I SA/Sz 287/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wojciechowska, Sędziowie Sędzia WSA Ewa Wojtysiak,, Sędzia WSA Elżbieta Woźniak (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Edyta Wójtowicz, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 20 sierpnia 2014 r. sprawy ze skargi M. T. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 17 maja 2013 r. w sprawie I SA/Sz 114/13 I. oddala skargę, II. zasądza od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na rzecz adwokata P. K. kwotę [...] ([...]) złotych powiększoną o należny podatek od towarów i usług tytułem nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu.

Pismem z dnia [...] roku [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie o wznowienie postępowania sądowego w sprawie I SA/Sz 114/13, która zakończyła się wyrokiem z dnia 17 maja 2013 roku oddalającym jej skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. W piśmie tym skarżąca podniosła, że wnosi o wznowienie wszystkich spraw przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Szczecinie zaistniałych po wyroku WSA nr I SA/sz 577/11. Zdaniem skarżącej wyrok ten nakazał odnalezienie dokumentów i wyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy. Dalej skarżąca podniosła, że nic nie odnaleziono i nic nie wyjaśniono, dlatego na własną rękę wyjaśniła, że: - z pisma Starosty Powiatowego wynika, iż nie wyrobiono pieczęci do wystawienia tytułu egzekucyjnego, dlatego nie można było prowadzić egzekucji, - komornik, który wykonał egzekucję nie miał prawa orzekać w sprawie zarzutów do tej egzekucji. Do skargi o wznowienie postępowania skarżąca załączyła kopię pisma z dnia [...] r. otrzymanego ze Starostwa Powiatowego, z którego wynika, że Starostwo Powiatowe nigdy nie zamawiało pieczęci "okrągłej" dla potrzeb Urzędu Pracy oraz postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w sprawie [...] o uchyleniu postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w sprawie [...] w przedmiocie odmowy uznania za uzasadnione zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] wystawionego przez Prezydenta Miasta. Ustanowiony w ramach prawa pomocy dla skarżącej pełnomocnik z urzędu w piśmie z dnia [...] roku wniósł o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 17 maja 2014 r. sygn. akt I SA/Sz 114/13 oraz o uchylenie wyroku wydanego w tej sprawie. W uzasadnieniu pisma pełnomocnik wskazał, że [...] w piśmie z dnia [...] r. wskazała, że reprezentujący ją z urzędu pełnomocnik w osobie adwokata [...] działał na jej szkodę, w związku z czym skarżąca nie uznała dokonanych przez pełnomocnika czynności za czynności w jej imieniu. Pełnomocnik wskazał także, że termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania o jakim mowa w art. 277 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi został zachowany, gdyż skarżąca do momentu wydania w dniu [...] r. postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu wniesienia opinii o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej pozostawała w przekonaniu, że działający w jej imieniu adwokat [...] podejmie czynności mające na celu uchylenie bądź zmianę wyroku z dnia [...] r. Jako podstawę wznowienia postępowania sądowego pełnomocnik skarżącej wskazał art. 271 ust. 2 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyjaśniając, że skarżąca nie była należycie reprezentowana, gdyż działania jej pełnomocnika nie były działaniami dokonanymi w imieniu skarżącej i nie odzwierciedlały jej woli. Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie zajęło stanowiska w przedmiocie skargi o wznowienie postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a., można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Skarga o wznowienie postępowania jest zatem nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, służącym weryfikacji wadliwych orzeczeń rozstrzygających sprawę. Podstawy wznowienia postępowania zostały szczegółowo określone w art. 271, art. 272, art. 273 i art. 274 p.p.s.a.. Ponadto wskazać należy, że przepisy te zawierają zamknięty katalog podstaw wznowienia postępowania. Podstawy te można podzielić na trzy grupy: 1. przyczyny nieważności (art. 271), 2. właściwe przyczyny restytucyjne (art. 273), 3. orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności aktu normatywnego, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie, z Konstytucją RP, umową międzynarodową lub z ustawą, lub rozstrzygnięcie organu międzynarodowego działającego na postawie umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską (art. 272). Przyczyny nieważności określone w art. 271 p.p.s.a. to: 1) uczestniczenie w składzie sądu osoby nieuprawnionej albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia; 2) brak zdolności sądowej strony procesowej albo brak należytego jej reprezentowania lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa strona była pozbawiona możności działania. Właściwe przyczyny restytucyjne z art. 273 p.p.s.a, to: 1. oparcie orzeczenia na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym; 2. uzyskanie orzeczenie za pomocą przestępstwa; 3. późniejsze wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (nowe fakty i dowody); 4. późniejsze wykrycie prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. Przyczyny wskazane w art. 272 p.p.s.a., jako że skarżąca nie powołuje się na orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego o niezgodności z aktami wyższego rzędu, nie znajdują zastosowania. Ponadto stosownie do treści art. