I SA/Wa 1237/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 sierpnia 2017 r., nr DAP-WOSRI-722-209/2017/DC w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty postanawia: 1. podjąć zawieszone postępowanie sądowe; 2. odrzucić skargę.

Pismem z dnia 17 października 2017 r. r.pr. A. C. powołując się na umocowanie przez J. B. wniósł skargę na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 31 sierpnia 2017 r., nr DAP-WOSRI-722-209/2017/DC w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty. Do skargi zostało załączone pełnomocnictwo udzielone przez J. B. w dniu 9 października 2000 r. M. Z. do występowania przed sądami w sprawach ustalenia prawa własności nieruchomości przy ul. [...] nr [...] we [...] opuszczonej przez właścicieli W. S. i A. K. oraz w sprawie nabycia praw do spadku po zmarłej A. K. Dołączone zostało także pełnomocnictwo udzielone przez M.Z. w dniu 15 grudnia 2008 r. – r. pr. A.C. w tym samym zakresie. Zarządzeniem z dnia 1 grudnia 2017 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi, poprzez złożenie oryginału bądź poświadczonej za zgodność z oryginałem kserokopii pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed sądami administracyjnymi w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik skarżącej wyjaśnił, że pełnomocnictwa, które dołączył do skargi z dnia 17 października 2017 r., w sposób właściwy i zgodny z prawem umocowują go do występowania w imieniu skarżącej również przed sądami administracyjnymi. Wskazał, że z treści pełnomocnictw wynika, że jest upoważniony do reprezentowania skarżącej we wszystkich sprawach jej dotyczących, a toczących się przed sądami. Podniósł, że wyraz "sądy" upoważnia pełnomocnika do prowadzenia spraw przed sądami administracyjnymi, a pełnomocnictwo takie jest pełnomocnictwem ogólnym o którym mowa w art. 36 pkt 1 ustawy p.p.s.a. Wskazał, że stanowisko zostało wyrażone przez NSA w postanowieniu z dnia 13 maja 2015 r., sygn. II FZ 342/15. Jednocześnie pełnomocnik ponownie przedłożył uwierzytelnione przez siebie kserokopie pełnomocnictw, które uprzednio już dołączył do skargi z dnia 17 października 2017 r. Zarządzeniem z dnia 8 stycznia 2018 r. wezwano ponownie pełnomocnika do nadesłania pełnomocnictwa z którego będzie wynikało umocowanie M.Z., w rozumieniu z art. 35 § 1 p.p.s.a. do bycia pełnomocnikiem J. B. oraz pełnomocnictwa którego zakres przedmiotowy będzie dotyczył niniejszej sprawy, tj. występowania w imieniu J. B. przed sądami w sprawie dotyczącej odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty, w terminie 7 dni od daty doręczenia zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). W dniu 2 lutego 2018 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęło pismo pełnomocnika, w którym oświadczył, że nie może zrealizować wezwania, gdyż "nie rozumie jego treści i nie wie o co w nim chodzi". Z tego względu wniósł o uzupełnienie wezwania poprzez doręczenie odpisów zarządzenia Sędziego z dnia 8 stycznia 2018 r., oraz Przewodniczącej Wydziału z dnia 27 listopada 2017 r., w oparciu o które były formułowane wezwania z dnia 15 stycznia 2018 r. oraz z dnia 1 grudnia 2017 r. Radca prawny podniósł, że jest pełnomocnikiem J. B. prawidłowo upoważnionym do występowania przed sądami administracyjnymi w oparciu o szereg pełnomocnictw, które przedłożył do sprawy. Pełnomocnictwa te są pełnomocnictwami ogólnymi w rozumieniu art. 36 pkt 1 p.p.s.a. Wskazał, że użyty w pełnomocnictwie wyraz "sądy" obejmuje również sądy administracyjne. Z tego względu zakres przedmiotowy posiadanego pełnomocnictwa obejmuje również niniejszą sprawę i upoważnia go do występowania w imieniu J. B. przed sądami administracyjnymi w sprawie dotyczącej odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty za nieruchomość pozostawioną we [...]