I SA/Wa 1315/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2020 r. nr [...] w przedmiocie: odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego postanawia: umorzyć postępowanie sądowe.

Pismem z 8 czerwca 2020 r. S. D. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] maja 2020 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wójta Gminy w [...] z [...] maja 2020 r. nr [...] o odmowie przyznania świadczenia pielęgnacyjnego na osobę J. D. w okresie od 01.03.2020 r. Następnie pismem z 29 października 2020 r. (data wpływu do Sądu 3 listopada 2020 r.) skarżąca poinformowała o śmierci J. D. (w dniu 21 października 2020 r.), czyli ojca, którego dotyczył jej wniosek o ustalenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego. Oświadczyła, że nie ma już konieczności, aby posiedzenie niejawne się odbyło, gdyż ojciec nie doczekał sprawiedliwości. Jednocześnie wskazała, że nie będzie się już dalej odwoływała. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Z treści pisma skarżącej z 29 października 2020 r. wynika, że stanowi ono cofnięcie skargi. Wobec niestwierdzenia zaistnienia okoliczności uzasadniających uznanie czynności cofnięcia skargi za niedopuszczalnej, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy orzekł, jak w sentencji postanowienia.