I SA/Sz 47/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Polańska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Joanna Wojciechowska Sędzia WSA Bolesław Stachura po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu [...] r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek za maj 2020 r. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS z dnia [...] r. nr [...]

Wnioskiem z dnia [...] kwietnia 2020 r. M. S. jako płatnik składek złożyła do Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS wniosek o zwolnienie z obowiązku opłacania należności z tytułu składek (RDZ) na własne obowiązkowe ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz wypadkowe, dobrowolne ubezpieczenie chorobowe, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Solidarnościowy za maj 2020 r. Decyzją z dnia [...] września 2020 r. nr [...] organ odmówił skarżącej prawa do zwolnienia z opłacenia należności z tytułu ww. składek, za maj 2020 r. Organ wskazał, że - w wyniku analizy konta skarżącej - ustalono, iż deklaracja rozliczeniowa za maj 2020 r. została sporządzona [...] sierpnia 2020 r., czyli po terminie wynikającym z art. 31zq ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 374 ze zm.); dalej: "ustawa o przeciwdziałaniu COVID-19", dlatego też skarżącej nie przysługuje prawo do zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek za wskazany okres. Pismem z dnia [...] września 2020 r. skarżąca zwróciła się do organu o ponowne rozpatrzenie sprawy i podniosła, że deklarację DRA za kwiecień 2020 r. złożyła w terminie do [...] maja 2020 r. w oddziale ZUS w Ś. (wrzuciła do skrzynki na dokumenty, ponieważ oddział był zamknięty dla interesantów), a za maj 2020 r. była już zwolniona z obowiązku jej złożenia ze względu na to, że prowadzi już firmę jednoosobową i nie zatrudnia pracowników. Decyzją z dnia [...] listopada 2020 r. nr [...] organ utrzymał w mocy ww. decyzję z dnia [...] września 2020 r. Nakreślając ramy prawne sprawy organ wskazał, że skarżąca jako płatnik składek nie złożyła deklaracji rozliczeniowej ZUS DRA za kwiecień 2020 r. w terminie wynikającym art. 31zq ust. 1 ustawy o przeciwdziałaniu COVID-19, tj. do 30 czerwca 2020 r. Organ dodał, że w lutym oraz w marcu 2020 r. skarżąca zgłaszała do ubezpieczeń osoby zatrudnione. Utworzone z urzędu przypisy składek za kolejne miesiące, w tym za maj 2020 r., nie odpowiadają wysokości podstawy wymiaru i kwocie należnych składek za dany miesiąc obowiązującej płatnika składek, a jako płatnik składek w latach 2019-2020 dokumenty rozliczeniowe skarżąca przesyłała drogą elektroniczną. Zatem, w ocenie organu, brak deklaracji rozliczeniowych uniemożliwił dokonania wnioskowanego przez skarżącą zwolnienia z opłacenia składek. Nie zgadzając się z ww. decyzją, pismem z dnia [...] grudnia 2020 r. skarżąca wniosła skargę do sądu, podnosząc w jej uzasadnieniu, że deklarację ZUS DRA za kwiecień 2020 r. złożyła w terminie do [...] maja 2020 r. w oddziale ZUS w Ś. (wrzuciła do skrzynki na dokumenty, ponieważ oddział z powodu pandemii był zamknięty), zaś za maj 2020 r. była już zwolniona z obowiązku jej złożenia. Skarżąca nie zgodziła się z argumentacją organu, że jako płatnik składek w latach 2019-2020 przesyłała dokumenty rozliczeniowe drogą elektroniczną, gdyż jak wskazała, zdarzało jej się niejednokrotnie przekazywać dokumenty rozliczeniowe do organu w formie papierowej, np. za [...] 2018 r., [...]2019 r. oraz [...] 2020 r. Skarżąca dodała, że problemy z przekazaniem dokumentów rozliczeniowych wystąpiły również w kwietniu 2020 r., gdyż program Płatnik nie działał poprawnie, więc zdecydowała się przekazać ZUS DRA w formie papierowej (chociaż bez potwierdzenia złożenia dokumentu). Według skarżącej, odmowa prawa do zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek spowodowała powstanie zaległości na jej koncie, a że w międzyczasie przebywała na zwolnieniu lekarskim, odmówiono jej prawa do zasiłku chorobowego. Skarżąca wniosła o pozytywne rozpatrzenie jej sprawy i zmianę decyzji organu, co pozwoli uchronić ją i jej firmę od kłopotów finansowych, spowodowanych obostrzeniami sanitarnymi związanymi z pandemią Covid-19. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie. Sąd na podstawie art. 111 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.); dalej: "p.p.s.a.", postanowił połączyć sprawy o sygn. akt I SA/Sz 46/21 i I SA/Sz 47/21 do łącznego rozpoznania i odrębnego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Na podstawie przepisu art. 31zt ustawy o przeciwdziałaniu COVID-19, obsługa przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych zwolnienia z obowiązku opłacania składek, o których mowa w art. 31zo, realizowana jest w trybie umorzenia składek. Tym samym, sąd uznaje się za właściwy do rozpoznania sprawy na podstawie § 1 pkt 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 22 lutego 2017 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym spraw z zakresu działania Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.U. z 2020 r. poz. 1773) który wskazuje, że rozpoznawanie spraw z zakresu działania Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych dotyczących umorzenia, odroczenia terminu płatności lub rozłożenia na raty należności z tytułu składek, o których mowa w art. 28 i art. 29 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2020 r. poz. 266 ze zm.); dalej: "u.s.u.s", przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Skarżąca zamieszkuje na obszarze właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] Wyjaśnić także należy, że sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy o przeciwdziałaniu COVID-19 COVID. Zgodnie z tym przepisem, przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. W będącej przedmiotem kontroli sądowej sprawie Przewodniczący Wydziału I zarządzeniem z dnia [...] lutego 2021 r. skierował sprawę do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Przedmiotem skargi, a tym samym przedmiotem kontroli sądu, jest decyzja, którą organ utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] września 2020 r. odmawiającą skarżącej zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek na własne obowiązkowe ubezpieczenie emerytalne i rentowe oraz wypadkowe, dobrowolne ubezpieczenie chorobowe, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Solidarnościowy za maj 2020 r. Organ, odwołując się do brzmienia art. 31zo oraz art. 31zq ust. 1-3 ustawy o przeciwdziałaniu COVID-19, stwierdził, że skarżąca w ustawowym terminie, tj. do dnia 30 czerwca 2020 r., nie dostarczyła deklaracji rozliczeniowej za kwiecień 2020 r. i w związku z tym, nie przysługuje jej prawo do zwolnienia. Nadto, organ [...] sierpnia 2020 r. z urzędu dokonał sporządzenia dokumentów rozliczeniowych za kwiecień 2020 r. z prawidłową podstawą wymiaru składek skarżącej. Poza tym, organ zaprzeczył twierdzeniom skarżącej, jakoby złożyła deklarację za kwiecień 2020 r. w formie papierowej, dodając przy tym, że w latach 2019-2020 skarżąca składała deklaracje elektronicznie. Skarżąca natomiast, zaprzeczając twierdzeniem organu, podniosła, że deklarację ZUS DRA za kwiecień 2020 r. złożyła w terminie do [...] maja 2020 r. w oddziale ZUS w Ś., zaś za maj 2020 r. była już zwolniona z obowiązku jej złożenia. Nadto, skarżąca stwierdziła, że, niejednokrotnie przekazywała dokumenty rozliczeniowe do organu w formie papierowej. Na wstępie wskazać należy, że z przepisów art. 31zo ust. 2 i ust. 2a ustawy o przeciwdziałaniu COVID-19 wynika, że ustawodawca przewidział możliwość skorzystania ze zwolnienia przez płatnika składek, opłacającego składki wyłącznie na własne ubezpieczenia i będącego osobą prowadzącą pozarolniczą działalność gospodarczą. Zgodnie bowiem z tymi przepisami: "Na wniosek płatnika składek, będącego osobą prowadzącą pozarolniczą działalność, o której mowa w art. 8 ust. 6 u.s.u.s., zwanej dalej "osobą prowadzącą pozarolniczą działalność", opłacającego