I SA/Sz 74/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Dziel Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Achrymowicz, Sędzia WSA Bolesław Stachura (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy [...] po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 20 maja 2026 r. sprawy ze skargi [...] na decyzję [...] r. nr [...] w przedmiocie płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej na 2023 r. 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję [...] 2. zasądza od [...] na rzecz strony skarżącej "[...] kwotę [...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa decyzją z dnia 24 listopada 2025 r., nr [...] utrzymał w mocy wydaną przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa dla powiatu [...] z siedzibą w Z. decyzję z dnia 26 czerwca 2025 r., nr [...] o przyznaniu "A. " Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. (dalej: "Producent", "Strona", "Skarżąca") płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej (PROW 2014-2020) na rok 2023. W podstawie prawnej organ wymienił: - art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572; dalej: "k.p.a."); - art. 4, art. 22, art. 27 ust. 1 i ust. 2, art. 47 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2023 r. poz. 2298; dalej: "w.r.o.w."); - § 2 ust. 1, § 4 ust. 2 pkt. 5, § 5 ust. 1, ust. 4, § 6 ust. 1, § 11 ust. 4, ust. 5, § 12 ust. 4 pkt. 1, § 15 ust. 3, § 18 ust. 1 pkt. 1, ust. ,2, § 33 ust. 6, § 34a, część IV ust. 2 pkt. 3), część IV ust. 6 pkt. 3) lit. a) i c) załącznika nr 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 marca 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Działanie rolno-środowiskowo-klimatyczne" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz. U. z 2015 r., poz. 415 ze zm.; dalej: "rozporządzenie r-ś-k"); - art. 9a ust. 1 ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności (Dz. U. z 2023 r., poz. 885, ze zm.; dalej: "u.k.s.e."), - art. 59, art. 67, art. 68, art. 70 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 z dnia 17 grudnia 2013 w sprawie finansowania wspólnej polityki rolnej, zarządzania nią i monitorowania jej oraz uchylające rozporządzenia Rady (EWG) nr 352/78, (WE) nr 165/94, (WE) nr 2799/98, (WE) nr 814/2000, (WE) nr 1290/2005 i (WE) nr 485/2008 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013 r., str. 549, ze zm.; dalej: "rozporządzeniem (UE) nr 1306/2013"), - art. 4 ust. 1 lit. c, lit. h, lit. 1, art. 67 ust. 4 lit. a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylającego rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013 r., str. 608, ze zm.; dalej: "rozporządzeniem (UE) nr 1307/2013"), - art. 2 ust. 1, akapit drugi pkt 23, art. 5 ust. 1, ust. 2 lit. b, art. 18 ust. 6, art. 19, art. 35 ust. 2, ust. 3, ust. 4, ust. 7 rozporządzenia 640/2014 z dnia 11 marca 2014 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli oraz warunków odmowy lub wycofania płatności oraz do kar administracyjnych mających zastosowanie do płatności bezpośrednich, wsparcia rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. Urz. UE L 181 z 20.06.2014 r.; dalej: "rozporządzenia 640/2014"); - art. 24, art. 27, art. 37 ust. 1 i ust. 2 akapit pierwszy, art. 38 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 809/2014 z dnia 17 lipca 2014 r. ustanawiającego zasady stosowania rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1306/2013 w odniesieniu do zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli, środków rozwoju obszarów wiejskich oraz zasady wzajemnej zgodności (Dz. Urz. UE L 227 s. 69 z 31.07.2014 r.; dalej: "rozporządzenie wykonawcze nr 809/2014"). W uzasadnieniu przyjętego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazywał, że 21 czerwca 2023 r., poprzez aplikację e-WniosekPlus, wpłynął wniosek Producenta o przyznanie płatności na rok 2023, w którym zadeklarowano do płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej dla zobowiązania kontynuacyjnego w ramach PROW 2014-2020 działki rolne o łącznej powierzchni [...] ha, w tym w ramach Wariantu: 4.1 Zmiennowilgotne łąki trzęślicowe powierzchnię [...] ha oraz Wariantu: 4.5 Półnaturalne łąki świeże powierzchnię [...] ha oraz ubiegano się o przyznanie kosztów transakcyjnych w ramach Pakietu 4. Następnie w dniach 27 października 2023 r. i 14 marca 2024 r. wpłynęły zmiany do wniosku, w których Spółka nie dokonywała zmian w zakresie deklaracji płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej. W dniach od 17 do 18 stycznia 2024 r. w gospodarstwie Producenta, została przeprowadzona kontrola na miejscu w ramach działania rolno-środowiskowo-klimatycznego PROW 2014-2020, w wyniku której stwierdzono nieprawidłowości w zakresie deklaracji oraz niespełnienia wymogu zachowania trwałego użytku zielonego. Na okoliczność przeprowadzonych czynności kontrolnych sporządzono raport nr [...], wraz z załącznikami w postaci szkiców z pomiaru działek rolnych, oznaczeniem miejsc wykonania fotografii terenu oraz dokumentacji fotograficznej. Kontrola została przeprowadzona bez udziału osoby reprezentującej Producenta, kontakt