I SA/Wa 1615/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Monika Sawa Sędziowie sędzia WSA Gabriela Nowak asesor WSA Nina Beczek (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 15 grudnia 2023 r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ostrołęce z dnia 12 czerwca 2023 r. nr SKO/4111/592/2023 w przedmiocie odmowy przyznania dodatku węglowego oddala skargę.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. decyzją z 12 czerwca 2023 r. nr SKO/4111/592/2023 utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Wójta Gminy D. z 29 marca 2023 r. nr GOPS.DŚR.5411.000016.2023 o odmowie przyznania M. S. dodatku węglowego. W uzasadnieniu decyzji Kolegium wskazało, że powodem odmowy przyznania dodatku węglowego było ustalenie, że skarżąca nie zamieszkuje pod adresem wskazanym we wniosku z 29 sierpnia 2022 r. o wypłatę dodatku węglowego. W celu wszechstronnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, organ I instancji podjął się weryfikacji wniosku skarżącej, korzystając z instrumentu wywiadu środowiskowego. Organ I instancji podjął dwukrotną próbę przeprowadzenia wywiadu środowiskowego w dniach 6 i 8 marca 2023 r. W notatce służbowej z 6 marca 2023 r. pracownik socjalny wskazał, że "nie udało się przeprowadzić wywiadu, ponieważ nie zastano nikogo pod tym adresem [[...]]. Brama i furtka zamknięta na klucz. Przy posesji byłam w tym dniu dwukrotnie o godzinie 10.20 oraz o godzinie 11.30". Natomiast w notatce służbowej z 8 marca 2023 r. wskazano: "nie udało się przeprowadzić wywiadu, ponieważ nie zastano nikogo pod tym adresem. Brama i furtka nadal zamknięta na klucz. Na posesji brak śladów użytkowania. Przy posesji byłam w tym dniu dwukrotnie o godzinie 10.30 oraz o godzinie 11.45". Z kolei z kwestionariusza wywiadu środowiskowego z 6 i 8 marca 2023 r. wynika, że budynek skarżącej jest drewniany i wizualnie wygląda na letniskowy, okiennice domu były pozamykane. Brama i furtka były zamknięte na klucz. W skrzynce na listy znajdowała się nieodebrana korespondencja. Na dzwonek przy furtce nikt nie odpowiadał. W ocenie pracownika socjalnego posesja wyglądała na nieużytkowaną. Kolegium wskazało, że kolejną próbę przeprowadzenia wywiadu środowiskowego podjęto - po wcześniejszym zawiadomieniu skarżącej - w dniu 17 marca 2023 r., w treści wywiadu podano: M. S. przyjechała wraz z siostrzenicą na umówione spotkanie. W domu jest zainstalowana kuchnia węglowa z rozprowadzonym ogrzewaniem centralnym, ale obecnie nieużytkowane, ponieważ nikt w okresie zimowym nie zamieszkuje pod adresem [...]. Z kolei w notatce służbowej sporządzonej tego samego dnia przez pracownika socjalnego czytamy "Pani M. S. nie zamieszkuje na stałe pod ww. adresem, ponieważ przyjechała specjalnie na umówione spotkanie. Wnioskodawczym poinformowała, że wyjechała w drugiej połowie września 2022 r. i do chwili obecnej przebywa w Warszawie, tj. około pół roku. Dom drewniany parterowy. W budynku zamontowana jest kuchnia węglowa. W kuchni nie paliło się, pomieszczenia były bardzo wychłodzone, zatem źródło ogrzewania nie jest użytkowane". W ocenie Kolegium lektura akt prowadzi do wniosku, że skarżąca faktyczne nie zamieszkuje na stałe i nie prowadzi gospodarstwa domowego na obszarze gminy D. Świadczy o tym chociażby fakt, że nie ponosi ona opłat za gospodarowanie odpadami, co zostało potwierdzone przez Wójta Gminy w piśmie z 8 marca 2023 r. Tymczasem właściciel nieruchomości, na której znajduje się domek letniskowy lub innej nieruchomości wykorzystywanej na cele rekreacyjno-wypoczynkowe ma obowiązek ponoszenia opłaty ryczałtowej rocznej, bez względu na to, ile