. Wskazał, że nie istnieje żaden przepis ustawowy który ograniczałby J. B., czy M.Z. w skutecznym udzielaniu pełnomocnictwa. Dodał, że obie są od dawna pełnoletnie i nieprzerwanie mają zdolność do czynności prawnych. Na zakres pełnomocnictwa ustalony przez J. B. składa się wiele czynności, w tym obejmuje ono m.in. upoważnienie do dokonania przez pełnomocnika czynności udzielenia dalszego pełnomocnictwa. Wskazał, że M.Z. udzieliła dalszego pełnomocnictwa i aby tego dokonać nie musiała spełniać wymogów zawartych w art. 35 § 1 p.p.s.a., gdyż przepis ten dotyczy czynności pełnomocnika polegającej na występowaniu przed sądami administracyjnymi, a nie czynności polegającej na udzieleniu dalszego pełnomocnictwa. Do dokonania czynności udzielającej dalszego pełnomocnictwa wystarczyło zatem upoważnienie jakie M. Z. otrzymała od J. B.. Zaznaczył, że jedynie przy dokonywaniu przez pełnomocnika czynności polegającej na występowaniu przed sądami administracyjnymi konieczne jest spełnianie przez pełnomocnika dwóch przesłanek, tj. posiadania pełnomocnictwa mocodawcy i spełnianie wymogów zawartych w art. 35 § 1 p.p.s.a. Spełnienie łącznie tych dwóch warunków nie jest natomiast konieczne przy dokonywaniu przez pełnomocnika innych czynności wchodzących w zakres pełnomocnictwa. Z tego względu, M.Z. skutecznie dokonała czynności udzielenia mu dalszego pełnomocnictwa. W dniu 15 lutego 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem o sygn. akt I SA/Wa 2072/17 odrzucił skargę z powodu nieuzupełnienia braków formalnych skargi, polegającego na wykazaniu, że M.Z. była prawidłowo umocowana do udzielenia dalszego pełnomocnictwa procesowego, a także niewykazania, że zakres pełnomocnictwa odpowiada zakresowi prowadzonej przed sądem sprawy. Pismem z dnia 15 marca 2018 r. r. pr. A. C. w imieniu skarżącej złożył zażalenie na postanowienie z dnia 15 lutego 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 8 czerwca 2018 r., sygn. akt I OZ 530/18 uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie uzasadniając, że zaskarżone orzeczenie jest przedwczesne, a podstawą do odrzucenia skargi może być jedynie istotny brak, czyli taki, którego nieusunięcie uniemożliwia nadanie pismu dalszego biegu. Zarządzeniem z dnia 18 października 2018 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie lub nadesłanie podpisanego egzemplarza oraz do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce. W dniu 3 stycznia 2019 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął zwrot korespondencji skierowanej do skarżącej J. B. z adnotacją "zwrócić do nadawcy, adresat zmarł". W związku z tą informacją Sąd kilkakrotnie, bezskutecznie zwracał się do pełnomocnika skarżącej do doręczeń w Polsce M.Z. o nadesłanie aktu zgonu skarżącej oraz prawomocnego postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku po J. B., bądź aktu poświadczenia dziedziczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 21 listopada 2019 r., sygn. akt I SA/Wa 1237/18 zawiesił postępowanie sądowe wobec śmieci J.B. oraz braku adresu do korespondencji strony skarżącej. Od dnia 24 stycznia 2020 r. do dnia 30 marca 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny wielokrotnie i bezskutecznie wzywał M.Z. do nadesłania oryginału bądź poświadczonego za zgodność z oryginałem aktu zgonu J. B. oraz aktu notarialnie zarejestrowanego aktu poświadczenia dziedziczenia po zmarłej skarżącej. Pismem z dnia 28 kwietnia 2023 r. M.Z. poinformowała, że nie jest w posiadaniu aktu zgonu J. B. i notarialnie zarejestrowanego aktu poświadczenia dziedziczenia po zmarłej skarżącej oraz poinformowała, że pełnomocnik r. pr. A. C. zmarł. Zarządzeniem z dnia 29 maja 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wystąpił do Urzędu Stanu Cywilnego w [....] o nadesłanie odpisu zupełnego aktu zgonu skarżącej