i przekazanie dokumentów na wniosek reprezentanta Spółki nastąpił w formie mailowej. Raport z czynności kontrolnych został przesłany do reprezentanta Spółki listem poleconym rejestrowanym w dniu 13 marca 2024 r., a skutecznie doręczony w dniu 21 marca 2024 r. W dniu 19 czerwca 2024 r. organ I instancji wydał decyzję nr [...] w sprawie przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej (PROW 2014-2020) na rok 2023. W wyniku rozpatrzenia odwołania w dniu 23 kwietnia 2025 r. organ odwoławczy wydał decyzję nr [...], w której uchylił w całości decyzję z dnia19 czerwca 2024 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji Jak wynika z zaskarżonej decyzji Producent w toku ponownego postępowania, w dniu 18 czerwca 2025 r. złożył wyjaśnienia Producenta, do których załączono opinię botaniczną z dnia 2 czerwca 2025 r. oraz opinię eksperta przyrodniczego z dnia 17 kwietnia 2025 r. Organ I instancji decyzją z dnia 26 czerwca 2025, nr [...] przyznał Producentowi płatności rolno-środowiskowo-klimatyczne w pomniejszonej wysokości z sankcjami oraz odmówił przyznania kwoty przeznaczonej na refundację kosztów transakcyjnych poniesionych z tytułu sporządzenia dokumentacji przyrodniczej. W dniu 15 lipca 2025 r. wpłynęło odwołanie od ww. decyzji. W treści odwołania Producent zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, tj. art. 6,7,8 § 1, i art. 77 ust. 1, 80 k.p.a., naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 27 ust. 1 pkt 1,2 i 4 oraz art. 27 ust. 2 ustawy PROW 2014-2020, naruszenie art. 19a ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia nr 640/2014, naruszenie przepisów § 2, § 4 ust. 2 pkt 5 rozporządzenia r-ś-k, § 4 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia r-ś-k w związku z art. 4 rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 809/2014, błędne i nieprawidłowe zastosowanie § 33 ust. 3, 6, i 14 oraz § 34a rozporządzenia r-ś-k. Po rozpatrzeniu sprawy w instancji odwoławczej, organ zgodził się z organem I instancji i decyzją z 24 listopada 2025 r. utrzymał w mocy jego rozstrzygnięcie w mocy. Zdaniem organu odwoławczego na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy miały wpływ następujące nieprawidłowości: - ustalenie w toku czynności kontrolnych mniejszej powierzchni uprawnionej do płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej w ramach Wariantu: 4.5 Półnaturalne łąki świeże łącznie o [...] ha, w tym o 0,18 ha na działkach rolnych E, J, O, Q odpowiednio o [...] ha, [...] ha, [...] ha i [...] ha w oparciu o powierzchnię maksymalnego kwalifikowalnego obszaru stanowiącego trwały użytek zielony (MKO TUZ), o [...] ha na działkach rolnych E, G i N odpowiednio o [...] ha, [...] ha i 0, 01 ha w oparciu o powierzchnię zobowiązania rolno-środowiskowo-klimatycznego podjętego w pierwszym roku programu oraz o [...] ha na działce rolnej R w oparciu o powierzchnię stwierdzoną w kontroli na miejscu w związku z zaprzestaniem na tym obszarze prowadzenia działalności rolniczej, - ustalenie w toku czynności kontrolnych uchybienia wymogu dotyczącego zakazu przekształcania występujących w gospodarstwie rolnym trwałych użytków zielonych i pastwisk trwałych w rozumieniu art. 4 ust. 1 lit. h rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 - przekształcenie występującego w gospodarstwie rolnym trwałego użytku zielonego w nieużytek stwierdzono na działce rolnej R. Organ odwoławczy podał, że kluczowe znaczenie miały ustalenia kontroli przeprowadzonej w gospodarstwie Producenta w dniach 17-18 stycznia 2024 r., podczas których weryfikacji poddano działki rolne deklarowane do płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej za rok 2023. Organ uznał ustalony w sprawie stan faktyczny za wiarygodny i udokumentowany fotografiami kontrolowanego obszaru i szkicami pomiarowymi, na których oznaczono obszar zmierzony poszczególnych działek, miejsce i kierunek wykonania fotografii terenu oraz miejsca oznaczone kodami pokontrolnymi mającymi wpływ na ustalenie powierzchni uprawnionej do płatności w tym kod DR50, DR52 i DR53. W dalszej kolejności organ odwoławczy zaznaczył, że prowadząc postępowanie związany był przepisami prawa, które przywołał i omówił. W ocenie organu odwoławczego ustalona powierzchnia w ramach płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej dla Wariantu: 4.5 Półnaturalne łąki świeże mniejsza łącznie o [...] ha, poprzez pomniejszenie części działki rolnej E o [...] ha, w granicach działki referencyjnej nr [...], gdzie powierzchnia deklarowana wynosiła [...] ha, powierzchnia stwierdzona wynosiła [...] ha, działki rolnej J o [...] ha, działka referencyjna nr [...], gdzie powierzchnia deklarowana wynosiła [...] ha, powierzchnia stwierdzona wynosiła [...] ha, działki rolnej O o [...] ha, działka referencyjna nr [...], gdzie powierzchnia deklarowana wynosiła [...] ha, powierzchnia stwierdzona wynosiła [...] ha oraz działki rolnej Q o [...] ha, działka referencyjna nr [...]_5.0073.