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. W piśmie z dnia 12 maja 2014 roku pełnomocnik skarżącej jednoznacznie wskazał, że podstawę wznowienia postępowania sądowego stanowi art. 271 pkt 1 p.p.s.a., jako że pełnomocnik reprezentujący skarżącą w postępowaniu rozpoznawczym działał na jej szkodę, co zostało wykazane w piśmie [...] z dnia [...]. W piśmie tym natomiast [...] wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie o niedokonywanie doręczeń do ustanowionych dla nich adwokatów z urzędu wskazując, że nie uznają stanowisk adwokatów za sporządzone w ich imieniu. Ponadto wskazali, że nie są w stanie opisać stanowiska jakie zaprezentowała wobec nich ostatnio adwokat [...]. Jednocześnie pełnomocnik skarżącej wskazał, że trzymiesięczny termin z art. 277 p.p.s.a został zachowany, gdyż skarżąca do momentu wydania w dniu [...] r. postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu wniesienia opinii o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej, pozostawała w przekonaniu, że działający w jej imieniu pełnomocnik adwokat [...] podejmie czynności mające na celu uchylenie bądź zmianę wyroku z dnia [...] r. W ocenie Sądu jednak trzymiesięczny termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania w rozpoznawanej sprawie powinien być liczony od dnia [...] r., gdyż z treści wiadomości mailowej przesłanej w tym dniu do Kancelarii Adwokackiej jednoznacznie wynika, że w tym dniu znana była skarżącej treść opinii o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej. Skoro zatem skarga o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem z dnia 17 maja 2013 roku w sprawie I SA/Sz 114/13 została wniesiona w dniu [...] r., to należało uznać, że trzymiesięczny termin, w przypadku powołania się na podstawę braku należytej reprezentacji strony, został zachowany. Przystępując natomiast do merytorycznej oceny tej przesłanki wskazać należy, że nie została ona spełniona. Po pierwsze zauważyć należy, iż w sprawie I SA/Sz 114/13 skarżąca nie była reprezentowana przez adwokat [...]. Tym samym pełnomocnik ten nie mógł działać na szkodę skarżącej. Ponadto w piśmie małżonków [...] z dnia [...]r. brak jest wskazania jakie konkretnie działanie pełnomocnika ustanowionego z urzędu dla skarżącej w sprawie I SA/Sz 113/14 miałoby być działaniem na szkodę strony. Nie może być uznane za działanie na szkodę strony sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej pomimo subiektywnego przekonania skarżącej o niesłusznie wydanym wobec niej orzeczeniu, zwłaszcza w sytuacji, gdy skarżąca wywiodła skargę od postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., którym to na skutek uwzględnienia jej zażalenia Kolegium uchyliło zaskarżone postanowienie Starosty Powiatu w przedmiocie stanowiska w sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. W uzasadnieniu SKO wskazało, że termin przedawnienia egzekwowanego obowiązku upłynął przed wystawieniem tytułu wykonawczego, oraz, że wierzyciel winien wystąpić do organu egzekucyjnego o umorzenie postępowania. W takich okolicznościach sprawy wydanie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej nie może być uznane za działanie na szkodę strony. Rozpoznając skargę o wznowienie postępowania sądowego w kontekście właściwej przyczyny restytucyjnej wskazanej w art. 273 § 2 p.p.s.a., wskazać należy, że również przesłanka nowych okoliczności i nowych dowodów nie została spełniona, dołączone bowiem do skargi o wznowienie postępowania pismo Starosty Powiatowego pochodzi z [...] roku, a zatem przede wszystkim w odniesieniu do tego dowodu nie został zachowany trzymiesięczny termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, ponadto w zaskarżonym postanowieniu SKO wyraźnie wskazało, że wobec przedawnienia obowiązku skarżącej ocena formalna tytułu wykonawczego jest bezprzedmiotowa. Natomiast w kwestii postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]. wskazać należy, iż dowód ten nie dotyczy przedmiotu postępowania objętego sprawą I SA/Sz 114/13. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie uznał, że nie zaistniały w sprawie I SA/Sz 114/13 podstawy wznowienia postępowania sądowego i skargę oddalił. Na podstawie § 19 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461) zasądzone zostało wynagrodzenie na rzecz pełnomocnika ustanowionego dla skarżącej z urzędu. Wysokość wynagrodzenia została określona stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) w zw. z § 2 ust. 3 cytowanego powyżej rozporządzenia.