I SA/Sz 895/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA - Alicja Polańska po rozpoznaniu w dniu [...] stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odroczenia terminu płatności IV raty łącznego zobowiązania pieniężnego za 2020 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.

Pismem z dnia 21 października 2021 r. skarżąca wniosła do sądu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia 31 sierpnia 2021 r. nr SKO/SL/400/1891/2021 w przedmiocie odroczenia terminu płatności IV raty łącznego zobowiązania pieniężnego za 2020 r. Po uzupełnieniu braków formalnych skargi, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 5 stycznia 2022 r., wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącej 25 stycznia 2022 r. Pismem z dnia 29 stycznia 2022 r. skarżąca wniosła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym. Jednocześnie skarżąca wniosła zażalenie na zarządzenie w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego. Zarządzeniem z dnia 3 marca 2022 r. starszy referendarz sądowy w pkt 1 odrzucił wniosek skarżącej o przedłużenie terminu do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, zaś w pkt 2 pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Od powyższego zarządzenia skarżąca wniosła sprzeciw. Zarządzeniem z dnia 24 maja 2022 r. sąd utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie. Postanowieniem z dnia 24 sierpnia 2022 r. sąd odrzucił zażalenie na zarządzenie w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego. Od powyższego postanowienia, skarżąca wniosła zażalenie. Postanowieniem z dnia 26 października 2022 r. sygn. akt IIIFZ 550/22 NSA oddalił zażalenie skarżącej. Wezwaniem z dnia 13 grudnia 2022 r. ponownie zobowiązano skarżącą do wykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 5 stycznia 2022 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego wezwania został skutecznie doręczony skarżącej 27 grudnia 2022 r. , zatem siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu od skargi, upływał z dniem 3 stycznia 2023 r., który to dzień nie był sobotą ani dniem uznanym za ustawowo wolnym od pracy. We wskazanym terminie ani dotychczas wpis od skargi nie został uiszczony. Z informacji udzielonej przez Oddział Finansowo-Budżetowy sądu wynika, że w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych brak jest wpłaty wpisu do niniejszej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Rozpoznanie skargi poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz, gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, tj. od skarg, skarg kasacyjnych, zażaleń oraz skarg o wznowienie postępowania, pobiera się opłatę sądową w postaci wpisu stosunkowego lub stałego. Stosownie zaś do art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem odrzucenia tej skargi przez sąd, uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Jak wynika z akt rozpoznawanej sprawy, ponowne wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało skutecznie doręczone skarżącej 27 grudnia 2022 r. Siedmiodniowy termin do wykonania zobowiązania sądu upływał 3 stycznia 2023 r., który to dzień nie był sobotą ani dniem uznanym za ustawowo wolnym od pracy (art. 83 § 2 p.p.s.a.). Skarżąca, mimo dwukrotnego wezwania o uiszczenie wpis sądowego i pouczenia o skutkach prawnych jego nieuzupełnienia, wpisu sądowego nie uiściła. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., sąd postanowił o odrzuceniu skargi.