[...], gdzie powierzchnia deklarowana wynosiła [...] ha, powierzchnia stwierdzona wynosiła [...] ha zostało prawidłowo zastosowane. Według organu płatność mogła zostać przyznana jedynie do powierzchni maksymalnego kwalifikowalnego obszaru, który w niniejszej sprawie został pomniejszony w wyniku analizy wyników [przeprowadzonej w gospodarstwie Producenta w dniach 17-18 stycznia 2024 r. kontroli na miejscu w ramach działania rolno-środowiskowo-klimatycznego PROW 14-20 (zawartych w protokole nr [...]) i zastosowanych kodów mających wpływ na ustalenie powierzchni uprawnionej do płatności w tym kod DR50 - granice uprawy wykraczające poza działki ewidencyjne, które nie zostały zadeklarowane we wniosku, kody DR52 i DR53 – powiększenie / zmniejszenie zasięgu pola zagospodarowania oraz kod DR18 - na całej działce stwierdzono zaniechanie prowadzenia działalności rolniczej jak również analizy stanu faktycznego ustalonego ponadto w oparciu o aktualną ortofotomapę z dnia 5 czerwca 2023 r. obrazującą stan faktyczny na gruncie w dacie wykonania zdjęcia. Organ podkreślił również, że powierzchnia ta uwzględnia obszar gruntu rolnego stanowiącego trwały użytek zielony, na co wskazuje bezpośrednio przepis § 12 ust. 4 pkt. 1 rozporządzenia r-ś-k w zw. z art. 4 ust. 1 lit. h rozporządzenia Komisji (UE) nr 1307/2013 i § 11 ust. 5 rozporządzenia r-ś-k. W przypadku części działki rolnej E powierzchnia pomniejszenia o 0,01 ha w granicach działki referencyjnej nr 320301_5.0064.184 wynikała z aktualizacji danych referencyjnych, będących jednocześnie podstawą zmiany maksymalnego kwalifikowalnego obszaru stanowiącego trwały użytek zielony (MKO_TUZ) w oparciu o kody DR52 i DR53. Analizując wykonany w terenie pomiar działki rolnej E w granicach działki referencyjnej nr [...], wskazany na szkicu pomiarowym oraz miejsca oznaczone kodami DR52 i DR53, zmiana powierzchni MKO_TUZ wynikała z wykluczenia powierzchni stanowiącej zadrzewienie i zakrzaczenie liniowe z widocznymi pomiędzy nimi kamieniami, co uwidoczniono na zdjęciu nr 76 – obszar wykluczony zlokalizowany w zachodniej części działki referencyjnej nr [...] wzdłuż jej granicy. Częściowo wykluczono powierzchnię stanowiącą zadrzewienia i zakrzaczenia w dwóch kępach, których stan faktyczny odbiegał od właściwego obszaru trwałego użytku zielonego zadeklarowanego na działce, jednocześnie uznano część obszaru jako użytkowany rolniczo i stanowiący trwały użytek zielony (oznaczony na szkicach jako Pz_T) przyległy do tych kęp, co uwidoczniono na zdjęciu nr 73 i 75 - obszar wykluczony oraz uznany jako użytkowany rolniczo w obrębie kęp zlokalizowany w centralnej i centralnopołudniowej części działki referencyjnej nr [...]. W przypadku działki rolnej J powierzchnia pomniejszenia o [...] ha wynikała z aktualizacji danych referencyjnych, będących jednocześnie podstawą zmiany maksymalnego kwalifikowalnego obszaru stanowiącego trwały użytek zielony (MKO_TUZ) w oparciu o wykonany w terenie pomiar działki rolnej J w granicach działki referencyjnej nr [...]. Pomiar zadeklarowanej działki rolnej J dokonany został na podstawie granic uprawy prowadzonej przez Producenta z uwzględnieniem wyznaczonych pól zagospodarowania terenu, który nieznacznie odbiegał od zadeklarowanych we wniosku Producenta. Częściowo wykluczono powierzchnię, której stan faktyczny odbiegał od właściwego obszaru trwałego użytku zielonego zadeklarowanego na działce, jednocześnie uznano część obszaru jako użytkowany rolniczo i stanowiący trwały użytek zielony wzdłuż granic działki referencyjnej nr [...] w południowo-zachodniej i zachodniej oraz północnej i południowowschodniej jej części. W przypadku działki rolnej O powierzchnia pomniejszenia o [...] ha w granicach działki referencyjnej nr [...] wynika z aktualizacji danych referencyjnych, będących jednocześnie podstawą zmiany maksymalnego kwalifikowalnego obszaru stanowiącego trwały użytek zielony (MKO_TUZ) w oparciu o kody DR52 i DR53. Organ zwrócił uwagę, że analizując wykonany w terenie pomiar działki rolnej O na działce referencyjnej nr [...], wskazany na szkicu pomiarowym oraz miejsca oznaczone kodami DR52 i DR53, zmiana powierzchni MKO_TUZ wynikała z wykluczenia powierzchni stanowiącej oczko wodne oraz częściowo zadrzewienie i zakrzaczenie, w tym częściowo powalone drzewa, co uwidoczniono na zdjęciu nr 100 - obszar wykluczony zlokalizowany w północnej części działki referencyjnej nr [...]. Uznano część obszaru jako użytkowany rolniczo i stanowiący trwały użytek zielony (oznaczony na szkicu jako Pz_T w trzech częściach), przyległy do granic działki, co uwidoczniono na zdjęciu nr 98 i 99 - obszar uznany jako użytkowany rolniczo w obrębie granicy działki zlokalizowany w północnej i północno-zachodniej części działki referencyjnej nr [...]. Na powierzchnię uprawnioną do płatności (MKO TUZ) miało wpływ również częściowe wykluczenie powierzchni, których stan faktyczny odbiegał od właściwego obszaru trwałego użytku zielonego zadeklarowanego na działce i jednocześnie uznanie części obszaru jako użytkowany rolniczo i stanowiący trwały użytek zielony wzdłuż granicy działki referencyjnej nr [...] w północnej, południowo-zachodniej i zachodniej oraz północnej i południowo-wschodniej i wschodniej jej części oraz wokół kępy drzew i krzewów w zachodniej części tej działki. W przypadku działki rolnej Q powierzchnia pomniejszenia o [...] ha wynika z aktualizacji danych referencyjnych, będących jednocześnie podstawą zmiany maksymalnego kwalifikowalnego obszaru stanowiącego trwały użytek zielony (MKO TUZ) w oparciu o wykonany w terenie pomiar działki rolnej Q w granicach działki referencyjnej nr [...]