I SA/Wa 1250/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

B. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...] (sprostowaną postanowieniem z dnia [...] marca 2014 r., nr [...]) utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...] ustalającą opłatę adiacencką z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, w związku z podziałem działki ozn. nr ewid. [...], położonej w miejscowości [...], na kwotę [...] zł. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadniony niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody w majątku skarżącej, będącej matką samotnie wychowującą trójkę dzieci. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie przez sąd administracyjny wykonania aktu lub czynności określony został w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) i ma on charakter taksatywny. Zgodnie z treścią tego przepisu, sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Jednakże w sprawie niniejszej należy zwrócić uwagę, że przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2014 r. utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...] listopada 2013 r., ustalającą opłatę adiacencką na podstawie art. 98a ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn.: Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.), czyli przepisów Działu III tejże ustawy. Art. 9 in fine powołanej ustawy stanowi, iż w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego w sprawach, o których mowa w przepisach Działu III, z wyłączeniem art. 97 ust. 3 pkt 1, art. 122, art. 124 ust. 1a, art. 124b ust. 1, art. 126 i art. 132 ust. 1a, organ, który wydał decyzję, wstrzymuje z urzędu jej wykonanie w drodze postanowienia, na które nie przysługuje zażalenie. Z akt administracyjnych sprawy nie wynika, by organ takie postanowienie wydał. Zatem w sytuacji, gdy organ nie wykonał obowiązku nałożonego art. 9 ustawy o gospodarce nieruchomościami, to uzasadnione jest wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na wniosek skarżącej przez sąd administracyjny. Mając powyższe na uwadze Sąd, w oparciu o art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.