I SA/Sz 595/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Bolesław Stachura po rozpoznaniu w dniu [...] stycznia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za 2023 rok p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe.

Sygn. akt I SA/Sz [...] U Z A S A D N I E N I E P. W. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia poboru zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za 2023 rok Pismem z 12 stycznia 2024 r. (data wpływu do Sądu 15 stycznia 2024 r.) pełnomocnik skarżącego radca prawny M. R. złożył do sądu "wniosek o cofnięcie złożonej skargi" na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...]. Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 1634 ze zm. - p.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.). Sąd uznał, że treść pisma z 12 stycznia 2024 r. w sposób nie budzący wątpliwości wskazuje, iż właściwie umocowany, profesjonalny pełnomocnik skarżącego w osobie radcy prawnego M. R. cofa skargę. Nie występują również okoliczności, które skutkują uznaniem cofnięcia skargi za niedopuszczalne. Mając na uwadze powyższe, sąd umorzył postępowanie sądowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.