produkuje odpadów, i ile miesięcy w roku korzysta z takiej nieruchomości. Z kolei jak wynika z załączonego do pisma skarżącej z 21 marca 2023 r. zawiadomienia Wójta Gminy (pismo z 14 września 2018 r. nr Ro.6232.2.2018.MP) opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi dla nieruchomości, na których znajdują się domki letniskowe wykorzystywane przez część roku w przypadku odbioru odpadów selektywnych zbieranych wynosi 156 zł/rok. Skarżąca do tego samego pisma dołączyła trzy odcinki wpłat za odpady komunalne. Dodatkowo jak wynika z decyzji w sprawie wymiaru łącznego zobowiązania podatkowego (decyzja: z 29 stycznia 2020 r., z 23 stycznia 2019 r., z 5 lutego 2018 r., z 2 lutego 2017 r. oraz z 1 lutego 2013 r.) budynek skarżącej jest sklasyfikowany jako letniskowy (rekreacyjny). Zatem skarżąca odprowadza podatek od gruntów rekreacyjnych i budynków niemieszkalnych, wobec czego dodatek węglowy jej nie przysługuje. Zauważyć należy, że domki letniskowe w świetle ustawy o podatkach i opłatach lokalnych nie są uznawane za budynek mieszkalny. To wszystko, w ocenie Kolegium prowadzi do wniosku, że skarżąca nie zamieszkuje na stałe pod adresem [...]. Przerwa w przebywaniu strony w Warszawie (tam, gdzie ma w istocie miejsce zameldowania oraz najprawdopodobniej miejsce zamieszkania) spowodowana szczególnymi okolicznościami, takimi jak np. wypoczynek w domku na działce (nawet kilka miesięcy letnich), nie zmienia miejsca zamieszkania w znaczeniu prawnym. W świetle powyższego Kolegium uznało, że pobyt skarżącej w domku na działce ma charakter sezonowy i rekreacyjny. Dalsza analiza akt sprawy wykazuje, że skarżąca zameldowana jest na pobyt stały pod adresem: Warszawa, ul. [...], co potwierdza wydruk z rejestru PESEL. Fakt zamieszkiwania w miejscowości Warszawa potwierdza sama skarżąca, która w oświadczeniu z 17 marca 2023 r. wskazała: "Obecnie przebywam w Warszawie (...). Wyjechałam z działki w II połowie września gdy zrobiło się zimno. (...) przewiduję, że tu przyjadę pod koniec 04/23". Podobne informacje można wyczytać z odwołania. Co świadczy o tym, że skarżąca od ponad sześciu miesięcy nie zamieszkuje pod adresem [...]. Dodatkowo Kolegium zauważyło, że skarżąca nie odbiera kierowanej do niej korespondencji na adres [...]. Kierowanej do niej korespondencji (postanowienia z 27 października 2022 r., zawiadomienia z 20 października 2022 r. oraz decyzji z 14 listopada 2022 r.) skarżąca nie odebrała w ogóle. Pisma po podwójnym awizowaniu wróciły do organu. Mając na uwadze powyższe, Kolegium stwierdziło, że dodatek węglowy skarżącej nie przysługuje, bowiem nie zamieszkuje ona na stałe i nie gospodaruje pod adresem wskazanym we wniosku. Fakt własności nieruchomości nie jest przesłanką, warunkującą przyznanie dodatku węglowego. Skargę na decyzję Kolegium wniosła M. S., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, zarzucając zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów: 1. prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy, tj. art. 2 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym w zw. z art. 2 ust. 7 pkt 1 tej ustawy poprzez ich błędną wykładnię i uznanie, że miejscem zamieszkania skarżącej jest miejsce jej zameldowania znajdujące się w Warszawie, a nie pod adresem [...] (gmina D.) oraz w konsekwencji uznanie, że skarżącej nie przysługuje dodatek węglowy, podczas gdy skarżąca przebywa w Warszawie jedynie czasowo z uwagi na konieczne leczenie i swe problemy zdrowotne, natomiast zakup opału jest niezbędny do utrzymania domu i sprzętu opałowego w dobrym stanie celem uniknięcia awarii i związanych z nią dodatkowych wydatków, na