I SA/Wa 1426/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Milicka - Stojek po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. R. na decyzję Przewodniczącego Komitetu Głównego Olimpiady Filozoficznej Polskiego Towarzystwa Filozoficznego z siedzibą w Warszawie z dnia 26 marca 2025 r. nr 5/3/2026 w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji o niezakwalifikowaniu do finału Olimpiady Filozoficznej postanawia odrzucić skargę.

W dniu 8 maja 2026 r. M. R. (dalej: skarżąca) złożyła skargę na decyzję Przewodniczącego Komitetu Głównego Olimpiady Filozoficznej Polskiego Towarzystwa Filozoficznego z siedzibą w Warszawie (dalej: organ) w przedmiocie rozpatrzenia odwołania od decyzji z dnia 16 marca 2026 r. o niezakwalifikowaniu do finału Olimpiady Filozoficznej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 § 2, § 2a i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2026 poz. 143 ze zm. dalej P.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach sprzeciwów od postanowień, do których odpowiednie zastosowanie ma przepis art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a), a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3). Mając na uwadze treść powołanych powyżej przepisów określających właściwość sądów administracyjnych stwierdzić należy, że skarga na decyzję Przewodniczącego Komitetu Głównego Olimpiady Filozoficznej Polskiego Towarzystwa Filozoficznego z siedzibą w Warszawie na rozstrzygnięcie wydane w wyniku rozpatrzenia odwołania od decyzji o niezakwalifikowaniu skarżącej do zawodów III stopnia (finału) Olimpiady Filozoficznej jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, bowiem nie dotyczy ona wskazanego wyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego. Brak też jest przepisów szczególnych, które przewidywałyby w takiej sytuacji kontrolę sądowoadministracyjną. W ocenie Sądu, zaskarżona decyzja Przewodniczącego Komitetu – wbrew twierdzeniu skargi – nie stanowi aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej bowiem nie posiada elementów wymaganych w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., tj. w żaden sposób nie kreuje uprawnienia lub obowiązku skarżącej. Zaznaczyć trzeba, że Olimpiada Filozoficzna Polskiego Towarzystwa Filozoficznego została przeprowadzona na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 29 stycznia 2002 r. w sprawie organizacji oraz sposobu przeprowadzania konkursów, turniejów i olimpiad (Dz. U. z 2020 r. poz. 1036). Zgodnie z § 9 ust. 1 ww. rozporządzenia olimpiady mogą być organizowane przez szkoły wyższe, jednostki naukowe i inne podmioty prowadzące statutową działalność oświatową lub naukową, zwane dalej "organizatorami". Organizator powołuje komitet główny olimpiady, określając w akcie powołania nazwę olimpiady i siedzibę komitetu głównego. Komitet główny olimpiady opracowuje i przedstawia do zatwierdzenia organizatorowi program olimpiady oraz regulamin olimpiady (ust. 3). W niniejszej sprawie olimpiada Filozoficzna była przeprowadzona w oparciu o Regulamin XXXVIII Ogólnopolskiej Olimpiady Filozoficznej w roku szkolnym 2025/2026, 2026/2027, 2027/2028. Regulamin ten zawiera przepisy w § 6 określające w sposób wyczerpujący tryb odwoławczy i organy w tym zakresie właściwe oraz przepisy precyzujące jedyny możliwy tryb zaskarżenia i podważenia wyników olimpiady. Jest to jednak tryb niepodlegający kontroli sądu administracyjnego, bowiem wydawane w nim akty nie mają oparcia w przepisach prawa powszechnie obowiązującego. W orzecznictwie sądów administracyjnych jednolicie przyjmuje się, że regulaminy podlegają zaliczeniu do źródeł prawa o charakterze wewnętrznym, które mogą stanowić podstawę działań wyłącznie wobec podmiotów bezpośrednio podległych organom wydającym regulaminy, a więc wyłącznie w strukturze wewnętrznej tych jednostek (m.in. postanowienie WSA w Bydgoszczy z 6 maja 2016 r., II SA/Bd 433/16, Legalis nr 1450861; postanowienie WSA w Krakowie z 5 maja 2023 r., III SA/Kr 647/23, Legalis nr 2924387). Nie będąc źródłami prawa powszechnie obowiązującego, nie mogą zatem stanowić podstawy działań wobec obywateli, które przybierałyby postać aktów administracyjnych podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Powyższe stanowisko sądów dotyczy co prawda regulaminów konkursów, jednakże prezentowane stanowisko należy analogicznie odnieść do regulaminów olimpiad, które, obok konkursów są również przeprowadzane na podstawie tego samego rozporządzenia powyżej wskazanego. A zatem, rozstrzygnięcia zapadłe w przeprowadzonym w trybie przepisów regulaminu danej olimpiady w postępowaniu odwoławczym wydane przez Przewodniczącego Komitetu Głównego, nie stanowią decyzji administracyjnych. Rozstrzygnięcia te nie zapadają w trybie k.p.a. (por. orzecznictwo dotyczące konkursów: postanowienie WSA w Bydgoszczy z 6 maja 2016 r., II SA/Bd 433/16, Legalis nr 1450861). W konsekwencji nie można zaskarżonego rozstrzygnięcia zaklasyfikować do aktów i czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., jako dotyczących praw lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. W przepisie tym mowa jest bowiem o prawach lub obowiązkach wynikających z przepisów o charakterze powszechnie obowiązującym, w rozumieniu art. 87 ust. 1 i 2 Konstytucji RP. Dodać też należy, że ani przepisy wskazanej ustawy, ani przywołane powyżej rozporządzenia, ani sam regulamin olimpiady nie zawierają podstawy prawnej do wydania przez Przewodniczącego Komitetu Głównego decyzji administracyjnej bądź innego aktu podlegającego zaskarżeniu do sądu administracyjnego - w ramach rozstrzygania przy rozpatrywaniu odwołania. Skoro zaś takiej podstawy nie może stanowić regulamin olimpiady, tj. akt o charakterze wewnętrznym, na podstawie którego olimpiada jest prowadzona, stwierdzić trzeba, że działania Przewodniczącego Komitetu w ramach postępowania odwoławczego nie stanowią działań organów administracji publicznej podlegających zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W konsekwencji należy stwierdzić, że przedmiotowa sprawa nie mieści się w zakresie kognicji sądów administracyjnych, bowiem nie jest dopuszczalne kwestionowanie w drodze skargi do sądu administracyjnego wyników olimpiady organizowanych na podstawie przepisów rozporządzenia (por. orzecznictwo dotyczące konkursów: postanowienie NSA z 20 grudnia 2016 r., I OSK 2775/16, Legalis nr 1557596). Jak stanowi art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeśli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Z taką sytuacją mamy do czynienia w rozpoznawanym przypadku. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji postanowienia.