I SA/Wa 1514/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik (spr.), sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz, sędzia WSA Przemysław Żmich, Protokolant referent Jolanta Replin, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 czerwca 2022 r. sprawy ze skargi E. Z. w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 grudnia 2014 r. sygn. akt I SAB/Wa 299/14 1. wymierza Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości 5 000 (pięć tysięcy) złotych; 2. stwierdza, że bezczynność organu w wykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. przyznaje od Prezydenta [...] E. Z. sumę pieniężną w wysokości 3 000 (trzy tysiące) złotych; 4. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz E. Z. kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pismem z 4 czerwca 2021 r. E. Z. (dalej: skarżąca), reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Prezydenta m. st. Warszawy wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 16 grudnia 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 299/14. Wyrokiem tym Sąd zobowiązał Prezydenta m. st. Warszawy (dalej: "organ", "Prezydent") do rozpoznania wniosku E. Z. z 21 listopada 2013 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położną w W. przy ul. [...], ozn. hip. [...], w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Jednocześnie Sąd stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Akta administracyjne wraz z odpisem prawomocnego wyroku doręczone zostały organowi 15 kwietnia 2015 r. Wyrokiem z 7 września 2016 r., sygn. akt I SA/Wa 729/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, wobec niewykonywania przez organ wyroku z 16 grudnia 2014 r., wymierzył Prezydentowi m. st. Warszawy grzywnę w wysokości 1 000 zł (pkt 1), stwierdził, że bezczynność organu w wykonaniu wyroku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa (pkt 2) oraz przyznał na rzecz E. Z. sumę pieniężną w wysokości 1 000 zł. W związku z dalszym niepodejmowaniem przez Prezydenta m. st. Warszawy rozstrzygnięcia w sprawie, skarżąca - pismem z 26 maja 2021 r. - ponownie wezwała organ do wykonania prawomocnego wyroku z 16 grudnia 2014 r., a następnie wniosła powołaną na wstępie skargę. W skardze domaga się: 1) wymierzenia Prezydentowi m. st. Warszawy grzywny w wysokości stosownej do bezczynności organu przy rozpoznaniu wniosku; 2) przyznania od organu na rzecz skarżącej sumy pieniężnej w kwocie 3 000 zł ; 3) zasądzenia od organu zwrotu kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawnie przypisanych. W motywach skargi wskazano, że pomimo upływu 6 lat od wydania wyroku Sądu z 16 grudnia 2014 r. oraz wezwań organu do jego wykonania, Prezydent nie wydał decyzji w sprawie. Prezydent żąda przedstawienia od strony ponownego dokumentów, znajdujących się już w aktach sprawy. Jednocześnie organ od lat nie zleca przygotowania operatu szacunkowego niezbędnego do zakończenia postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Prezydent wyjaśnił, że pismem z 17 października 2019 r. poinformował stronę postępowania o podjętych czynnościach w przedmiotowej sprawie. Dnia 17 października 2019 r. Biuro Spraw Dekretowych Urzędu Miasta W. zleciło uprawnionemu geodecie wykonanie rozliczenia dawnej nieruchomości hipotecznej w obecnych działkach ewidencyjnych oraz w strefach planu zabudowania W. z 1931 r. Konieczność wykonania zlecenia umotywowana była zbadaniem dalszych czynności, które będą podejmowane w sprawie w celu ustalenia władania przedmiotową nieruchomością. Dnia 2 czerwca 2021 r. organ otrzymał powyższe zlecenie. Pismem z 22 czerwca 2021 r. organ poinformował stronę o stanie prawnym sprawy. Organ wyjaśnił, że mapy, którymi dysponuje są jedynie mapami poglądowymi i mogą służyć tylko pomocniczo do dalszych analiz, natomiast nie mogą mieć charakteru dokumentu metrycznego. Pełną metryczną analizę może wykonać jedynie jednostka wykonawstwa geodezyjnego, ponieważ analiza ta wymaga zbadania wszelkich dokumentów prawnych, geodezyjnych i kartograficznych, znajdujących się w archiwach innych komórek administracyjnych, księgach hipotecznych i zbiorach dokumentów prowadzonych przez Sąd Rejonowy dla W. [...], dokumentów znajdujących się w Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w W., a także w operacie ewidencji gruntów i budynków. Prezydent podniósł, że ze względów na ograniczone działanie tych jednostek w czasie pandemii, wykonanie zlecenia geodezyjnego było opóźnione. Ponadto poinformował, że organ nie był w posiadaniu kompletnych akt własnościowych. Brak kompletu materiału dowodowego uniemożliwia organowi wydanie decyzji w powyższej sprawnie. Dalej organ wyjaśnił, że podejmuje szereg czynności opisanych powyżej w celu rozpoznania przedmiotowej sprawy. Po otrzymaniu dokumentacji zostaną podjęte czynności mające na celu zakończenia przedmiotowego postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Skarga z 4 czerwca 2021 r. została wniesiona w trybie art. 154 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2020 r., poz. 329, dalej: "p.p.s.a."). Przepis ten w § 1 stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Grzywnę, o której mowa w tym przepisie, stosownie do art. 154 § 6 p.p.s.a., wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, na podstawie odrębnych przepisów. Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 154 § 2). Uwzględniając skargę sąd, w myśl § 7 art. 154 p.p.s.a., może ponadto przyznać od organu na rzecz skarżących sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie poza sporem jest, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym wyrokiem z 16 grudnia 2014 r., sygn. akt I SAB/Wa 299/14 zobowiązał Prezydenta m. st. Warszawy do rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położną w W. przy ul. [...] ozn. hip. nr [...] - w terminie dwóch miesięcy od zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. Akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły do organu w dniu 15 kwietnia 2015 r. i od tej daty, zgodnie z art. 286 § 2 p.p.s.a., rozpoczął swój bieg - wyznaczony wyrokiem termin w jakim sprawa, w której organ pozostawał bezczyny, winna być rozpoznana. W konsekwencji, termin ten upłynął 15 czerwca 2015 r. Niekwestionowaną okolicznością jest przy tym, że do dnia wydania niniejszego orzeczenia, mimo uprzedniego wezwania przez stronę do wykonania powyższego wyroku, jak też wymierzenia Prezydentowi m. st. Warszawy grzywny z tytułu zaistniałej zwłoki (wyrok z 7 września 2016 r., sygn. akt I SA/Wa 729/16) organ zawisłej przed nim sprawy administracyjnej nie rozstrzygnął. Powyższe oznacza, że od ponad 6 lat organ pozostaje przy wykonywaniu wyroku z 16 grudnia 2014 r. w stanie bezczynności, która w wyżej opisanych okolicznościach przybiera postać kwalifikowaną, a więc rażąco narusza prawo, w tym przede wszystkim art. 153 p.p.s.a. i art. 286 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 12 k.p.a. Nie sposób bowiem usprawiedliwić tak znacznej zwłoki w wykonaniu prawomocnego wyroku (i to mimo wymierzenia już z tego tytułu organowi grzywny), skomplikowanym charakterem zawisłej przed nim sprawy administracyjnej. To z kolei czyni zasadnym wymierzenie organowi kolejnej grzywny z tytułu niewykonywania prawomocnego wyroku, tym razem w wysokości 5 000 zł. Po zwrocie akt z Sądu wraz z prawomocnym wyrokiem z 7 września 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 729/16 wymierzającym grzywnę (co miało miejsce 7 grudnia 2016 r.) organ nie podejmował czynności zmierzających do zakończenia postępowania. Dopiero w październiku 2019 r. zlecił wykonanie rozliczenia uprawnionemu geodecie. Swoją aktywność sam organ opisał w odpowiedzi na skargę. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy Sąd uznał za zasadne przyznanie od Prezydenta m. st. Warszawy na rzecz skarżącej sumy pieniężnej jako zadośćuczynienia za oczekiwanie na rozpoznanie jej sprawy, co jednocześnie powinno zdyscyplinować organ do jej załatwienia. Trwający stan bezczynności w rozpoznaniu przedmiotowego wniosku o przyznanie odszkodowania, pomimo wydania wyroku stwierdzającego bezczynność w jego rozpoznaniu oraz wyroku wymierzającego grzywnę z całą pewnością narusza prawo strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Okoliczności podnoszone przez Prezydenta, zdaniem Sądu, nie mogą stanowić usprawiedliwienia dla niewykonania prawomocnego wyroku. Sąd stanął na stanowisku, że zasadne jest przyznanie na rzecz skarżącej sumy pieniężnej w kwocie 3 000 zł. Określając wysokość sumy pieniężnej z tytułu niewykonania wyroku Sąd miał na uwadze rodzaj sprawy, w której nastąpiła bezczynność oraz czas trwania postępowania administracyjnego, jak również fakt, że jest to kolejny wyrok stwierdzający bezczynność po wyroku w niniejszej sprawie. Zdaniem Sądu, wymiar ww. sumy w powiązaniu z grzywną w wysokości 5 000 zł winien skłonić organ do zaniechania dalszego naruszania prawa i rozpoznania sprawy przed nim zawisłej, bez konieczności występowania przez stronę ubiegającą się o odszkodowanie z kolejną przewidzianą w art. 154 p.p.s.a. skargą. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 154 § 1 i 7 w zw. z art. 154 § 6 oraz art. 154 § 2 zd. drugie p.p.s.a. orzekł jak w punktach 1-3 wyroku. W przedmiocie kosztów postępowania sądowego (pkt 4 sentencji) orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 powołanej ustawy oraz § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r, poz. 1804 z późn. zm.).