I SA/Sz 603/14

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie - Iwona Golec po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi na uchwałę Nr XI/60/11 Rady Gminy Bierzwnik z dnia 29 listopada 2011 r. w sprawie ustalenia wysokości opłat pobieranych za korzystanie z cmentarzy komunalnych i urządzeń cmentarnych w Gminie Bierzwnik p o s t a n a w i a: 1) zwolnić skarżącą z kosztów sądowych, 2) ustanowić radcę prawnego.

Skarżąca I. R. ([...] lat) w związku ze skargą na uchwałę Nr XI/60/11 Rady Gminy Bierzwnik z dnia 29 listopada 2011 r. w sprawie ustalenia wysokości opłat pobieranych za korzystanie z cmentarzy komunalnych i urządzeń cmentarnych w Gminie Bierzwnik złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 11 czerwca 2014 r. (k. [...]) ustalono wpis od skargi w sprawie w wysokości [...] zł. We wniosku I. R. wskazała, że gospodarstwo domowe prowadzi samodzielnie, źródłem jej utrzymania jest emerytura w wysokości [...] zł brutto. Skarżąca oświadczyła, że nie ma żadnego majątku, wartościowych rzeczy ruchomych oraz oszczędności. W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego skarżąca nadesłała: -kopię rocznego obliczenia podatku przez organ rentowy za 2013 rok (PIT-40A), -przekaz pocztowy emerytury za czerwiec 2014 r., - kopię aktu notarialnego z dnia 29 czerwca 1992 r. – umowę darowizny, na mocy której skarżąca wraz z mężem przekazała A. R. (syn skarżącej) własność zabudowanej nieruchomości o powierzchni [...] ha położonej w [...] i [...], gmina [...], - kopie wypisu z treści orzeczenia Lekarza Rzeczoznawcy KRUS z dnia 8 kwietnia 2010 r. uznającego skarżącą za trwale całkowicie niezdolną do pracy w gospodarstwie rolnym oraz niezdolną do samodzielnej egzystencji. Skarżąca oświadczyła, że nie posiada rachunku bankowego i wyjaśniła, że emerytura z trudem wystarcza na utrzymanie i leczenie. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Stosownie do art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie wnioskodawca ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zgodnie z art. 245 § 2 p.p.s.a prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Rozpoznając wniosek I. R. należało mieć na względzie przede wszystkim fakt, że prawo pomocy jest instytucją, której zasadniczym celem jest umożliwienie realizacji prawa do sądu osobom ubogim, nie dysponującym wystarczającymi środkami na prowadzenie sporów przed sądem. Do osób tych można zaliczyć bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, oraz które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspokajają tylko podstawowe potrzeby życiowe. Okoliczności podane we wniosku uzasadniają stwierdzenie, że wnioskodawczyni należy do takich osób, w związku z tym nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w tym opłacić profesjonalnego pełnomocnika. Przedstawiona wyżej sytuacja majątkowa, finansowa i zdrowotna skarżącej przekonuje, że wniosek jej jest zasadny. Wobec powyższego, uznając, że wnioskodawczyni wykazała istnienie przesłanek z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., należało orzec jak na wstępie.