I SA/Wa 1353/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Dariusz Chaciński Sędzia WSA Joanna Skiba po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. K. o wykładnię wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lipca 2016 r. sygn. akt I SA/Wa 1353/15 w sprawie ze skargi B. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej postanawia: odmówić wykładni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lipca 2016 r. sygn. akt I SA/Wa 1353/15.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 22 lipca 2016 r., sygn. akt I SA/Wa 1353/15 uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 8 czerwca 2015 r. nr [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...] marca 2015 r. – obie w zakresie w jakim ustalają odpłatność za pobyt T. M. w Domu Pomocy Społecznej w [...] od B. K. i R. M. od dnia [...] marca 2015 r. do dnia [...] marca 2015 r., zaś w pozostałym zakresie skargę oddalił. Skarżąca, pismem z dnia [...] marca 2018 r., wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o wykładnię ww. orzeczenia sądowego. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że niezbędne jest wyjaśnienie, czy Burmistrz Miasta i Gminy [...] powinien wydać decyzję wskazując datę odpłatności za pobyt jej ojca w Domu Pomocy Społecznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Wykładnia może dotyczyć zarówno sentencji, jak i uzasadnienia wyroku. Konieczność dokonania wykładni konkretnego rozstrzygnięcia zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, a więc taki, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Wykładnia orzeczenia powinna więc zmierzać do usunięcia wątpliwości dotyczących treści rozstrzygnięcia, ale także skutków, jakie orzeczenie ma wywołać. Wykładnia orzeczenia nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia. Nie może także zmierzać do zmian merytorycznych, polegających na reinterpretacji uzasadnienia, czy jego poszerzenia o inne elementy, istotne zdaniem wnioskodawcy. Wniosek o wykładnię nie może także zmierzać do polemiki ze stanowiskiem sądu orzekającego w sprawie i wskazaniami co do dalszego postępowania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 stycznia 2015 r., sygn. akt I OZ 66/15, publ. orzeczenia.nsa.gov.pl). Istotą wykładni jest więc usunięcie wątpliwości dotyczących treści wyroku. Z analizy uzasadnienia wyroku objętego wnioskiem wywiedzionym w oparciu o art. 158 p.p.s.a. wynika, że stanowisko składu orzekającego w niniejszej sprawie zostało wyrażone jednoznacznie i nie może budzić żadnych wątpliwości interpretacyjnych. W uzasadnieniu wyroku jednoznacznie wskazano, że decyzje o ustaleniu wysokości opłaty za pobyt mają charakter konstytutywny i wywołują skutki ex nunc – tj. od dnia ich wydania. Ustawodawca nie upoważnił organu pomocy społecznej do określenia obowiązku ponoszenia opłat przez zobowiązanego w dacie wcześniejszej, niż data wydania decyzji o ustaleniu opłaty. Organ pomocy społecznej powinien był zatem ustalić wysokość opłaty od dnia wydania decyzji. Sąd zatem uchylił to orzeczenie we wskazanej uprzednio części. W pozostałym natomiast zakresie skargę na decyzję oddalił. W tych okolicznościach należy uznać, że wniosek strony nie jest zasadny. Skarżąca powzięła wątpliwości co do jednoznacznie sformułowanego wyroku - które stanowią jedynie jej subiektywne odczucie. Nie zachodzą więc przesłanki do dokonania wykładni wskazanego orzeczenia. Dokonanie jego wykładni mogłoby zmierzać do zmian polegających na reinterpretacji tego orzeczenia, czy też jego poszerzeniu o inne elementy. Taka zaś sytuacja nie jest dopuszczalna (por. postanowienie NSA z dnia 4 lutego 2005 r., sygn. akt OZ 1312/04, z dnia 5 kwietnia 2005 r., sygn. akt OZ 1226/04, z dnia 15 lutego 2010 r., sygn. akt I FSK 189/09). Podkreślenia wymaga na koniec, że przedmiotowy wyrok stał się prawomocny z dniem 22 października 2016 r. Wyrok ten podlega wykonaniu, a organ jak i Sąd, stosownie do treści art. 153 i art. 170 p.p.s.a. są nim związani. W związku z powyższym, na podstawie art. 158 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.