które nie skarżąca nie może sobie pozwolić; 2. prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy, tj. art. 2 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym w zw. z art. 25 kc poprzez ich błędną wykładnię polegającą na niewskazaniu granic czasowych, w jakich strona winna mieszkać w miejscowości D. w gminie D., tak aby otrzymać dodatek węglowy, gdyż ustawa o dodatku węglowym nie reguluje wskazanej kwestii; 3. prawa materialnego mającego wpływ na wynik sprawy, tj. art. 2 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym poprzez błędną wykładnię pojęcia gospodarstwo domowe zdefiniowanego w tym przepisie w sytuacji, gdy ustawa o dodatku węglowym w żadnym z przepisów nie wskazuje jaka nieruchomość i o jakim charakterze winna być zamieszkiwana. Podnosząc wskazane zarzuty, rozwinięte w uzasadnieniu skargi uzupełnionej o dodatkowe stanowisko w piśmie z 17 listopada 2022 r., skarżąca wniosła o uwzględnienie skargi w całości i uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz zwrot półtorakrotności kosztów postępowania według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. wniosło o oddalenie skargi oraz rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest niezasadna, ponieważ zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Materialnoprawną podstawę rozpatrzenia niniejszej sprawy stanowiły przepisy ustawy z dnia 5 sierpnia 2022 r. o dodatku węglowym (Dz. U. z 2023 r. poz. 141 z późn. zm.), powoływanej dalej jako "ustawa". Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy, dodatek węglowy przysługuje osobie w gospodarstwie domowym w przypadku, gdy głównym źródłem ogrzewania gospodarstwa domowego jest kocioł na paliwo stałe, kominek, koza, ogrzewacz powietrza, trzon kuchenny, piecokuchnia, kuchnia węglowa lub piec kaflowy na paliwo stałe, zasilane paliwami stałymi, wpisane lub zgłoszone do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków, do dnia 11 sierpnia 2022 r., albo po tym dniu - w przypadku głównych źródeł ogrzewania wpisanych lub zgłoszonych po raz pierwszy do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o których mowa w art. 27g ust. 1 ustawy. Przez paliwa stałe rozumie się węgiel kamienny, brykiet lub pelet zawierające co najmniej 85% węgla kamiennego (art. 2 ust. 3 ustawy). Wniosek o wypłatę dodatku węglowego składa się w terminie do dnia 30 listopada 2022 r. w gminie właściwej ze względu na miejsce zamieszkania osoby składającej ten wniosek (art. 2 ust. ust. 9 i 12 ustawy). Wniosek o wypłatę dodatku węglowego składa się na piśmie lub za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu art. 2 pkt 5 ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. z 2020 r. poz. 344) - art. 2 ust. 13 ustawy. Wójt, burmistrz albo prezydent miasta dokonuje weryfikacji wniosku o wypłatę dodatku węglowego, w szczególności w zakresie zgłoszenia lub wpisania głównego źródła ogrzewania w centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków (art. 2 ust. 15 ustawy). Jak stanowi art. 2 ust. 15a ustawy (dodany łącznie z ust. 15b-15e do ustawy na mocy art. 50 pkt 1 lit. g ustawy z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw (Dz. U. poz. 1967), dokonując weryfikacji wniosku o wypłatę dodatku węglowego, wójt, burmistrz albo prezydent miasta bierze pod uwagę w szczególności: 1) informacje wynikające z deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, o której mowa w art. 6m ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2022 r. poz. 2519); 2) informacje uzyskane w związku z postępowaniem o przyznanie: a) świadczeń rodzinnych oraz dodatków do zasiłku rodzinnego, o których mowa odpowiednio w art. 2 i art. 8 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2022 r. poz. 615, 1265 i 2140), b) świadczenia wychowawczego, o którym mowa w art. 4 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2022 r. poz. 1577 i 2140), c) dodatku osłonowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2021 r. o dodatku osłonowym (Dz. U. z 2022 r. poz. 1, 202, 1692 i 2687), d) dodatku mieszkaniowego, o którym mowa w art. 