I SA/Wa 1746/17

Referendarz sądowy Grzegorz Antas Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu w sprawie ze skargi J. P. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lipca 2017 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy sporządzenia kserokopii akt sprawy postanawia: przyznać prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w [...].

Wraz ze skargą na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lipca 2017 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy sporządzenia kserokopii akt sprawy skarżący J. P. wystąpił o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu (adwokata). W formularzu PPF wnioskodawca podał, że prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz z żoną. Oboje są osobami w podeszłym ([...] i [...] lat), utrzymującymi się ze świadczeń emerytalnych w wysokości odpowiednio [...] zł i [...] zł. W skład stanu majątkowego wnioskodawcy wchodzi, zgodnie z jego oświadczeniem, nieruchomość [...] ([...]). Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważyć należało, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369), dalej: p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ocena zdolności wnioskodawcy do poniesienia kosztów ustanowienia we własnym zakresie profesjonalnego pełnomocnika wskazuje, że skarżący takiej możliwości jest w całości pozbawiony, uwzględniając dochody przez niego uzyskiwane oraz przeciętne koszty utrzymania, w skład których zaliczyć należy koszty leczenia. Wprawdzie w treści formularza skarżący nie wskazał wysokości stałych wydatków przez siebie ponoszonych, skupiając się na określeniu swojego złego stanu zdrowia, niemniej niewątpliwym pozostaje, że w sytuacji konieczności uiszczenia kosztów sądowych (przy braku oszczędności) kształtować się one muszą na poziomie uniemożliwiającym traktowanie dochodów pochodzących z otrzymywanego świadczenia emerytalnego za odpowiednie źródło pokrycia wskazywanego wydatku związanego z ustanowieniem pełnomocnika, jeżeli jego udział w sprawie wnioskodawca uznaje za konieczny. W tych warunkach, na podstawie art. 249a i art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.