I SA/Sz 634/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 9 września 2026 r. na posiedzeniu niejawnym skargi R. D. stanowiącej zarzuty do tytułu wykonawczego Naczelnika Urzędu Skarbowego w Ś. z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] postanawia: odrzucić skargę

Skarżący R. D. złożył do WSA w Warszawie, w piśmie z 3 lutego 2026 r., skargę, w której nie wskazał zaskarżonego aktu ani czynności. Przedmiot skargi doprecyzował wskazując, w odpowiedzi na wezwanie Sądu, że składa skargę decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z 4 kwietnia 201 r. nr [...] W odpowiedzi na skargę Naczelnik Urzędu Skarbowego wniósł o jej odrzucenie. Z wyjaśnień tego organu wynikało, że takie oznaczenie wskazane przez Skarżącego jako odnoszące się do decyzji organu I instancji, posiada inny dokument, to jest tytuł wykonawczy [...] z 4 kwietnia 2018 r. dotyczący zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za I i II kwartał 2011 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego wyjaśnił dalej, że we wrześniu 2011 r. przeprowadził kontrolę podatkowa u R. D. w zakresie prawidłowości rozliczeń podatku od towarów i usług za I i III kwartał 2011 r. Następnie, za wskazane okresy było prowadzone postępowanie podatkowe zakończone 31 marca 2017 r. wydaniem decyzji znak [...] Po rozpoznaniu odwołania od tej decyzji, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w S. wydał decyzję z 2 marca 2018 r. nr [...]; [...], którą uchylił decyzję organu I instancji w zakresie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za I i II kwartał 2022 r. i określił kwoty do zapłaty na podstawie art. 108 ust. 1 ustawy o VAT, w wysokości odpowiednio, [...] zł i [...] zł. Prowadzone postępowanie egzekucyjne tej należności doprowadziło do licytacji lokalu mieszkalnego Skarżącego w dniu 21 września 2023 r. Postanowieniem z dnia 4 kwietnia 2024 r., nr [...], organ egzekucyjny przyznał własność ww. nieruchomości nabywcy licytacyjnemu. Naczelnik Urzędu Skarbowego, jako organ egzekucyjny, władny był do przeprowadzenia wyłącznie egzekucji z nieruchomości. Obecnie egzekucję administracyjną wobec R. D. prowadzi Naczelnik Urzędu Skarbowego W. – M., według właściwości ogólnej. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Ś. wskazał w odpowiedzi na skargę, że aktualnie R. D. posiada zaległość podatkową za II kwartał 2011 r. w kwocie [...]zł i odsetki w wysokości [...] zł. Wskazana zaległość nadal objęta jest tytułem wykonawczym [...] z 4 kwietnia 2018 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego wskazał w odpowiedzi na skargę, że Skarżący notorycznie zarzuca niewłaściwe postepowanie tego organu i jego pracowników i skargi w tym przedmiocie kieruje do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w S., do Szefa Krajowej Administracji Skarbowej w W., do Prezydenta RP oraz Ministerstwa Finansów. Naczelnik Urzędu Skarbowego ocenił, że złożona skarga jest kolejną bezpodstawną próbą podważenia prawomocnych rozstrzygnięć Naczelnika Urzędu Skarbowego. Kolejnym wezwaniem Sądu zobowiązano Skarżącego do sprecyzowania treści skargi z dnia 3 lutego 2026r., poprzez wskazanie czy: a) strona skarży decyzję organu określającą zobowiązanie w podatku od towarów i usług, jeśli tak, to do wskazania daty i numeru zaskarżonej decyzji, b) strona skarży konkretne postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym, na które przysługuje zażalenie, jeśli tak to do wskazania daty i numeru tego postanowienia, c) strona skarży akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotycząca jej uprawnień lub obowiązku, jeśli tak to do wskazania tej czynności lub aktu, d) strona wnosi zarzuty do tytułu wykonawczego dnia 4 kwietnia 2018 r. nr [...] lub inny środek zaskarżenia przewidziany w ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. 2026.268), jeśli tak to do wskazania jakiego rodzaju jest to środek zaskarżenia, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono skarżącemu 6 sierpnia 2026 r., Skarżący w piśmie z dnia 9 sierpnia 2026 r. skierowanym do WSA w Szczecinie wskazał, że precyzuje treść skargi i podaje, że wnosi zarzuty do tytułu wykonawczego z dnia 4 kwietnia 2018 r. nr [...] na podstawie art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Badanie merytorycznej zasadności skargi poprzedzone jest każdorazowo analizą jej dopuszczalności mającą na celu stwierdzenie, czy nie zachodzą podstawy do odrzucenia skargi. Analiza przeprowadzona przez sąd w sprawie niniejszej doprowadziła do wniosku, że skarga wniesiona przez Skarżącego podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 300 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2026.143 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") wedle którego sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Przedmiot