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. z 2021 r. poz. 2021 oraz z 2022 r. poz. 1561 i 2456); 3) dane zgromadzone w rejestrze PESEL oraz rejestrze mieszkańców, o których mowa odpowiednio w art. 6 ust. 1 i art. 6a ust. 1 ustawy z dnia 24 września 2010 r. o ewidencji ludności (Dz. U. z 2022 r. poz. 1191). W myśl art. 2 ust. 15b ustawy, jeżeli podczas weryfikacji wniosku o wypłatę dodatku węglowego wystąpią wątpliwości dotyczące gospodarstwa domowego wnioskodawcy, wójt, burmistrz albo prezydent miasta może przeprowadzić wywiad środowiskowy, który ma na celu ustalenie faktycznego stanu danego gospodarstwa domowego zgodnie z art. 2 ust. 2 odpowiednio pkt 1 i 2, odnośnie samotnego zamieszkiwania w przypadku jednoosobowych gospodarstw domowych oraz wspólnie stale zamieszkujących i gospodarujących z wnioskodawcą w przypadku gospodarstw domowych wieloosobowych. Przepis art. 3 ust. 2 stosuje się. Wywiad środowiskowy przeprowadza się w miejscu zamieszkania wnioskodawcy (art. 2 ust. 15c ustawy). W toku wywiadu środowiskowego ustala się, czy stan faktyczny danego gospodarstwa domowego jest zgodny z informacjami podanymi we wniosku o wypłatę dodatku węglowego (art. 2 ust. 15d ustawy). Stosownie do art. 2 ust. 15f ustawy, w przypadku posiadania informacji wskazujących, że osoba, która nie złożyła wniosku o wypłatę dodatku węglowego, spełnia warunki jego przyznania wynikające z ustawy, wójt, burmistrz albo prezydent miasta może przeprowadzić wywiad środowiskowy w celu ustalenia prawa do tego dodatku. Z przeprowadzonego wywiadu środowiskowego sporządza się notatkę służbową. W takim przypadku organ ten przyznaje dodatek w drodze decyzji administracyjnej z urzędu, bez konieczności składania wniosku oraz bez składania odpowiedniej deklaracji dokonuje wpisu źródła ciepła do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków, jeżeli źródło nie było wcześniej zgłoszone do tej ewidencji. Przepis art. 3 ust. 2 stosuje się. Z kolei zgodnie z art. 2 ust. 15g ustawy, dodatek węglowy przysługuje osobie w gospodarstwie domowym także, gdy główne źródło ogrzewania gospodarstwa domowego, o którym mowa w art. 2 ust. 1, nie zostało zgłoszone lub wpisane do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków, do dnia 11 sierpnia 2022 r., a w wyniku przeprowadzenia wywiadu środowiskowego ustalono, że źródłem ogrzewania tego gospodarstwa jest źródło, o którym mowa w art. 2 ust. 1. Z przeprowadzonego wywiadu środowiskowego sporządza się notatkę służbową. Wpis do centralnej ewidencji emisyjności budynków, o której mowa w art. 27a ust. 1 ustawy z dnia 21 listopada 2008 r. o wspieraniu termomodernizacji i remontów oraz o centralnej ewidencji emisyjności budynków, dokonywany jest przez wójta, burmistrza albo prezydenta miasta z urzędu bez konieczności składania odpowiedniej deklaracji. Jak stanowi art. 2 ust. 16 ustawy, przyznanie przez wójta, burmistrza albo prezydenta miasta dodatku węglowego nie wymaga wydania decyzji. Odmowa przyznania dodatku węglowego, uchylenie oraz rozstrzygnięcie w sprawie nienależnie pobranego dodatku węglowego wymagają wydania decyzji. Przywołane wyżej przepisy prawa określają szczegółowe