I SA/Sz 721/26

Sygn. [...] I SA/Sz 721/26 P O S T A N O W I E N I E Dnia 6 października 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Sędzia WSA – Bolesław Stachura po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 6 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na postanowienie [...] z 25 czerwca 2026 r. znak [...] w przedmiocie zarzutu w postępowaniu egzekucyjnym p o s t a n a w i a: odrzucić skargę N. Ż..

Wojewódzki Inspektor Sanitarny (zwany dalej: organem odwoławczym) po rozpatrzeniu zażalenia K. Ż. (zwanego dalej: skarżącym) postanowieniem z 25 czerwca 2026 r. znak [...] utrzymał w mocy postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. P. z 8 maja 2026 r. znak [...] w przedmiocie oddalenia zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej należności pieniężnych wobec wyżej wymienionego w oparciu o tytuł wykonawczy z 27 listopada 2025 r. nr [...]. W dniu 29 czerwca 2026 r. rozstrzygnięcie organu doręczono K. Ż.. Na postanowienie z 25 czerwca 2026 r. K. Ż. i N. Ż. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Na mocy zarządzenia z 28 sierpnia 2026 r. Zastępca Przewodniczącej Wydziału I zarządził rozdzielenie skargi N. i K. Ż., w związku z tym stosownie do punktu 1. ww. zarządzenia skargę na postanowienie Z. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w S. z 25 czerwca 2026 r. znak [...] w przedmiocie zarzutu zgłoszonego w postępowaniu egzekucyjnym, zarejestrowano w rep. SA pod sygn. akt I SA/Sz 720/26; zgodnie natomiast z punktem 2. ww. zarządzenia skargę na postanowienie Wojewódzki Inspektor Sanitarny z dnia 25 czerwca 2026 r. znak [...] w przedmiocie zarzutu zgłoszonego w postępowaniu egzekucyjnym, zarejestrowano w rep. SA pod sygn. akt I SA/Sz 721/26. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Skarga N. Ż. jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu przez sąd. Na wstępie wskazać należy, że merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedza badanie dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Stwierdzenie braku wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. Na podstawie art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm. - zwanej dalej: "p.p.s.a.") uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Zgodnie z art. 50 § 2 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Pod pojęciem interesu prawnego, o którym mowa w art. 50 § 1 p.p.s.a., rozumie się istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków wnoszącego skargę a zaskarżonym aktem. Związek ten wynika w przeważającej większości z przepisów administracyjnego prawa materialnego, ale także procesowego lub ustrojowego, gdzie musi istnieć norma prawna przewidująca w określonym stanie faktycznym i w odniesieniu do określonego podmiotu możliwość wydania określonego aktu lub podjęcia określonej czynności (stosownie do art. 3 § 2 p.p.s.a.). Ze skargą do sądu administracyjnego może wystąpić podmiot, który wykaże związek pomiędzy swoją sytuacją prawną i normą prawa materialnego, procesowego lub ustrojowego (por. T. Woś (w:) T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis Warszawa 2009, s. 275, uzasadnienie uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 kwietnia 2005 r., OPS 1/04, ONSAiWSA 2005 Nr 4, poz. 62). W konsekwencji, postępowanie sądowoadministracyjne może być prowadzone jako postępowanie bezwzględnie oparte na zasadzie skargowości, tylko na podstawie skargi wniesionej przez legitymowany do tego podmiot. Podmiot ma legitymację do złożenia skargi w zakresie określonym przepisami prawa. Istnienie legitymacji skargowej podlega badaniu przez sąd administracyjny. Ustalenie zatem zakresu tej legitymacji musi nastąpić w postępowaniu wstępnym, natomiast brak legitymacji jest podstawą do odrzucenia skargi. Skarga złożona przez podmiot, który nie jest legitymowany do jej wniesienia podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Zgodnie bowiem z tym przepisem sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie z innych przyczyn, tj. innych niż wskazane w art. 58 § 1 pkt 1 - 5a, jest niedopuszczalne. Na mocy art. 58 § 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. Mając na uwadze powyższe, sąd uznał, że w rozpoznawanej sprawie, N. Ż. nie posiada indywidualnego interesu prawnego, o którym mowa w art. 50 § 1 p.p.s.a., nie jest również podmiotem uprawnionym do wniesienia skargi na podstawie szczególnego przepisu. Z akt sprawy wynika, że wyżej wymieniona nie brała udziału w charakterze strony w postępowaniu, które zakończyło się wydaniem przez organ odwoławczy postanowienia z 25 czerwca 2026 r. znak [...]. N. Ż. nie była również podmiotem, względem którego zostało wydane postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. P. z 8 maja 2026 r. znak [...] Postępowanie egzekucyjne zostało wszczęte i było prowadzone wobec K. Ż. i zakończyło się wydaniem przez organ odwoławczy postanowienia utrzymującego w mocy postanowienie organu niższej instancji oddalającego zarzuty K. Ż. w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej należności pieniężnych na podstawie tytułu wykonawczego z 27 listopada 2025 r. nr [...]. W konsekwencji uznać należało, że N. Ż. nie przysługuje legitymacja do złożenia skargi w niniejszej sprawie. W tych okolicznościach, sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę.