I SA/Sz 783/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Joanna Wojciechowska po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 26 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za rok 2017 p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

A. M. wraz ze skargą złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za rok 2017. Uzasadniając swój wniosek, strona skarżąca wskazała, że podstawę wniosku stanowi art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 roku, poz. 1302), zwanej dalej: "p.p.s.a.". Zgodnie z powyższym przepisem, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części decyzji administracyjnej jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Strona wskazała, że w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji, może dojść do niesłusznego pobrania podatku od nieruchomości w zawyżonej wysokości, tj. według stawek jak dla nieruchomości związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. W ocenie strony, zasadne jest, aby pobranie należności nastąpiło we właściwej wysokości i po zweryfikowaniu przez Sąd czy podatek został określony w należytej wysokości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi odstępstwo od ogólnej reguły wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a. Na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Na podstawie art. 61 § 5 p.p.s.a. postanowienia, o których mowa w § 3, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym. Z przytoczonej regulacji prawnej wynika zatem, że obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi ocenić czy zostały spełnione przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy. Domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, strona skarżąca musi wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia danym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym wnioskodawca musi wskazać konkretne okoliczności pozwalające ocenić czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Wnioskodawca powinien także w miarę możliwości przedłożyć stosowne dowody, które będą uzasadniały wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Odnosząc powyższe rozważania do okoliczności rozpoznawanej sprawy, wskazać należy, że strona skarżąca zwracając się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazała jedynie, że wskutek wykonania zaskarżonej decyzji może dojść do pobrania podatku w zawyżonej wysokości. W ocenie Sądu sam fakt poniesienia przez stronę ciężaru zapłaconego podatku nie stanowi przesłanki uzasadniającej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, zwłaszcza, że sporna kwota podatku nie jest wygórowana (wynosi [...] zł). Zdaniem Sądu, z uwagi na brak wskazania innych, konkretnych okoliczności uzasadniających przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej, nie jest możliwe szczegółowe ustosunkowanie się do wniosku i jego uwzględnienie. Podobne stanowisko wyraził NSA, który stwierdził, że obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy. Domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, skarżący musi wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niezbędne jest wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne (postanowienie NSA z 15 stycznia 2015 r., I OZ 1236/14, LEX nr 1624317). Mając powyższe na uwadze, Sąd uznał, że wniosek skarżącego nie wypełnia przesłanek wskazanych w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a., wobec czego na podstawie przepisów art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., postanowił orzec jak w sentencji postanowienia.