składki wyłącznie na własne ubezpieczenia społeczne lub ubezpieczenie zdrowotne, zwalnia się z obowiązku opłacenia nieopłaconych należności z tytułu składek na jego obowiązkowe ubezpieczenia emerytalne i rentowe oraz wypadkowe, dobrowolne ubezpieczenie chorobowe, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy i Fundusz Solidarnościowy, należne za okres od dnia 1 marca 2020 r. do dnia 31 maja 2020 r., jeżeli prowadził działalność przed dniem 1 kwietnia 2020 r. i przychód z tej działalności w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych uzyskany w pierwszym miesiącu, za który jest składany wniosek o zwolnienie z opłacania składek, o którym mowa w art. 31zp ust. 1, nie był wyższy niż 300% prognozowanego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia brutto w gospodarce narodowej w 2020 r. 2a. Na wniosek płatnika składek będącego osobą prowadzącą pozarolniczą działalność opłacającego składki wyłącznie na własne ubezpieczenia społeczne lub ubezpieczenie zdrowotne zwalnia się z obowiązku opłacenia nieopłaconych należności z tytułu składek, o których mowa w ust. 2, za okres od dnia 1 kwietnia 2020 r. do dnia 31 maja 2020 r., jeżeli prowadził działalność przed dniem 1 kwietnia 2020 r. i: 1) przychód z tej działalności w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych uzyskany w pierwszym miesiącu, za który jest składany wniosek o zwolnienie z opłacania składek, był wyższy niż 300% prognozowanego przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia brutto w gospodarce narodowej w 2020 r. oraz 2) dochód z tej działalności w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych uzyskany w pierwszym miesiącu, za który jest składany wniosek o zwolnienie z opłacania składek, nie był wyższy niż 7000 zł.". Ponadto, na podstawie art. 31zq ust. 1-3 ustawy o przeciwdziałaniu COVID-19: - za marzec, kwiecień i maj 2020 r., (...) płatnik składek zobowiązany jest przesyłać deklaracje rozliczeniowe lub imienne raporty miesięczne na zasadach i w terminach określonych w przepisach ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, chyba że zgodnie z tymi przepisami zwolniony jest z obowiązku ich składania (ust. 1); - Zakład Ubezpieczeń Społecznych zwalnia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek, o których mowa w art. 31zo, w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia przesłania deklaracji rozliczeniowej lub imiennych raportów miesięcznych należnych za ostatni miesiąc wskazany we wniosku o zwolnienie z opłacania składek, a w przypadku gdy płatnik składek zwolniony jest z obowiązku ich składania - w terminie nie dłuższym niż 30 dni od terminu, w którym powinna być opłacona składka za ostatni miesiąc wskazany we wniosku o zwolnienie z opłacania składek (ust. 2); - warunkiem zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek, o których mowa w art. 31zo, jest przesłanie deklaracji rozliczeniowych lub imiennych raportów miesięcznych należnych za marzec, kwiecień i maj 2020 r. nie później niż do dnia 30 czerwca 2020 r. (...) chyba że płatnik składek zwolniony jest z obowiązku ich składania (ust. 3). Podkreślić przy tym należy, że do postępowania zakończonego zaskarżoną decyzją - z mocy art. 180 k.p.a. oraz art. 123 u.s.u.s. - mają zastosowanie przepisy k.p.a., a w tym zasady ogólne, stanowiące między innymi, że organy administracji publicznej powinny: stać na straży praworządności (art. 7 k.p.a.), prowadzić postępowanie w sposób budzący zaufanie do władzy publicznej (art. 8 § 1 k.p.a.), wypełniać wobec stron obowiązki informacyjne (art. 9 k.p.a.), zapewnić stronom udział w postępowaniu (art. 10 § 1 k.p.a.), a także działać wnikliwie i szybko (art. 12 § 1 k.p.a.). Wskazać należy, że w następstwie złożenia przez skarżącą wniosku z dnia [...] kwietnia 2020 r. doszło do wszczęcia postępowania administracyjnego, w którym, kierując się ww. zasadami, organ powinien był - w rozsądnym terminie - udzielić skarżącej należytego i wyczerpującego