I SA/Sz 775/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Kazimierz Maczewski po rozpatrzeniu w Wydziale I w dniu 2 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy K. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [..] r. nr [...] w przedmiocie zastosowania przepisów prawa podatkowego p o s t a n a w i a: zawiesić postępowanie sądowe.

Gmina K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] , w której stwierdzono brak podstaw do zmiany interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie prawa do częściowego odliczenia podatku naliczonego dotyczącego wydatków mieszanych na podstawie proporcji sprzedaży, o której mowa w art. 90 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2016 r., poz. 710 ze zm.); zwanej dalej: "u.p.t.u.", nieuwzględnienia zadań spoza zakresu opodatkowania podatkiem od towarów i usług w kalkulacji proporcji sprzedaży oraz braku obowiązku stosowania alokacji podatku naliczonego. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej zawarł wniosek o zawieszenie postępowania sądowego do czasu udzielenia odpowiedzi przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej na pytanie prejudycjalne Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 lipca 2017 r., dotyczące wykładni przepisów prawa wspólnotowego, w sprawie o sygn. akt I SA/Wr 123/17. Sąd postanowił na podstawie art. 267 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (wersja skonsolidowana 2012 – Dz. Urz. U.E. z dnia 26 października 2012r. nr C 326 s. 1 i nast.) skierować do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej następujące pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa unijnego: Czy art. 168 lit. a dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE z dnia 11 grudnia 2006 r. Nr L 347 s. 1 ze zm.; dalej: dyrektywa 2006/112/WE) oraz zasada neutralności VAT sprzeciwiają się praktyce krajowej polegającej na tym, że przyznaje się pełne prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z zakupem towarów i usług wykorzystywanych zarówno na potrzeby transakcji podatnika objętych zakresem zastosowania VAT (opodatkowanych i zwolnionych) jak i będących poza zakresem zastosowania VAT, w związku z brakiem w ustawie krajowej metod i kryteriów podziału kwot podatku naliczonego w odniesieniu do ww. rodzajów transakcji. W piśmie procesowym z dnia 25 września 2017 r. strona skarżąca przychyliła się do wniosku organu i również wniosła o zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie do czasu udzielenia odpowiedzi przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej na ww. pytanie prejudycjalne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.); zwanej dalej: "p.p.s.a.", sąd może również zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron. Jak stanowi art. 131 p.p.s.a. postanowienie w przedmiocie zawieszenia postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym. W myśl powołanego powyżej art. 126 p.p.s.a. warunkiem pozytywnego załatwienia wniosku o zawieszenie postępowania jest zgoda wszystkich stron postępowania na taki sposób prowadzenia sprawy, z tym że decyzja w tej kwestii pozostawiona jest uznaniu sądu. Użyte w tym przepisie określenie "sąd może zawiesić postępowanie" oznacza, że postanowienie o zawieszeniu postępowania sąd wydaje w przypadkach, gdy uzna to za celowe i stwierdzi, że czynność stron polegająca na złożeniu wniosku nie zmierza do obejścia prawa (M. Romańska (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, (pod red. T. Wosia), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Wydanie 4., Warszawa 2011, s. 587 - 588). W rozpoznawanej sprawie strony zgodnie wniosły o zawieszenie postępowania do czasu udzielenia odpowiedzi przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej na pytanie prejudycjalne, skierowane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na mocy postanowienia z dnia 10 lipca 2017 r. o sygn. akt I SA/Sz 123/17. W ocenie sądu okoliczność ta stanowi dostateczne uzasadnienie do zastosowania art. 126 p.p.s.a., albowiem wynik tego postępowania może mieć wpływ na niniejsze postępowanie. Jednocześnie też, sąd nie dopatrzył się takich okoliczności, które wskazywałyby na ewentualne obejście prawa, na skutek zawieszenia postępowania. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 126 i art. 131 p.p.s.a., sąd postanowił jak w sentencji. Uzupełniająco wskazać należy, że zgodnie z art. 129 § 1 p.p.s.a., postępowanie w niniejszej sprawie zostanie podjęte jedynie na wniosek którejkolwiek ze stron, ale nie wcześniej niż po upływie trzech miesięcy od zawieszenia postępowania. Jeśli jednak, w ciągu trzech lat od dnia wydania postanowienia o zawieszeniu, żadna ze stron nie zgłosi wniosku o podjęcie postępowania sądowego, sąd, zgodnie z art. 130 § 1 pkt 1 p.p.s.a., umorzy postępowanie w niniejszej sprawie.