I SA/Sz 414/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA - Joanna Wojciechowska po rozpatrzeniu w dniu 27czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W L o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koszalinie z dnia 10 stycznia 2014r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w opłacie uzdrowiskowej p o s t a n a w i a wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.

W L pismem z dnia 17 lutego 2014 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koszalinie z dnia 10 stycznia 2014 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w opłacie uzdrowiskowej. W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie zaś do art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.(...) Przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym poprzez wstrzymanie wykonania aktu jest zatem wyjątkiem od zasady wykonalności decyzji ostatecznej i następuje wyłącznie na wniosek strony skarżącej która winna wykazać, że wykonanie zaskarżonego przez nią aktu wywoła skutki, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Z kolei, na Sądzie spoczywa obowiązek dokonania wszechstronnej i rzetelnej oceny okoliczności zarówno wskazanych we wniosku, jak i w nim niepodniesionych, ale możliwych do ustalenia na podstawie akt sprawy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 czerwca 2012 r., sygn. akt II FZ 497/12, dostępne w CBOiS; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, Lex nr 192964). Rozpoznając wniosek strony skarżącej, Sąd stwierdził, że wprawdzie skarżący nie uzasadnił tego wniosku, to jednak twierdzenia strony zawarte w uzasadnieniu skargi a wskazujące, że skarżący jest na rencie, przewlekle choruje i gdyby zapłacił wymaganą opłatę to musiałby zrezygnować z wykupienia leków, zasługują na uwzględnienie. Nadto, jak wynika z akt sprawy, skarżący został w sprawie zwolniony od kosztów sądowych. Zdaniem Sądu w sytuacji, gdy stan majątkowy strony jest tego typu, że uzasadnia pomoc materialną Skarbu Państwa (w postaci zwolnienia od kosztów sądowych), można ze znacznym prawdopodobieństwem uznać, że wykonanie zaskarżonej decyzji pozbawi skarżącego środków utrzymania. Choć inne są przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, a inne do przyznania prawa pomocy, gdyż są to zupełnie różne postępowania, to jednak Sąd dokonał oceny dokumentów znajdujących się w aktach sprawy i doszedł do przekonania, że stan finansowy, majątkowy i osobisty strony uzasadnia udzielenie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W tym stanie sprawy, Sąd na podstawie przepisu art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a, postanowił jak w sentencji.