I SA/Wa 1538/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Milicka-Stojek (spr.) po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. R. na decyzję Rektora Uniwersytetu SWPS w Warszawie z dnia 14 kwietnia 2026 r. nr 2434/2026 w przedmiocie skreślenia z listy studentów postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej M. R. wpis od skargi w kwocie 200 (dwieście) złotych.

M. R. (dalej jako "skarżąca") pismem z 19 maja 2026 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (za pośrednictwem poczty e-mail) skargę na decyzję Rektora Uniwersytetu SWPS w Warszawie z 14 kwietnia 2026 r. nr 2434/2026 w przedmiocie skreślenia z listy studentów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismem z 2 lipca 2026 r. (k-110 akt sądowych), w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 30 czerwca 2026 r., wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez: wskazanie numeru PESEL oraz nadesłanie egzemplarza skargi własnoręcznie podpisanego (za pośrednictwem Poczty Polskiej S.A.) lub skargi podpisanej kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym (za pośrednictwem ePUAP). Przesyłka sądowa zawierająca powyższe wezwanie, mimo dwukrotnego awizowania – pierwsze awizo z 8 lipca 2026 r., powtórne awizo z 16 lipca 2026 r. – nie została podjęta, w związku z czym w dniu 23 lipca 2026 r. została zwrócona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zarządzeniem z 31 lipca 2026 r., wobec prawidłowej awizacji przesyłki, uznano ją za skutecznie doręczoną z dniem 22 lipca 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W myśl art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a., każde pismo strony kierowane do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Natomiast, gdy pismo wnoszone jest w formie dokumentu elektronicznego – zgodnie z art. 46 § 2a p.p.s.a. - powinno zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Powyższa zasada podpisywania pism dotyczy także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego (art. 46 § 2b p.p.s.a.). Stosownie do treści art. 46 § 2 pkt 1 lit. b p.p.s.a. pismo strony, gdy jest pierwszym pismem w sprawie powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Mając powyższe na uwadze, wskazać należy, że zarówno brak podpisu, jak i brak numeru PESEL stanowią braki formalne skargi. Uzupełnienie powyższych braków następuje poprzez zastosowanie art. 49 § 1 p.p.s.a., który stanowi, że w przypadku, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Nieuzupełnienie braków formalnych w wyznaczonym terminie, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 49 § 1 p.p.s.a., stanowi podstawę odrzucenia skargi. W niniejszej sprawie skarżąca została wezwana do wskazania numeru PESEL, a także podpisania skargi. Wezwanie to zawierało jednocześnie pouczenie, że nieusunięcie braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje jej odrzucenie. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi znajdowało się w przesyłce, która po dwukrotnym awizowaniu (w dniu 8 i 16 lipca 2026 r.), w dniu 23 lipca 2026 r. została zwrócona do Sądu i pozostawiona w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia z dniem 22 lipca 2026 r. (art. 73 p.p.s.a.). Tym samym termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał w dniu 29 lipca 2026 r. Braki te do dnia dzisiejszego nie zostały uzupełnione. Wyjaśnienia wymaga, że zgodnie z art. 65 § 1 p.p.s.a., sąd dokonuje doręczeń przez operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz.U. z 2023 r. poz. 1640 oraz z 2024 r. poz. 467), przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione przez sąd osoby lub organy albo za pomocą środków komunikacji elektronicznej, na warunkach określonych w art. 74a. W razie niemożności doręczenia korespondencji w sposób przewidziany w treści art. 65-72 p.p.s.a., stosownie do zapisu art. 73 § 1 p.p.s.a pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 p.p.s.a.). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 p.p.s.a.). Wprowadzona treścią ww. przepisów tzw. fikcja doręczenia, polega na uznaniu, że pismo uważa się za doręczone z upływem czternastu dni od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej, po uprzednim dokonaniu dwukrotnego zawiadomienia (pozostawienia tzw. awizo). Skoro w zakreślonym przez Sąd terminie skarżąca nie uzupełniła braków, do których uzupełnienia była wzywana, skargę należało odrzucić. W świetle powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.