wyjaśnienia m.in. o okolicznościach prawnych, które mogły mieć wpływ na ustalenie jej praw i obowiązków, a więc konkretnie wskazać, jakich dokumentów brakuje, aby wniosek mógł zostać pozytywnie rozpatrzony. Od momentu złożenia wniosku przez skarżącą ([...] kwietnia) do upływu terminu na złożenie wymaganych dokumentów ([...] czerwca) minęło dwa i pół miesiąca. Pomimo upływu tak długiego czasu, organ nie udzielił skarżącej przed [...] czerwca 2020 r. wyjaśnień co do warunków pozytywnego załatwienia jej wniosku, tj. złożenia brakujących dokumentów rozliczeniowych (deklaracje), po czym wydał decyzję odmowną. Zwrócić przy tym należy uwagę, że w postępowaniu skarżąca występowała bez profesjonalnego pełnomocnika. Norma postępowania zawarta w art. 9 k.p.a. zobowiązuje organ do udzielania stronie niezbędnych wyjaśnień i wskazówek z urzędu, a nie tylko na wniosek, a to wszystko w celu ochrony strony przed negatywnymi konsekwencjami braku wiedzy co do obowiązującego prawa. W rozpoznawanej sprawie organ nie udzielił skarżącej odpowiedniej informacji, a zatem naruszył przepisy postępowania administracyjnego (art. 8 i art. 9 k.p.a.). Niezależnie od powyższego, organ stwierdzając niezłożenie w terminie do [...] czerwca 2020 r. deklaracji rozliczeniowej ZUS DRA za maj 2020 r., w ogóle nie przeprowadził rozważań na temat obowiązującego w dacie złożenia przez skarżącą wniosku ([...] kwietnia 2020 r.) przepisu art.15zzr ustawy o przeciwdziałaniu Covid-19, dodanego ustawą z dnia 31 marca 2020 r. o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020 r. poz. 568 ze zm.), a skutkującego zawieszeniem biegu terminów. Zgodnie bowiem z art. 15zzr ust. 1, w okresie obowiązywania stanu zagrożenia epidemicznego albo stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 bieg przewidzianych przepisami prawa administracyjnego terminów: 1) od zachowania których jest uzależnione udzielenie ochrony prawnej przed sądem lub organem, 2) do dokonania przez stronę czynności kształtujących jej prawa i obowiązki, 3) przedawnienia, 4) których niezachowanie powoduje wygaśnięcie lub zmianę praw rzeczowych oraz roszczeń i wierzytelności, a także popadnięcie w opóźnienie, 5) zawitych, z niezachowaniem których ustawa wiąże ujemne skutki dla strony, 6) do dokonania przez podmioty lub jednostki organizacyjne podlegające wpisowi do właściwego rejestru czynności, które powodują obowiązek zgłoszenia do tego rejestru, a także terminów na wykonanie przez te podmioty obowiązków wynikających z przepisów o ich ustroju - nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu na ten okres. Właściwy organ, sąd lub podmiot może wezwać obowiązanego do dokonania czynności wynikających z przepisów prawa, w oznaczonym terminie i w zakresie, w jakim przepis ten zobowiązuje do dokonania czynności, jeżeli niepodjęcie czynności mogłoby spowodować niebezpieczeństwo dla życia lub zdrowia ludzi lub zwierząt, poważną szkodę dla interesu społecznego albo ze względu na grożącą niepowetowaną szkodę materialna. W takim przypadku obowiązany powinien wykonać obowiązek w oznaczonym terminie (ust.3). Wprawdzie przepis stanowił, że organ "może" wezwać obowiązanego do dokonania czynności wynikających z przepisów prawa, to jednak nie można zapominać, że to organ jest gospodarzem postępowania administracyjnego, odpowiedzialnym za jego prowadzenie z poszanowaniem zasad ogólnych, zawartych w art. 6 - art. 16 k.p.a. Ze specyfiką postępowania administracyjnego wiąże się nierównowaga pozycji stron. Organ z racji władztwa administracyjnego jest podmiotem dominującym i ostatecznie decydującym o przebiegu postępowania. Z taką jego rolą i pozycją wiąże się jednak, w ocenie sądu, szczególna powinność organu do czuwania również nad zabezpieczeniem praw procesowych strony oraz prowadzenia postępowania z uwzględnieniem zarówno interesu społecznego, jak i słusznego interesu stron postępowania. Powyższe obowiązki nabierają wagi zwłaszcza wówczas, gdy strona działa