skargi do sądu administracyjnego został ściśle określony przepisami prawa w ten sposób, że sąd administracyjny kontroluje legalność działalności organów administracji publicznej sprawowanej we władczych formach wymienionych w art. 3 § 2 pkt 1–7 p.p.s.a. Chodzi tu o: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2025 r. poz. 1691), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2025 r. poz. 111, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2025 r. poz. 1131, 1423, 1820 i 1863), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego; 4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach sprzeciwów od postanowień, do których odpowiednie zastosowanie ma przepis art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a p.p.s.a.). Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Skarżący złożył do Sądu skargę, w której nie wskazał jednoznacznie przedmiotu zaskarżenia. W związku z tym, wojewódzki sąd administracyjny kierował do skarżącego wezwania, w celu doprecyzowania przedmiotu skargi, aby dokonać oceny jej dopuszczalności. Sąd stwierdził, że Skarżący nie wskazał przedmiotu zaskarżenia, który umożliwiłby nadanie biegu złożonej do Sądu skargi. Skarżący wyjaśnił bowiem w piśmie z dnia 9 sierpnia 2026 r., że wnosi w skardze do Sądu zarzuty do tytułu wykonawczego z dnia 4 kwietnia 2018 r. nr [...] na podstawie art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Jak wynika z treści skargi, zarzuty obejmują nieważność tytułu wykonawczego, jego wystawienie po upływie terminu przedawnienia, brak doręczeń jakichkolwiek czynności egzekucyjnych, brak doręczeń jakichkolwiek czynności KKS, brak doręczeń jakichkolwiek czynności prokuratorskich, bezprawne wszczęcie i prowadzenie egzekucji, nadużycie władzy publicznej. Wskazać należy, że sąd administracyjny nie jest uprawniony do rozpoznania złożonych na podstawie art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji zarzutów do tytułu wykonawczego. Wskazane w przywołanym wyżej przepisie art. 3 p.p.s.a. uprawnienia Sądu obejmują m.in. kontrolę zgodności z prawem postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie, w tym postanowień wydanych w związku ze złożonymi do organu zarzutami w trybie art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Wyjaśnić należało, że stosownie do art. 33 § 1 u.p.e.a. zobowiązanemu przysługuje prawo wniesienia do wierzyciela, za pośrednictwem organu egzekucyjnego, zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej. Zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej wnosi się 1) w terminie 30 dni od dnia wyegzekwowania w całości obowiązku, kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych; 2) do dnia wykonania w całości obowiązku o charakterze niepieniężnym lub zapłaty w całości należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie, kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych; 3) w terminie 7 dni od dnia doręczenia zobowiązanemu postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego w całości albo w części (art. 33 § 5 u.p.e.a.). Jednocześnie, w myśl art. 34 § 1 u.p.e.a., organ egzekucyjny niezwłocznie przekazuje wierzycielowi zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej. Na postanowienie w sprawie zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej przysługuje zażalenie (art. 34 § 3 u.p.e.a.). Organem właściwym do rozpatrzenia zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej jest wierzyciel. Reasumując, skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Skutkuje to odrzuceniem skargi złożonej w sprawie niniejszej na zasadzie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia. Podkreślić jeszcze należy, że celem i funkcją postępowania przed sądem administracyjnym jest rozstrzygnięcie sporu między stronami co do legalności działania lub bezczynności (przewlekłości) organu administracji publicznej, rzutujących na prawa lub obowiązki strony. Każde prawo podmiotowe, w tym prawo do sądu, ustalone jest przez normę prawną w celu ochrony interesów uprawnionego. Prawo to winno być jednak wykonywane zgodnie z celem, na który zostało przyznane. W konsekwencji zachowanie, które formalnie zgodne jest z literą prawa, lecz sprzeciwia się jej sensowi, nie może zasługiwać na ochronę (zob. postanowienia NSA: z 16 października 2016 r., sygn. I OSK [...]; z 18 marca 2014 r., sygn. I OZ [...]; z 5 listopada 2015 r., sygn. I OZ [...]; tamże). Wnoszenie zatem do sądu administracyjnego skarg, które nie precyzują przedmiotu zaskarżenia, to jest nie mają służyć rozstrzygnięciu realnego konkretnego sporu między stronami bądź kontroli legalności działania (bezczynności administracji) czy której rozstrzygnięcie nie będzie rzutowało na prawa lub obowiązki stron – może być ocenione jako nadużycie prawa.