I SA/Sz 503/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA – Ewa Wojtysiak po rozpatrzeniu w dniu 2 października 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. M. na decyzję Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS Oddział w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia należności z tytułu składek p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie sądowe

D. M. (dalej: bądź "Strona" bądź "Skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS Oddział w K. z dnia 7 maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia należności z tytułu składek. W dniu 17 września 2018 r. wpłynęło do Sądu pismo (data nadania z pieczęci pocztowej – 14 września 2018 r.), w którym Skarżąca cofnęła skargę wniesioną pismem z dnia 8 czerwca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z w a ż y ł, co następuje: Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302; dalej: "p.p.s.a."), skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie Sąd uznał, że nie występują negatywne przesłanki, o których mowa w art. 60 p.p.s.a., zatem należy przyjąć, że Skarżąca skutecznie cofnęła skargę. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.