bez pełnomocnika i wykazuje się brakiem rozeznania w sprawach procesowych. W tym kontekście, zasady ogólne, takie jak zasad działania na podstawie przepisów prawa (art. 6 k.p.a.), zasada informowania stron (art. 9 k.pa.) i zasada prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej (art. 8 k.p.a.) mogą wymagać od organu podjęcia nawet zwiększonych działań informacyjnych, nakierowanych na to, aby zapewnić stronie realną możliwość skorzystania z przysługujących jej gwarancji procesowych. Nadto, podkreślenia wymaga, że w dacie wpływu skargi do organu ([...] grudnia 2020 r.) oraz w dacie udzielenia przez organ odpowiedzi na skargę, tj. [...] stycznia 2021 r., organ winien posiadać wiedzę, że 16 grudnia 2020 r. wszedł w życie przepis art.15 zzzzzn2, dodany ustawą o zmianie ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2020 r. poz. 2255 ze zm.), który z założenia ma stanowić dodatkową ochronę prawną dla stron w postępowaniu administracyjnym w przypadku niedochowania przez nie określonych terminów. Zgodnie bowiem z art.15 zzzzzn2: "1. W przypadku stwierdzenia uchybienia przez stronę w okresie obowiązywania stanu epidemii ogłoszonego z powodu COVID-19 przewidzianych przepisami prawa administracyjnego terminów: 1) od zachowania których jest uzależnione udzielenie ochrony prawnej przed organem administracji publicznej, 2) do dokonania przez stronę czynności kształtujących jej prawa i obowiązki, 3) przedawnienia, 4) których niezachowanie powoduje wygaśnięcie lub zmianę praw rzeczowych oraz roszczeń i wierzytelności, a także popadnięcie w opóźnienie, 5) zawitych, z niezachowaniem których ustawa wiąże ujemne skutki dla strony, 6) do dokonania przez podmioty lub jednostki organizacyjne podlegające wpisowi do właściwego rejestru czynności, które powodują obowiązek zgłoszenia do tego rejestru, a także terminów na wykonanie przez te podmioty obowiązków wynikających z przepisów o ich ustroju - organ administracji publicznej zawiadamia stronę o uchybieniu terminu. 2. W zawiadomieniu, o którym mowa w ust. 1, organ administracji publicznej wyznacza stronie termin 30 dni na złożenie wniosku o przywrócenie terminu.". Nowa regulacja wymaga zatem od organu szczególnej rozwagi we wszelkich sprawach, które w normalnych okolicznościach byłyby rozpatrywane negatywnie dla strony z uwagi na przekroczenie przez nią terminu. Istotne jest również to, że ustawodawca nie zadbał o przepis przejściowy w przypadku tej regulacji, więc należy dopuścić złożenie, że terminy którym uchybiono przed wejściem w życie omawianego przepisu, ale w okresie obowiązywania stanu epidemii, mogą zostać przywrócone. W ocenie sądu, dopuszczając się wskazanych uchybień i zaniedbań (art. 15 zzr i art. art.15 zzzzzn2 ustawy o zapobieganiu Covid-19; przywołane zasady ogólne k.p.a.), organ naruszył także zasadę prawdy obiektywnej (art. 7 k.p.a.), w świetle której w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i z urzędu lub na wniosek strony podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. W tej sytuacji, sąd orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] września 2020 r. - na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c oraz art. 134 § 2 i art. 135 p.p.s.a. - jako wydanych z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Odnosząc się do wniosku skarżącej o zmianę decyzji, wskazać należy, że sąd administracyjny nie przejmuje sprawy administracyjnej do końcowego jej załatwienia, lecz ocenia legalność działania organu administracji publicznej. Oznacza to, iż sąd nie może kształtować sytuacji prawnej strony postępowania poprzez zmianę treści zaskarżonej decyzji, stąd wniosek skarżącej nie mógł zostać uwzględniony. Na podstawie art. 141 § 4 p.p.s.a., sąd wskazuje, aby przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ uwzględnił powyższe uwagi i podjął czynności mające na celu wyjaśnienie kwestii związanych z niepoinformowaniem skarżącej o jej uprawnieniach jako strony postępowania.