I SA/Wa 1220/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Gabriela Nowak po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.O. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia

W skardze z dnia 14 marca 2014 r. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] umarzające postępowanie zażaleniowe, skarżąca Gmina O. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że pogląd wyrażony w uzasadnieniu tego postanowienia spowoduje, że skarżąca nie będzie mogła brać udziału w postępowaniu dotyczącym jej interesu prawnego. Nadto podniosła, iż z końcowej części uzasadnienia wynika, że problem ustalenia prawidłowego kręgu stron postępowania nie jest ostatecznie ustalony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zasadą wynikającą z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) zwanej dalej p.p.s.a., jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ochrona tymczasowa, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., odnosi się do aktów lub czynności, które generalnie nadają się do wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu dotyczy zatem takiej sytuacji rodzajowej, w ramach której zaskarżony do sądu administracyjnego akt wywołuje lub może wywoływać skutki materialnoprawne. W uproszczeniu można więc powiedzieć, iż procedurą wstrzymania może być objęty akt, który podlega wykonaniu w drodze przymusu - w postępowaniu egzekucyjnym. W niniejszej sprawie należy stwierdzić, iż wniosek skarżącej nie może zostać uwzględniony. Postanowienie o umorzeniu postępowania zażaleniowego nie jest aktem, który byłby wykonalny w drodze przymusu, albowiem nie wywołuje skutków materialnoprawnych. Umorzenie postępowania, w tym postępowania zażaleniowego, rodzi jedynie skutek proceduralny polegający na niemożności kontynuacji postępowania. W konsekwencji wniosek strony nie zasługiwał na uwzględnienie. Jednocześnie wskazać należy, że w fazie rozstrzygania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Sąd nie rozstrzyga o zasadności skargi i podniesionych w nich zarzutach. Kontrola na tym etapie postępowania sprowadza się bowiem do badania przesłanek uzasadniających wstrzymanie zaskarżonego aktu. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.