I SA/Sz 776/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Marzena Kowalewska po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu F. [...] z siedzibą w S. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zwrotu dotacji pobranej w nadmiernej wysokości i wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem wraz z odsetkami za zwłokę p o s t a n a w i a: odrzucić sprzeciw.

Fundacja [...] w likwidacji z siedzibą w S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie sprzeciw od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] września 2020 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu dotacji pobranej w nadmiernej wysokości i wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem wraz z odsetkami za zwłokę. Skarga zawierała wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, który został zarejestrowany pod sygn. akt I SPP/Sz 137/20 i przekazany do rozpoznania referendarzowi sądowemu. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału I z dnia [...] października 2020 r. spółka została wezwana do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi oraz złożenie dokumentu lub uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącej (np. pełny odpis KRS), w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało doręczone w dniu [...] listopada 2020 r. W wyznaczonym terminie 7 dni (tj. do dnia [...] listopada 2020 r.) nie uzupełniono wskazanych braków formalnych skargi. Skarżąca nie uzupełniła także zawartego w skardze wniosku o przyznanie prawa pomocy, nie nadsyłając urzędowego formularza PPF, co skutkowało pozostawieniem wniosku bez rozpoznania zarządzeniem referendarskim z dnia [...] lutego 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 64a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a. od decyzji, o którym mowa w art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. Sprzeciw ten powinien czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, żądanie jej uchylenia oraz oznaczenie organu, który wydał zaskarżoną decyzję (art. 64b § 2 p.p.s.a.). Zgodnie zaś z treścią art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Przy czym, stosownie do treści art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu a, jak wskazuje treść art. 29 p.p.s.a., przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Jednocześnie, jak wskazuje się w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, w odniesieniu do podmiotów podlegających obowiązkowi wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego dokumentem poświadczającym uprawnienie do działania w ich imieniu jest aktualny odpis z tego rejestru (zob. postanowienie NSA z dnia 29 października 2007 r., sygn. akt I FSK 1274/07, Legalis). Przesyłkę zawierającą wezwanie do usunięcia braków formalnych sprzeciwu skarżąca otrzymała w dniu [...] listopada 2020 r. a tym samym termin do uzupełnienia braków formalnych upływał dla skarżącej w dniu [...] listopada 2020 r. Z akt sprawy wynika jednakże, że w terminie tym skarżąca nie uzupełniła braków formalnych sprzeciwu. Zgodnie zaś z treścią art. 64b § 1 p.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, a przepis art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 64b § 1 i 2 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.