. Pomiar zadeklarowanej działki rolnej Q dokonany został na podstawie granic uprawy prowadzonej przez Producenta z uwzględnieniem wyznaczonych pól zagospodarowania terenu, który nieznacznie odbiegał od zadeklarowane we wniosku Producenta. Częściowe wykluczenie powierzchni, których stan faktyczny odbiegał od właściwego obszaru trwałego użytku zielonego zadeklarowanego na działce, jednocześnie uznanie części obszaru jako użytkowany rolniczo i stanowiący trwały użytek zielony wzdłuż granic działki referencyjnej nr [...] w północnej, północno-wschodniej i północno zachodniej oraz południowo-zachodniej jej części. Zdaniem organu, bezspornym jest fakt deklaracji łącznej powierzchni [...] ha na obszarze nieuprawnionym do płatności - poza obszarem maksymalnego kwalifikowanego obszaru stanowiącego trwały użytek zielony (MKO_TUZ). Dokonany pomiar powierzchni działki rolnej E, J, O i Q w granicach zadeklarowanych działek referencyjnych z uwzględnieniem powierzchni zmierzonej podczas kontroli na miejscu i wyznaczonej na tej postawie powierzchni maksymalnego kwalifikowanego obszaru (MKO_TUZ) ujawnił, iż zadeklarowana we wniosku o przyznanie płatności na działce referencyjnej o numerze: [...] powierzchnia [...] ha, przekracza powierzchnię maksymalnego kwalifikowalnego obszaru (MKO_TUZ), która wynosi [...] ha zatem różnicę tj. [...] ha odjęto od powierzchni działki rolnej E i zaliczono jako przedeklarowanie powierzchni uprawnionej do płatności, [...] powierzchnia [...] ha, przekracza powierzchnię maksymalnego kwalifikowalnego obszaru (MKO_TUZ), która wynosi [...] ha, zatem różnicę tj. [...] ha odjęto od powierzchni działki rolnej J i zaliczono jako przedeklarowanie powierzchni uprawnionej do płatności, [...] powierzchnia [...] ha, przekracza powierzchnię maksymalnego kwalifikowalnego obszaru (MKO_TUZ), która wynosi [...] ha, zatem różnicę tj. [...] ha odjęto od powierzchni działki rolnej O i zaliczono jako przedeklarowanie powierzchni uprawnionej do płatności, [...] powierzchnia [...] ha, przekracza powierzchnię maksymalnego kwalifikowalnego obszaru (MKO TUZ), która wynosi [...] ha, zatem różnicę tj. [...] ha odjęto od powierzchni działki rolnej Q i zaliczono jako przedeklarowanie powierzchni uprawnionej do płatności. W ocenie organu odwoławczego, zasadnie organ I instancji wykluczył powierzchnię [...] ha (zgodnie z art. 18 ust. 6 akapit pierwszy rozporządzenia Komisji (UE) nr [...]), przyjmując iż powierzchnia stwierdzona działki rolnej E, J, O i Q poza obszarem maksymalnego kwalifikowanego obszaru stanowiącego trwały użytek zielony (MKO TUZ) nie kwalifikuje się do płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej (§ 15 ust. 3 rozporządzenia r-ś-k w zw. z § 12 ust. 4 pkt. 1 rozporządzenia r-ś-k i art. 4 ust. 1 lit. h rozporządzenia (UE) nr [...] i § 11 ust. 5 rozporządzenia r-ś-k). Według organu bezspornym jest również fakt deklaracji powierzchni większych aniżeli podjęte zobowiązanie rolno-środowiskowo-klimatyczne w roku 2020 względem działek rolnych E o [...] ha (działka ewidencyjna [...] o [...] ha, [...] o [...] ha, [...] o [...] ha, [...] o [...] ha, [...] o [...] ha), G o [...] ha (działka ewidencyjna [...]) i N o [...] ha (działka ewidencyjna [...]). Zasadnie więc organ I instancji wykluczył powierzchnię [...] ha (zgodnie z art. 18 ust. 6 akapit pierwszy rozporządzenia Komisji'(UE) nr 640/2014 w zw. z art. 2 ust. 1 akapit drugi pkt 23 rozporządzenia Komisji (UE) nr 640/2014), przyjmując iż zobowiązanie rolno-środowiskowo-klimatyczne obejmuje użytki rolne zadeklarowane we wniosku o przyznanie pierwszej płatności rolno-środowiskowo-klimatyczne w ramach danego pakietu lub danego wariantu, spełniające warunki przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej, objęte obszarem zatwierdzonym (§ 5 ust. 1 rozporządzenia r-ś-k) a wielkość obszaru objętego zobowiązaniem rolno-środowiskowo-klimatycznym oraz miejsce realizacji tego zobowiązania nie podlegają zmianie w trakcie jego realizacji (§ 6 ust. 1 rozporządzenia r-ś-k). W opinii organu odwoławczego, zasadnie także organ I instancji wykluczył powierzchnię działki rolnej R, powierzchnię 0,30 ha (zgodnie z art, 18 ust. 6 akapit pierwszy rozporządzenia Komisji (UE) nr 640/2014), przyjmując iż powierzchnia ta nie kwalifikuje się do płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej (§12 ust. 4 pkt. 1 rozporządzenia r-ś-k i art. 4 ust. 1 lit. h rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 i § 11 ust. 5 rozporządzenia r-ś-k). Według organu odwoławczego bezsprzecznie występują na tej działce symptomy przekształcenia trwałego użytku zielonego w nieużytek - zebrany podczas kontroli materiał