zasady prowadzenia postępowania administracyjnego w sprawie dodatku węglowego. Postępowanie to wszczynane jest co do zasady na wniosek strony, ale także w niektórych przypadkach może być wszczęte z urzędu (art. 2 ust. 15f ustawy). Dokonując weryfikacji wniosku o wypłatę dodatku węglowego, właściwy organ gminy zobowiązany jest uwzględnić informacje wynikające z deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, informacje uzyskane w związku z postępowaniem o przyznanie określonych ustawą świadczeń (świadczeń rodzinnych oraz dodatków do zasiłku rodzinnego, świadczenia wychowawczego, dodatku osłonowego, dodatku mieszkaniowego), a także dane zgromadzone w rejestrze PESEL oraz rejestrze mieszkańców. Jeżeli podczas weryfikacji wniosku o wypłatę dodatku węglowego wystąpią wątpliwości dotyczące gospodarstwa domowego wnioskodawcy, wójt, burmistrz albo prezydent miasta może przeprowadzić wywiad środowiskowy, by w toku takiego wywiadu ustalić, czy stan faktyczny danego gospodarstwa domowego jest zgodny z informacjami podanymi we wniosku o wypłatę dodatku węglowego. Zatem informacje podane we wniosku o przyznanie dodatku węglowego muszą zostać zweryfikowane przez organ gminy przed wypłatą dodatku węglowego (potwierdzoną informacją o przyznaniu tego dodatku kierowaną do wnioskodawcy), bądź też przed podjęciem decyzji o odmowie przyznania dodatku węglowego. Do otrzymania dodatku węglowego koniecznym do spełnienia warunkiem jest bowiem ogrzewanie gospodarstwa domowego urządzeniem grzewczym wymienionym w art. 2 ust. 1 ustawy, tj. gdy głównym źródłem ogrzewania jest: kocioł na paliwo stałe, kominek, koza, ogrzewacz powietrza, trzon kuchenny, piecokuchnia, kuchnia węglowa lub piec kaflowy, w których spalane jest paliwo stałe, czyli zgodnie z definicją zawartą w art. 2 ust. 3 ustawy: węgiel kamienny, brykiet lub palet zawierające co najmniej 85% węgla kamiennego. W świetle przywołanych przepisów, nie może budzić wątpliwości, że informacje podane we wniosku o przyznanie dodatku węglowego podlegają weryfikacji przez organ gminy przed podjęciem decyzji w przedmiocie dodatku węglowego. Weryfikacja wniosku o przyznanie dodatku węglowego powinna mieć charakter wszechstronny, a katalog źródeł i informacji, w oparciu o które organ może dokonać weryfikacji wniosku o dodatek węglowy, ma charakter otwarty. Postępowanie administracyjne winno zostać więc przeprowadzone zgodnie z ogólnymi zasadami, wynikającymi z Kodeksu postępowania administracyjnego. Organ winien zatem w toku postępowania z urzędu lub na wniosek stron podejmować wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7 kpa), w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 kpa), oraz ocenić na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 80 § 1 kpa). Organ winien ponadto działać w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej (art. 8 § 1 kpa), a także należycie i wyczerpującego informować strony o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego (art. 9 kpa). Następnie dokonać właściwej subsumpcji. W rozpoznawanej sprawie, u podstaw odmowy przyznania przez organy obu instancji dodatku węglowego legła okoliczność niezamieszkiwania i nieprowadzenia gospodarstwa domowego pod adresem wskazanym w przedmiotowym wniosku. Niewątpliwie w świetle przywołanych powyżej przepisów ustawy o dodatku węglowym warunkiem przesądzającym o możliwości przyznania dodatku węglowego jest okoliczność faktycznego zamieszkiwania i prowadzenia gospodarstwa domowego pod adresem miejsca wskazanego we wniosku. Zawarte w art. 2 ust. 2 ustawy, sformułowanie "zamieszkiwanie" to element opisu pojęcia gospodarstwa domowego, zaś w art. 2 ust. 7 ustawy jest mowa o uprawnieniu do dodatku węglowego i w tym przepisie ustawodawca używa pojęcia "miejsce zamieszkania". Przepisy ustawy o dodatku węglowym nie precyzują jak należy rozumieć pojęcie zamieszkiwania, zatem oceniając stan faktyczny i prawny w tym zakresie należy mieć na względzie poglądy doktryny i judykatury wypracowane na gruncie prawa cywilnego, na co trafnie wskazał organ odwoławczy. W tym zakresie należy więc uwzględnić treść art. 25 kc, zgodnie z którym miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której osoba ta przebywa z zamiarem stałego pobytu. O wypełnieniu jego przesłanek świadczą dwie okoliczności - zewnętrzna, czyli faktyczne przebywanie oraz wewnętrzna, czyli zamiar stałego pobytu. Ustalenie zamiaru powinno nastąpić w oparciu o kryteria zobiektywizowane, świadczące o woli, ale też możliwości skoncentrowania swoich spraw w danej miejscowości. Stałe zamieszkiwanie generalnie powiązane jest z tzw. centrum życiowym danej osoby, to jest miejscem gdzie koncentrują się jej sprawy życiowe. W rozpoznawanej sprawy miejscem zamieszkania i prowadzenia gospodarstwa domowego skarżącej powinna być zatem miejscowość podana przez skarżącą we wniosku, a mianowicie [...], bo tylko w takiej sytuacji zostałyby spełnione warunki pozwalające na przyznanie skarżącej wnioskowanego świadczenia. Z prawidłowo poczynionych przez organ pierwszej instancji ustaleń, znajdujących potwierdzenie w materiale aktowym sprawy i niebudzących wątpliwości Sądu wynika, że skarżąca nie zamieszkuje na stałe pod adresem [...]. Przebywanie skarżącej pod tym adresem ma jedynie charakter pobytu sezonowego i rekreacyjnego (kilka miesięcy letnich), a w tym czasie nie występuje konieczność ogrzewania domu. Jak bowiem wynika z akt sprawy, organ pierwszej instancji podjął dwukrotną próbę przeprowadzenia ze skarżącą wywiadu środowiskowego w dniach 6 i 8 marca 2023 r. W notatce służbowej z 6 marca 2023 r. pracownik socjalny wskazał, że "nie udało się przeprowadzić wywiadu, ponieważ nie zastano nikogo pod tym adresem [[...], [...]]. Brama i furtka zamknięta na klucz. Przy posesji byłam w tym dniu dwukrotnie o godzinie 10.20 oraz o godzinie 11.30". Natomiast w notatce służbowej z 8 marca 2023 r. wskazano: "nie udało się przeprowadzić wywiadu, ponieważ nie zastano nikogo pod tym adresem. Brama i furtka nadal zamknięta na klucz. Na posesji brak śladów użytkowania. Przy posesji byłam w tym dniu dwukrotnie o godzinie 10.30 oraz o godzinie 11.45". Z kolei z kwestionariusza wywiadu środowiskowego z 6 i 8 marca 2023 r. wynika, że budynek skarżącej jest drewniany i wizualnie wygląda na letniskowy, okiennice domu były pozamykane. Brama i furtka były zamknięte na klucz. W skrzynce na listy znajdowała się nieodebrana korespondencja. Na dzwonek przy furtce nikt nie odpowiadał. W ocenie pracownika socjalnego posesja wyglądała na nieużytkowaną. Z kolei z wywiadu środowiskowego przeprowadzonego 17 marca 2023 r. (po wcześniejszym zawiadomieniu skarżącej) wynika, że "M. S. przyjechała wraz z siostrzenicą na umówione spotkanie. W domu jest zainstalowana kuchnia węglowa z rozprowadzonym ogrzewaniem centralnym, ale obecnie nieużytkowane, ponieważ nikt w okresie zimowym nie zamieszkuje pod adresem [...]". Z kolei w notatce służbowej sporządzonej tego samego dnia przez pracownika socjalnego czytamy "Pani M. S. nie zamieszkuje na stałe pod ww. adresem, ponieważ przyjechała specjalnie na umówione spotkanie. Wnioskodawczym poinformowała, że wyjechała w drugiej połowie września 2022 r. i do chwili obecnej przebywa w Warszawie, tj. około pół roku. Dom