I SA/Wa 119/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: - Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. C. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju z dnia [...] listopada 2017 r., nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia zażalenia 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. umorzyć postępowanie w zakresie wniosku o przyznanie prawa pomocy.

M. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę z dnia [...] listopada 2017 r. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju z dnia [...] listopada 2017 r., nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia zażalenia. Pismem z dnia [...] grudnia 2017 r. skarżący cofnął powyższą skargę. Następnie skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w związku z ww. skargą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. Zgodnie z brzmieniem art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej p.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie skarżący pismem z dnia [...] grudnia 2017 r. cofnął przedmiotową skargę, a Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne. Stosownie do art. 243 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Natomiast w myśl art. 249a p.p.s.a. jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. W okolicznościach niniejszej sprawy stwierdzić należy, że wobec skutecznego cofnięcia przez skarżącego przedmiotowej skargi, merytoryczne rozpoznanie wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy stało się zbędne i postępowanie w tym zakresie podlegało umorzeniu stosownie do art. 249a p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt 1 sentencji) oraz art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w zw. z art. 249a p.p.s.a. (pkt 2 sentencji), orzekł jak w postanowieniu.