I SA/Wa 1713/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Durzyńska po rozpoznaniu 8 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.A. na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z [...] marca 2020 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za prowadzenie bez zezwolenia placówki świadczącej usługi opiekuńcze postanawia umorzyć postępowanie sądowe

Pismem z [...] marca 2020 r. D.A. (dalej jako skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z [...] marca 2020 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za prowadzenie bez zezwolenia placówki świadczącej usługi opiekuńcze. Postanowieniem z 3 lipca 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy przekazał sprawę według właściwości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Przy piśmie z [...] lipca 2020 r. skarżąca oświadczyła, że cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 – dalej jako ppsa) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu cofnięcie skargi w niniejszej sprawie jest dopuszczalne, albowiem nie zmierza do obejścia prawa ani nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 ppsa sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji.