I SA/Sz 894/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA - Alicja Polańska po rozpoznaniu w dniu [...] stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odroczenia terminu płatności III raty łącznego zobowiązania pieniężnego za 2020 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.

Pismem z dnia 21 października 2021 r. skarżąca wniosła do sądu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia 31 sierpnia 2021 r. nr SKO/SL/400/1890/2021 w przedmiocie odroczenia terminu płatności III raty łącznego zobowiązania pieniężnego za 2020 r. Po uzupełnieniu braków formalnych skargi, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 5 stycznia 2022 r., wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 500 zł, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącej 25 stycznia 2022 r. Pismem z dnia 29 stycznia 2022 r., skarżąca wniosła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym. Jednocześnie skarżąca wniosła zażalenie na zarządzenie w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego. Zarządzeniem z dnia 3 marca 2022 r., starszy referendarz sądowy w pkt 1 odrzucił wniosek skarżącej o przedłużenie terminu do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, zaś w pkt 2, pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Od powyższego zarządzenia, skarżąca wniosła sprzeciw. Zarządzeniem z dnia 24 maja 2022 r., sąd utrzymał w mocy zaskarżone zarządzenie. Postanowieniem z dnia 24 sierpnia 2022 r., sąd odrzucił zażalenie na zarządzenie w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego. Od powyższego postanowienia, skarżąca wniosła zażalenie. Postanowieniem z dnia 26 października 2022 r. sygn. akt IIIFZ 549/22 NSA oddalił zażalenie skarżącej. Wezwaniem z dnia 13 grudnia 2022 r. ponownie zobowiązano skarżącą do wykonania zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 5 stycznia 2022 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 500 zł, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis powyższego wezwania został skutecznie doręczony skarżącej 27 grudnia 2022 r., zatem siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu od skargi upływał z dniem 3 stycznia 2023 r., który to dzień nie był sobotą ani dniem uznanym za ustawowo wolnym od pracy. We wskazanym terminie ani dotychczas wpis od skargi nie został uiszczony. Z informacji udzielonej przez Oddział Finansowo-Budżetowy sądu wynika, że w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych brak jest wpłaty wpisu do niniejszej sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Rozpoznanie skargi poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz, gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co prowadzi do jej odrzucenia. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, tj. od skarg, skarg kasacyjnych, zażaleń oraz skarg o wznowienie postępowania, pobiera się opłatę sądową w postaci wpisu stosunkowego lub stałego. Stosownie zaś do art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem odrzucenia skargi, uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Jak wynika z akt rozpoznawanej sprawy, ponowne wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało skutecznie doręczone skarżącej 27 grudnia 2022 r. Siedmiodniowy termin do wykonania zobowiązania sądu upływał 3 stycznia 2023 r., który to dzień nie był sobotą ani dniem uznanym za ustawowo wolnym od pracy (art. 83 § 2 p.p.s.a.). Skarżąca, mimo dwukrotnego wezwania o uiszczenie wpis sądowego i pouczenia o skutkach prawnych jego nieuzupełnienia, wpisu sądowego nie uiściła. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., sąd postanowił o odrzuceniu skargi.