dowodowy, w sposób niebudzący wątpliwości ujawnił ostatni etap sukcesji zespołów roślinnych, gdzie działka porośnięta jest roślinnością zdrewniałą - uwidoczniono wysoki udział krzewów i drzew na przedmiotowej działce w zwartych skupiskach. Kontrolerzy tym samym zasadnie uznali sporny obszar działki rolnej R (działka ewidencyjna nr [...]) jako nieużytek i zastosowali kod DR18, świadczący o tym, że na całej działce stwierdzono zaniechanie prowadzenia działalności rolniczej od co najmniej 2 lat. Na działce nie był prowadzony wypas. Organ odwoławczy zwrócił uwagę, że Producent podejmując z dniem 15 marca 2020 r. zobowiązanie rolno-środowiskowo-klimatyczne (na podstawie wniosku z dnia 13 czerwca 2020 r. o przyznanie pierwszej płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej) zobowiązała się do przestrzegania warunków i wymogów programu w okresie trwania pięcioletniego zobowiązania, w tym min. wymogu określony w § 4 ust. 2 pkt. 2 rozporządzenia rolno-środowiskowo-klimatycznego a dotyczącego zakazu przekształcania występujących w gospodarstwie rolnym trwałych użytków zielonych i pastwisk trwałych w rozumieniu art. 4 ust. 1 lit, h rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1307/2013. Zobowiązanie rolno-środowiskowo-klimatyczne zostało określone w decyzji Kierownika Biura Powiatowego ARiMR dla powiatu [...] z siedzibą w Z. nr [...] z dnia 18 marca 2021 r. w sprawie przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej (PROW 2014-2020) na rok 2020, tj. za pierwszy rok programu. Powołując się na zdjęcie lotnicze działki ewidencyjnej nr [...] wykonane w dniu 5 czerwca 2023 r., na którym uwidoczniono przebieg zadeklarowanego przez Producenta trwałego użytku zielonego na działce rolnej R w roku 2023, organ odwoławczy stwierdził, że bezsprzecznie występują na spornym obszarze symptomy przekształcenia trwałego użytku zielonego w nieużytek, gdzie na obszarze zadeklarowanym jako użytkowany rolniczo i stanowiący trwały użytek zielony widoczne są na znacznej części deklarowanego obszaru zadrzewienia i zakrzaczenia. Ponadto organ nawiązał do prowadzonej w gospodarstwie Producenta kontroli, która ujawniła ostatni etap sukcesji zespołów roślinnych, gdzie działka porośnięta jest roślinnością zdrewniałą - uwidoczniono wysoki udział krzewów i drzew na przedmiotowej działce. Z dowodów zgromadzonych podczas kontroli wyraźnie wynika, że na działce rolnej R nie zachowano trwałego użytku zielonego, gdyż stwierdzone zadrzewienia i zakrzaczenia mają charakter zwarty uniemożliwiający prowadzenie na tym obszarze działalności rolniczej, w szczególności wypasu zwierząt - co w relacji z przepisem § 11 ust.5 rozporządzenia r-ś-k uprawnia do uznania spornego obszaru jako nieużytek. Organ odwoławczy zwrócił uwagę na zdjęcia, na których widoczne są drzewa i krzewy w zwartych skupiskach, a niewielkie przestrzenie między nimi porastają kępy wyschniętych traw. Dokumentacja zdjęciowa zawiera fotografie terenu spornej działki, ze szczególnym uwzględnieniem istniejących na niej nieprawidłowości, tj. zadrzewień i zakrzaczeń, przy czym zdjęcia zostały wykonane z rożnych miejsc, wskazanych w protokole i zaznaczonych na szkicach, tak aby w sposób najbardziej wiarygodny odzwierciedlić stan stwierdzony na gruncie w dacie przeprowadzania czynności kontrolnych. Organ wskazał również na zamieszczone w raporcie z czynności kontrolnych (str. 7B-16) zapisy inspektorów realizujących kontrole, iż na działce rolnej R stwierdzono zaniechanie prowadzenia działalności rolniczej od co najmniej 2 lat i na działce nie był prowadzony wypas, potwierdzają bez wątpienia zdjęcia nr 58, 59, 60 i 61, pomimo wykonania fotografii terenu w okresie zimowym z pokrywą śnieżną, uwidoczniono na nich samosiejki drzew i krzewów w przewarzającej części działki rolnej R, jak również, zeschłe kwiatostany traw i innych gatunków roślin zielonych, jak również chwasty wieloletnie, co bez wątpienia jest wskaźnikiem przekształcenia się spornego gruntu w nieużytek. W opinii organu brakuje w sprawie podstaw do uznania, że sporny obszar działki rolnej R, działki ewidencyjnej nr [...] w roku 2023 stanowi użytek zielony, na którym prowadzona jest uprawa traw lub innych zielnych roślin pastewnych - obszar ten nie spełnia warunku kwalifikowalności, o którym mowa art. 4 ust. 1 lit. h rozporządzenia (UE) nr 1307/2013 (tj. definicji trwałego użytku zielonego - gruntu wykorzystywanego do uprawy traw lub innych pastewnych roślin zielnych), w § 11 ust. 5 rozporządzenia r-ś-k (tj. przyznania płatności do działki rolnej, gdzie występujące drzewa są rozrzucone w ilości nie większej aniżeli 100 drzew na 1 ha, gdzie ponadto można prowadzić działalność rolniczą w podobny sposób, jak na gruncie o takiej samej powierzchni, na którym drzewa nie występują) oraz w § 12 ust. 4 pkt. 1 rozporządzenia r-ś-k (tj. przyznawania płatności do trwałych użytków zielonych). W świetle dokonanych ustaleń sporny obszar działki rolnej R w ogóle nie stanowi użytku rolnego – obszar ten nie był w tym okresie wykorzystywany do działalności rolniczej i stanowi nieużytek. Organ odwoławczy wyjaśnił, że w sytuacji, w której Spółka zgłosiła do płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej powierzchnię poza obszarem maksymalnego kwalifikowalnego obszaru stanowiącego trwały użytek zielony (MKO TUZ) (o 0,18 ha na działkach rolnych E, J, O, Q odpowiednio o [...] ha, [...] ha, [...] ha i [...] ha), bądź ponad powierzchnię podjętego w pierwszym roku programu zobowiązania (o [...] ha na działkach rolnych E, G i N odpowiednio o [...] ha, [...] ha i [...] ha), bądź na której zaniechano prowadzenia działalności rolniczej (o [...] ha na działce rolnej R) – co bezsprzecznie wykazano we wcześniejszej części decyzji – powierzchnia ta (powierzchnia zgłoszona) nie może zostać uznawana jak obszar zatwierdzony w rozumieniu przywołanej powyżej regulacji art. 18 ust. 6 akapit pierwszy rozporządzenia Komisji (UE) nr 640/2014, który jednoznacznie precyzuje, że jeżeli obszar zgłoszony przekracza obszar zatwierdzony, pomoc oblicza się na podstawie obszaru zatwierdzonego. Jednocześnie powierzchnia działek wykraczająca poza obszar maksymalnego kwalifikowalnego obszaru stanowiącego trwały użytek zielony (MKO TUZ), bądź ponad powierzchnię zobowiązania, bądź na której zaniechano prowadzenia działalności rolniczej, stanowi przy tym bez wątpienia obszar zgłoszony w rozumieniu tych przepisów wspólnotowych – Producent wyraźnie wskazał we wniosku konkretne obszary - konkretne działki rolne zlokalizowane na konkretnych działkach ewidencyjnych. W rozpatrywanej sprawie w przypadku Wariantu: 4.5 Półnaturalne łąki świeże powierzchnia zadeklarowana we wniosku wynosiła [...] ha, natomiast powierzchnia zatwierdzona w wyniku prowadzonego postępowania wyniosła [...] ha, różnica zatem wynosiła [...] ha. Wyliczona procentowa różnica pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną we wniosku a powierzchnią zatwierdzoną w wyniku prowadzonego postępowania wynosiła 0,99 %, która wyliczona została w następujący sposób [([...] ha - [...] ha) / [...] ha] X 100% = ([...] ha / [...] ha) x 100% = 0,99 %. Więc w rozpatrywanej sprawie przedeklarowanie powierzchni wynosiło nie więcej niż 3% oraz mniej niż 2 ha, tym samym płatność rolno-środowiskowo-klimatyczna w ramach Wariantu: 4.5 Półnaturalne łąki świeże przysługuje do obszaru zatwierdzonego. Zasadnie więc organ I instancji przyjął, iż w przypadku gdy obszar zadeklarowany przekracza obszar zatwierdzony pomoc oblicza się dla obszaru zatwierdzonego i przyznał płatność zgodnie z art. 18 ust. 6 rozporządzenia Komisji (UE) nr 640/2014. Organ odwoławczy podał, że na podstawie ustalonego stanu faktycznego sprawy płatność rolno-środowiskowo-klimatyczna za rok 2023 ustalona została w następujący sposób: Powierzchnia zadeklarowana we wniosku (Wariant: 4.5 Półnaturalne łąki świeże) wynosiła [...] ha, natomiast powierzchnia zatwierdzona w wyniku prowadzonego postępowania wyniosła [...] ha (różnica [...] ha). Wyliczona procentowa różnica pomiędzy powierzchnią działek a powierzchnią zatwierdzoną w wyniku prowadzonego postępowania wyniosła 0,99%. Przy przyjęciu stawki płatności do 1 ha w kwocie [...]zł, wysokość płatności, jaka przysługiwałaby w ramach wariantu, gdyby Producent przestrzegał wymogu, wyliczona na podstawie powierzchni stwierdzonej [...] ha wyniosłaby [...] zł. Kwota ta została zmniejszona zgodnie z § 33 ust. 6 rozporządzenia r-ś-k o kwotę [...]zł. W konsekwencji kwota płatności r-ś-k za rok 2023 wyniosła [...] zł. Powierzchnia zadeklarowana we wniosku (Wariant: 4.1 Zmiennowilgotne łąki trzęślicowe) wynosiła [...] ha, natomiast powierzchnia zatwierdzona w wyniku prowadzonego postępowania wyniosła [...] ha. Przy przyjęciu stawki płatności do 1 ha w kwocie [...]zł, wysokość płatności, jaka przysługiwałaby w ramach wariantu, gdyby Producent przestrzegał wymogu, wyliczona na podstawie powierzchni deklarowanej wyniosłaby [...] zł. Kwota ta została zmniejszona zgodnie z § 33 ust. 6 rozporządzenia r-ś-k i wyniosła [...] zł. Organ odwoławczy odniósł się również do odmowy przyznania kwoty przeznaczonej na refundację kosztów transakcyjnych poniesionych z tytułu sporządzenia dokumentacji przyrodniczej w zakresie Wariantu: 4.1 Zmiennowilgotne łąki trzęślicowe i Wariantu: 4.5 Półnaturalne łąki świeże. Podkreślił, że kwota taka może zostać przyznana jeżeli są spełnione warunki przyznania płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej w ramach danego pakietu lub wariantu. W dalszej kolejności organ podał, że na zasadność zastosowania sankcji wieloletniej podlegającej zwrotowi płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej za lata realizacji zobowiązania rolno-środowiskowo- klimatycznego miało wpływ uchybienie przez Producenta wymogu dotyczącego przekształcania w gospodarstwie rolnym trwałego użytku zielonego – stwierdzonego w kontroli na miejscu jako nieużytek – na obszarze, na którym zaniechano prowadzenia działalności rolniczej. W wyniku powyższego kwota sankcji płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej, podlegająca zwrotowi za lata 2020-2022 ustalona została na łączną kwotę [...]zł w tym za Wariant: 4.1 