I SA/Sz 890/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Bolesław Stachura po rozpoznaniu z urzędu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu [...] r. sprawy ze skargi P. N. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w S. z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych p o s t a n a w i a: sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia [...] r. sygn. akt I SA/Sz [...] w ten sposób, że w punkcie 2 tenoru (w wierszu 18) w miejscu oznaczenia imienia strony skarżącej na rzecz której zasądzono koszty postępowania sądowego zamiast: "[...]" wpisać "[...]".

Sygn. akt I SA/Sz [...] U Z A S A D N I E N I E Zgodnie z art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie pierwsze p.p.s.a.). Jak wskazuje się w orzecznictwie sądowoadministracyjnym oraz literaturze przedmiotu, sprostowaniu mogą podlegać zarówno wadliwości sentencji, jak i uzasadnienia orzeczenia. Niedokładność lub omyłka może dotyczyć na przykład oznaczenia stron czy innych uczestników postępowania, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność. Błąd pisarski może polegać również na przekręceniu jakiejś nazwy lub wyrazu, mylnej jego pisowni, opuszczeniu, niewłaściwym użyciu czy wreszcie błędzie gramatycznym (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 marca 2006 r., I OZ 280/06). Z akt niniejszej sprawy bezsprzecznie wynika, iż przy sporządzaniu sentencji wydanego w dniu [...] r. wyroku w sprawie I SA/Sz [...], w punkcie 2 tenoru doszło do omyłkowego oznaczenia imienia strony skarżącej, na rzecz której zasądzono koszty postępowania sądowego, poprzez wpisanie "[...]" zamiast "[...]". Wyżej wskazana omyłka ma charakter oczywistej, co wynika z treści samej sentencji wyroku, bowiem w rubrum sentencji wyroku (wiersz 11) jako stronę skarżącą wskazano P. N.. Nadto, na charakter oczywistej omyłki wskazuje zestawienie sentencji wyroku z treścią uzasadnienia oraz z dokumentami zgromadzonymi w aktach sprawy. Należało ją zatem sprostować. W związku z powyższym na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a., Sąd postanowił jak w sentencji.