I SA/Sz 813/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 23 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. D. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności podatkowej członka zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością za zaległości w podatku od towarów i usług za I kwartał 2013 r. wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę kasacyjną.

Wyrokiem z dnia 23 stycznia 2019 r., I SA/Sz [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił wyżej opisaną skargę M. D.. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 21 lutego 2019 r. Skarżący zaskarżył ww. wyrok wniesioną w terminie skargą kasacyjną. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 28 marca 2019 r. pełnomocnik Skarżącego został zobowiązany do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez złożenie wniosku o rozpoznanie skargi na rozprawie lub oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Wezwanie powyższe zostało doręczone w dniu 1 kwietnia 2019 r. W piśmie z dnia 8 kwietnia 2019 r. aplikantka adwokacka A. S., działająca na mocy pełnomocnictwa substytucyjnego, złożyła w sprawie wniosek o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem odwoławczym od wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego, wnoszonym do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Stosownie do art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2018.1302 j.t. ze zm., dalej: "P.p.s.a.") skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach: naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie (1), naruszeniu przepisów postępowania jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (2). Na mocy art. 176 P.p.s.a. wprowadzono dwa rodzaje wymagań, jakie winna spełniać skarga kasacyjna. Po pierwsze, stosownie do art. 46 i 47 wymienionej wyżej ustawy, winna ona czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym. Po drugie, skarga kasacyjna powinna spełniać wymagania szczególne, właściwe tylko dla niej, a mianowicie powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, wskazanie, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia wraz z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany, a także zawierać wniosek o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenie o zrzeczeniu się rozprawy. Stosownie do art. 175 § 1 P.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2 i 3. Przepisu § 1 nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Rzeczypospolitej Polskiej albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 P.p.s.a.), a także wtedy, gdy stroną postępowania jest Prezes Prokuratorii Generalnej RP (art. 175 § 2a P.p.s.a.). Skarga kasacyjna – zgodnie z art. 175 § 3 P.p.s.a. – może być sporządzona przez doradcę podatkowego – w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami lub rzecznika patentowego – w sprawach własności przemysłowej. Sporządzenie skargi kasacyjnej z naruszeniem art. 175 P.p.s.a., jest brakiem, który uzasadnia odrzucenie skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej. Zgodnie natomiast z art. 178 P.p.s.a. sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Dostrzeżone przez sąd I instancji braki skierowanej do NSA skargi kasacyjnej nie zostały uzupełnione przez osobę o której mowa w art. 175 P.p.s.a., albowiem wniosek o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie złożyła aplikantka adwokacka. Uprawnienie aplikanta do zastępowania adwokata przed Naczelnym Sądem Administracyjnym nie wynika również z przepisów ustawy z dnia 26 maja 1982 r. Prawo o adwokaturze (Dz.U.2018.1184 j.t. ze zm.), które wskazują, że po sześciu miesiącach aplikacji adwokackiej aplikant adwokacki może zastępować adwokata przed sądami, organami ścigania, organami państwowymi, samorządowymi i innymi instytucjami, z wyjątkiem Sądu Najwyższego, Naczelnego Sądu Administracyjnego, Trybunału Konstytucyjnego i Trybunału Stanu (art. 77 ust. 1 ww. ustawy). Aplikant adwokacki może sporządzać i podpisywać pisma procesowe związane z występowaniem adwokata przed sądami, organami ścigania i organami państwowymi, samorządowymi i innymi instytucjami - z wyraźnego upoważnienia adwokata, z wyłączeniem apelacji, skargi kasacyjnej i skargi konstytucyjnej. Mając na uwadze powyższe, uzupełnienie braków formalnych skargi kasacyjnej nie mogło być uznane za skuteczne. Dlatego skargę kasacyjną należało odrzucić na podstawie art. 178 P.p.s.a.