Zmiennowilgotne łąki trzęślicowe w kwocie [...]zł oraz Wariant: 4.5 Półnaturalne łąki świeże w kwocie [...]zł. W skardze na powyższą decyzję Skarżąca zarzuciła naruszenie: 1) art. 27 ust. 1 pkt 1 i 2 w.r.o.w. w zw. z art. 80 k.p.a. wyrażającą się w braku wszechstronnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz zaniechaniu dążenia do ustalenia zgodnego z prawdą stanu faktycznego sprawy, przejawiającą się w uznaniu przez organ, iż w gospodarstwie rolnym Skarżącej doszło do przekształcenia trwałego użytku zielonego w nieużytek w sytuacji, gdy z zgromadzonego materiału dowodowego w sprawie wynika, iż trwały użytek zielony został w gospodarstwie rolnym utrzymany na powierzchni określonej wnioskiem o przyznanie płatności; 2) obrazę art. 8 k.p.a., czyli zasady zaufania do władzy publicznej przeprowadzenia postępowania dowodowego w sposób nierzetelny oraz nieustalenia rzeczywistego stanu faktycznego trwałego użytku zielonego, przyczyn rozbieżności pomiędzy stanem upraw zgłoszonym we wniosku, stanem faktycznym określony opinii dostarczonej przez skarżącego, a wynikami kontroli. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i zasądzenie na jej rzecz od organu odwoławczego zwrotu kosztów postępowania sądowego. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał przedstawione stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność zaskarżonej decyzji (innego aktu lub czynności) z przepisami prawa materialnego, które mają zastosowanie w sprawie oraz z przepisami prawa procesowego, regulującymi tryb jej wydania lub podjęcia aktu albo czynności będącej przedmiotem zaskarżenia. Sąd administracyjny bada legalność zaskarżonej decyzji, jej zgodność z prawem materialnym, określającym prawa i obowiązki stron, oraz z prawem procesowym, regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Decyzja podlega uchyleniu, jeśli Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, o czym stanowi art. 145 §1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a. W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W badanej sprawie przedmiotem sporu było to czy zasadne były ustalenie organu, że Skarżąca zgłosiła do płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej powierzchnię poza obszarem maksymalnego kwalifikowalnego obszaru stanowiącego trwały użytek zielony (MKO TUZ) (o [...] ha na działkach rolnych E, J, O, Q odpowiednio o [...] ha, [...] ha, [...] ha i [...] ha), a także ponad powierzchnię podjętego w pierwszym roku programu zobowiązania (o [...] ha na działkach rolnych E, G i N odpowiednio o [...] ha, [...] ha i [...] ha), a zarzuty skargi przede wszystkim dotyczą tego czy na działce rolnej R zaniechano prowadzenia działalności rolniczej (tj. czy doszło do przekształcenia trwałego użytku rolnego w nieużytek na powierzchni [...] ha). Sąd zauważa, że Strona w skardze zarzuciła naruszenie art. 27 ust. 1 pkt 1 i 2 w.r.o.w. w zw. z art. 80 k.p.a. wyrażające się w braku wszechstronnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz zaniechaniu dążenia do ustalenia zgodnego z prawdą stanu faktycznego sprawy, jak również art. 8 k.p.a. czyli zasady zaufania do władzy publicznej, przeprowadzenia postępowania dowodowego w sposób nierzetelny oraz nieustalenia rzeczywistego stanu faktycznego. Sąd zatem zauważa, że zgodnie z art. 4 w.r.o.w. z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 775 i 803), zwanej dalej "Kodeksem postępowania administracyjnego", chyba że ustawa stanowi inaczej. Jednocześnie zgodnie z art. 27 ust 1 w.r.o.w. w postępowaniu w sprawie o przyznanie pomocy organ, przed którym toczy się postępowanie: 1) stoi na straży praworządności; 2) jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; 3) udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania; 4) zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji administracyjnej, umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; przepisów art. 79a oraz art. 81 Kodeksu postępowania administracyjnego nie stosuje się. Stosownie zaś do ust. 2 strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 1, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Powyższy przepis modyfikuje zatem zasady prowadzenia postępowania dowodowego jak i ogranicza częściowo obowiązki organu w ramach prowadzonego postępowania w stosunku do regulacji wynikających z k.p.a. Co istotne nadal jednak ciąży na organie obowiązek wyczerpującego rozpatrzenia całego materiału dowodowego. W badanej sprawie organ za główną podstawę dowodową wydanej decyzji przyjął ustalenia dokonane w ramach kontroli na miejscu przeprowadzonej w dniach 17-18.01.2024 zakończonej raportem z czynności kontrolnych nr [...]