rzeczoznawcę majątkowego operatu szacunkowego określającego wysokość odszkodowania za grunt nieruchomości położonej przy ul. [...]. Dodał również, że poinformował stronę o przyczynach niewydania decyzji w terminie. Ponadto w odpowiedzi na skargę organ nie wniósł sprzeciwu co do wniosku skarżących dotyczącego trybu rozpoznania skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona, co skutkować musi wymierzeniem Prezydentowi [...] określonej w sentencji grzywny. Rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na zasadzie art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) powoływana dalej jako: "p.p.s.a.", zgodnie z którym to przepisem Sąd rozpoznaje sprawę w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym jeżeli jedna ze stron złoży taki wniosek, a pozostałe strony nie wniosą sprzeciwu w terminie 14 dni od jego złożenia. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Przedmiotowa skarga została złożona w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Grzywnę, o której mowa w tym przepisie, stosownie do § 6 art. 154 p.p.s.a., wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, na podstawie odrębnych przepisów. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 13 listopada 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 324/13 zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ul. [...], ozn. Hip. "[...]", w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. Bezsporne jest, że akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły do organu w dniu 14 lutego 2014 r., co wynika z prezentaty Urzędu [...] widniejącej na piśmie przekazującym akta. Niekwestionowaną okolicznością jest również to, że do dnia wniesienia skargi do Sądu w dniu 18 kwietnia 2014 r., mimo uprzedniego wezwania organu przez skarżących do wykonania prawomocnego wyroku, Prezydent [...] nie rozstrzygnął przedmiotowej sprawy. Skoro zatem Prezydent [...] w terminie wyznaczonym wyrokiem Sądu, jak również przed wniesieniem skargi w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a., nie załatwił sprawy, to wniosek o wymierzenie grzywny jest niewątpliwie uzasadniony. Zważyć bowiem należy, że niewykonywanie wyroków sądów w demokratycznym państwie prawa nie może być w tolerowane. W szczególności nie można zaakceptować ani też usprawiedliwiać sytuacji, gdy wyroki sądów nie są respektowane przez organy władzy publicznej. Taka sytuacja prowadzić musi nieuchronnie do podważania zaufania jednostek do tych organów, jak też szerzej do samej władzy publicznej. Świadczy przy tym o braku poszanowania prawa przez organy władzy publicznej, które same zobowiązane są do jego stosowania. W realiach niniejszej sprawy Sąd ocenił, iż wystarczająco represyjną, jak też dyscyplinującą funkcję, spełni grzywna w wysokości 500 złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. i jest adekwatna z punktu widzenia wielkości przekroczenia terminu załatwienia sprawy wyznaczonego przez Sąd. Mając powyższe na uwadze Sąd, na mocy art. 154 § 1 w zw. z art. 154 § 6 i art. 119 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie 1 sentencji wyroku. W przedmiocie kosztów postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.