I SA/Sz 756/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bolesław Stachura po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu [...] października 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. R. na decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] r. nr [...], [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2018 r. z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej wraz z odsetkami za zwłokę p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.

Pismem z dnia [...] sierpnia 2021 r. G. R. za pośrednictwem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w S. , wniosła skargę na decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] marca 2021 r., określającą podatek dochodowy od osób fizycznych za rok 2018. W decyzji zawarte zostało pouczenie o przysługującym prawie do wniesienia odwołania. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w S. w piśmie procesowym z dnia [...] września 2021 r. wskazał, że skarga podlega odrzuceniu, bowiem zaskarżona decyzja została wydana w postępowaniu podatkowym w pierwszej instancji. Organ wskazał także, że skarżąca w dniu [...] czerwca 2021 r. złożyła do organu I instancji wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania i postępowanie w przedmiocie tego wniosku jest w toku. Zatem decyzja organu drugiej instancji nie została wydana. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. - dalej: "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W rozpatrywanej sprawie zaskarżona decyzja z dnia [...] marca 2021 r. jest decyzją wydaną w I instancji i została doręczona pełnomocnikowi podatniczki w dniu [...] kwietnia 2021 r. – na podstawie art. 150 § 1 i § 4 Ordynacji podatkowej. Powyższa decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o terminie i trybie wniesienia odwołania. Czyniąc natomiast zadość zasadzie dwuinstancyjności postępowania, która wynika wprost z Ordynacji podatkowej, stronie przysługiwało od niej odwołanie. Z powyższego wynika, że skargę do sądu administracyjnego skarżąca mogła wnieść od decyzji wydanej przez organ II instancji po rozpatrzeniu środka odwoławczego od decyzji. Złożenie natomiast skargi do Sądu bez uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia przysługujących stronie w toku postępowania podatkowego nie może skutkować rozpatrzeniem sprawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Sąd administracyjny nie jest bowiem uprawniony do kontroli legalności decyzji organu administracji pierwszej instancji. Na marginesie Sąd zwraca uwagę, że w niniejszej sprawie skarga w imieniu skarżącej została wniesiona drogą elektroniczną przez córkę skarżącej. W aktach sprawy, brak jest pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej, brak ten nie został uzupełniony. Skarga nie została podpisana ani przez skarżącą ani przez pełnomocnika. Sąd, nie wezwał jednak strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie, skoro bowiem przedmiotem skargi jest akt nie podlegający zaskarżeniu do sądu administracyjnego, to wzywanie do usunięcia braków formalnych skargi byłoby bezcelowe i powodowałoby niepotrzebne przedłużenie postępowania, gdyż nawet w przypadku ich usunięcia skarga i tak podlegałaby odrzuceniu. Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, że wniesienie skargi na decyzję organu I instancji jest niedopuszczalne, co skutkuje jej odrzuceniem na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.