drewniany parterowy. W budynku zamontowana jest kuchnia węglowa. W kuchni nie paliło się, pomieszczenia były bardzo wychłodzone, zatem źródło ogrzewania nie jest użytkowane". Dalsza analiza akt sprawy wykazuje, że skarżąca zameldowana jest na pobyt stały pod adresem: Warszawa, ul. [...], co potwierdza wydruk z rejestru PESEL. Fakt zamieszkiwania w miejscowości Warszawa potwierdza sama skarżąca w oświadczeniu z 17 marca 2023 r., w którego nagłówku wskazała, że zamieszkuje: [...] Warszawa ul. [...], a w treści oświadczenia podała: "Śmieci i gabaryty wywożę do Gospodarki Komunalnej i opłacam za to fakturę. Nie chciano ze mną podpisać umowy na wywóz nieczystości (...) z powodu domu letniskowego. (...) Obecnie przebywam w Warszawie pod adresem j.w. Wyjechałam z działki w II połowie września gdy zrobiło się zimno. (...) przewiduję, że tu przyjadę pod koniec 04/23". Dodatkowo należy zauważyć, że skarżąca nie odbiera kierowanej do niej korespondencji na adres [...]. Jak wynika z akt sprawy, kierowanej do niej korespondencji w październiku i listopadzie 2022 r. skarżąca nie odebrała w ogóle (postanowienia z 27 października 2022 r., zawiadomienia z 20 października 2022 r. oraz decyzji z 14 listopada 2022 r.). Korespondencja ta jako awizowana została przez placówkę pocztową zwrócona do organu i znajduje się w aktach sprawy. Powyższe ustalenia i oświadczenie skarżącej jednoznacznie prowadzą do wniosku, że skarżąca w okresie jesienno-zimowym nie mieszka i nie prowadzi gospodarstwa domowego pod adresem wskazanym we wniosku, tj. [...], a więc faktyczne nie zamieszkuje na stałe pod adresem [...]. Skarżąca również nie ponosi opłat za gospodarowanie odpadami, co zostało potwierdzone przez Wójta Gminy D. w piśmie z 8 marca 2023 r., a co jest jedną z okoliczności branych pod uwagę przy dokonywanej weryfikacji wniosku (art. 2 ust. 15a ustawy). W tych okolicznościach, w ocenie Sądu, brak jest podstaw do uznania argumentacji skargi uzupełnionej w piśmie z 17 listopada 2022 r. dotyczącej naruszenia przepisów prawa materialnego przez organy orzekającej, co miało doprowadzić do błędnych wykładni w zakresie braku spełnienia wymogów do przyznania dodatku węglowego. Przeprowadzone w sprawie postępowanie dowodowe bezsprzecznie dowodzi, że miejscem zamieszkania (o jakim mowa w art. 2 ust. 7 pkt 1 ustawy) skarżącej nie jest [...]. Zatem prawidłowo organy orzekły, że skarżąca nie spełniła przesłanek z do przyznania dodatku węglowego. W ocenie Sądu postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie przeprowadzone zostało poprawnie i doprowadziło do dokładnego ustalenia stanu faktycznego niezbędnego do podjęcia merytorycznego rozstrzygnięcia i jego oceny zgodnie z zasadami wynikającymi z art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kpa. Kolegium dokonało prawidłowej subsumcji poczynionych ustaleń faktycznych sprawy pod zastosowany art. 2 ustawy, co uprawniało go do orzeczenia o odmowie przyznania skarżącej dodatku węglowego. Sąd miał również na uwadze to, że organy wskazały, stosownie do art. 107 § 3 kpa, podstawy faktyczne i prawne podjętego rozstrzygnięcia, a wyjaśniając jego motywy, Kolegium prawidłowo też odniosło się do zarzutów stawianych w odwołaniu. Ponadto Sąd nie dopatrzył się z urzędu innych wadliwości, które uzasadniałyby wyeliminowanie zaskarżonej decyzji z porządku prawnego. Mając powyższe na uwadze, Sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm.). Jednocześnie należy wskazać, że Sąd rozpoznał skargę w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 2 w zw. z art. 120 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.