J. B. Pismem z dnia 15 czerwca 2023 r. Urząd Stanu Cywilnego w [...] poinformował, iż po podanych danych nie jest w stanie odnaleźć żądanego aktu zgonu. Zarządzeniem z dnia 26 czerwca 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wystąpił do Konsula Generalnego RP w [...] o nadesłanie odpisu zupełnego aktu zgonu skarżącej J. B. oraz ewentualnie o wskazanie jej ewentualnych spadkobierców i ich adresów do korespondencji. Pismem z dnia 16 sierpnia 2023 r. Konsulat Generalny RP w [....] poinformował, że aby wydobyć akt za pośrednictwem konsulatu należy dosłać wniosek o wydobycie aktu, w którym należy podać nazwiska, adresy, daty zdarzenia lub przedział czasowy oraz miejscowość albo nazwę stanu, w którym nastąpiło zdarzenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 34 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259 z późn. zm.) strony i ich organy lub przedstawiciele ustawowi mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Natomiast stosownie do art. 37 § 1 i art. 46 § 3 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Z regulacji tej wprost wynika, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. W myśl art. 35 § 1 p.p.s.a. pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Z treści skargi wynika, że skarżącą jest J. B., w której imieniu skargę złożył r. pr. A. C. Do akt dołączył kserokopię poświadczoną za zgodność z oryginałem pełnomocnictwa udzielonego w dniu 9 października 2000 r. przez J.B. dla M.Z., która z kolei w dniu 15 grudnia 2008 r. udzieliła dalszego pełnomocnictwa r. pr. A. C. Ze względu na to, że z nadesłanych pełnomocnictw nie wynika, czy M.Z. została prawidłowo umocowana przez skarżącą do bycia jej pełnomocnikiem oraz, że zakres przedmiotowy udzielonych pełnomocnictw nie odpowiadał zakresowi niniejszej sprawy wezwano r. pr. A. C. do nadesłania pełnomocnictwa, z którego wynikać będzie umocowanie M. Z. do reprezentowania skarżącej oraz którego zakres przedmiotowy będzie odpowiadał zakresowi sprawy prowadzonej przed sądem administracyjnym. Do dnia dzisiejszego nie zostało nadesłane takowe pełnomocnictwo, a pismem z dnia 28 kwietnia 2023 r. M.Z. poinformowała Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, że r. pr. A. C. zmarł. Stosownie do art. 57 § 1 skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: 1) wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; 2) oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy; 3) określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. W myśl art. 46 § 1 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać: 1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; 2) oznaczenie rodzaju pisma; 3) osnowę wniosku lub oświadczenia; 4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; 5) wymienienie załączników. Stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast w myśl art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę na posiedzeniu niejawnym, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Z akt sprawy wynika, że wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie lub nadesłanie podpisanego egzemplarza przez skarżącą zostało zwrócone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 3 stycznia 2019 r. z adnotacją "zwrócić do nadawcy, adresat zmarł". Następnie sąd wielokrotnie, bezskutecznie zwracał się do pełnomocnika skarżącej do doręczeń w Polsce M.Z. o nadesłanie aktu zgonu skarżącej oraz prawomocnego postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku po J. B., bądź aktu poświadczenia dziedziczenia. Do dnia dzisiejszego nie zostały nadesłane ww. dokumenty. Sąd zwracał się także do Urzędu Stanu Cywilnego w [...] oraz Konsula Generalnego RP w [...] o nadesłanie aktu zgonu skarżącej, ale również bezskutecznie. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 2 sentencji.