. Jednocześnie z treści zaskarżonej decyzji (co pomija decyzja organu I instancji) wynika, iż Strona w ramach postępowania, stosownie do regulacji wynikającej z art. 27 ust. 2 w.r.o.w. przedstawiała dowody na potwierdzenie prawidłowości swojego stanowiska. Jak bowiem wynika z zaskarżonej decyzji i odpowiedzi na skargę, Producent w toku postępowania, w dniu 18 czerwca 2025 r. złożył wyjaśnienia, do których załączono opinię botaniczną z dnia 2 czerwca 2025 r. oraz opinię eksperta przyrodniczego z dnia 17 kwietnia 2025 r. Tymczasem Sąd zauważa że zarówno przedmiotowych wyjaśnień jak i załączonych do nich opinii botanicznej z dnia 2 czerwca 2025 r. oraz opinii eksperta przyrodniczego z dnia 17 kwietnia 2025 r. nie ma w aktach administracyjnych sprawy przedłożonych Sądowi. W ocenie Sądu takie postępowanie organu należało uznać niedopuszczalne i naruszające przepisy postępowania w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy, a nadto uniemożliwiający Sądowi skuteczną merytoryczną kontrolę zaskarżonej decyzji. Sąd bowiem nie dysponując przedłożonymi przez Stronę opinią botaniczną z dnia 2 czerwca 2025 r. oraz opinią eksperta przyrodniczego z dnia 17 kwietnia 2025 r. nie jest w stanie ocenić na ile istotne były one do oceny badanej sprawy, a powyższa niemożliwość jest wyłączną winą organu. Organ bowiem nie może dowolnie manipulować materiałem dowodowym i umieszczać w aktach sprawy wyłącznie dowody które potwierdzają jego tezy, a dowody przedłożone przez Stronę pomijać i usuwać je z akt sprawy. Jak wskazano w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 21 kwietnia 2021 r. I SA/Ol 13/21 w postępowaniu prowadzonym na podstawie w.r.o.w. organ jest obowiązany rozpatrzyć wszystkie dowody zgromadzone lub odzwierciedlone w aktach sprawy oraz powinien rozpatrzyć te dowody w ich wzajemnej łączności. Rozpatrując materiał dowodowy, organ administracji publicznej nie może pominąć jakiegokolwiek przeprowadzonego dowodu ani też uwzględnić dowodu, którego nie ma w aktach sprawy. Sąd wskazuje, że prawo organu do oceny wartości dowodowej przedłożonych dowodów nie jest jednoznaczne z prawem usuwania ich z akta sprawy. Ustalone zatem wyżej okoliczności jednoznacznie wskazują na naruszenie zarówno art. 27 ust. 1 pkt 1 i 2 w.r.o.w. który zobowiązuje organ do rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego jak i przewiduje obowiązek (ale i zarazem prawo) strony do przedstawiania dowodów w sprawie. Działanie organu stanowi także naruszenie art. 8 k.p.a., albowiem bez wątpienia w ocenie Sadu usunięcie z akt sprawy przedłożonych przez Stronę dowodów, mających potwierdzić prawidłowość stanowiska Strony, bez wątpienia podważa zaufanie do organu prowadzącego sprawę. Tylko więc końcowo Sąd zauważa, iż materiał zdjęciowy został Sądowi przedstawiony w formie miniaturowych fotografii w ilości 9 zdjęć na jedną stronę formatu A4, których wielkość i jakość w istocie nie pozwala na ich odczytanie jak i analizę. Zdjęcia mające obrazować poczynione przez organ ustalenia, niekorzystne dla Strony, winny być wielkości i jakości pozwalającej na weryfikację czy istotnie potwierdzają one dostrzeżone przez organ nieprawidłowości. Zatem postępowanie organów w badanej sprawie w ocenie Sądu należało uznać za niedopuszczalne i uniemożliwiające weryfikację prawidłowości zaskarżonej decyzji jak i decyzji ja poprzedzającej. Materiał dowodowy znajdujący się w sprawie powinien pozwolić Sądowi na ocenę prawidłowości wydanej decyzji zarówno pod względem formalnym, jak i materialnym. Przedstawiony natomiast Sądowi materiał dowodowy nie pozwala ocenić prawidłowości stanowiska organu odwoławczego, także we względzie istotności wpływu złożonych przez Stronę dowodów na poczynione ustalenia. Zatem wymienione wyżej braki w dokumentacji poddanej ocenie Sądu, sprawiają, iż konieczne było uchylenie decyzji organów obu instancji. Z tych też przyczyn oraz na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 135 p.p.s.a. sąd uchylił zaskarżoną decyzję, jak i poprzedzającą ja decyzję organu I instancji w całości. Ponownie rozpoznając sprawę organ załączy do akt sprawy pominięte dowody w postaci opinii botanicznej z dnia 2 czerwca 2025 r. oraz opinii eksperta przyrodniczego z dnia 17 kwietnia 2025 r. i oceni je w kontekście pozostałych dowodów zgromadzonych w sprawie. Konieczne jest też umieszczenie w aktach zdjęć z kontroli o wielkości i jakości pozwalającej na rzetelną ocenę ich zawartości. Jednocześnie Sąd na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. postanowił oddalić wniosek dowodowy Strony zgłoszony w piśmie z dnia 19 maja 2026 r. Zgodnie ze wskazanym przepisem Sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Tymczasem w badanej sprawie Strona wnioskowała o dopuszczenie kolejnej opinii eksperta. Skoro zaś w ocenie Sądu należało uchylić zaskarżoną decyzję z uwagi na brak w aktach sprawy innych opinii przdkładanych przez Stronę w postępowaniu administracyjnym, to dopuszczenie przez Sąd kolejnej opinii eksperta i tak nie zmieniłoby wydanego rozstrzygnięcia. Nie stoi to na przeszkodzie aby Strona zgłosiła taki wniosek dowodowy organowi w ramach ponownie prowadzonego postępowania administracyjnego. W punkcie drugim wyroku Sąd, na podstawie art. 200, art. 205 § 1 i art. 209 p.p.s.a. zasądził od organu na rzecz Strony [...] zł tytułem zwrotu kosztów postępowania, na co składa się zwrot uiszczonego wpisu od skargi. Powołane w niniejszym wyroku orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (http://orzeczenia.nsa.gov.pl).