I SA/Sz 271/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Bolesław Stachura po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem w sprawie ze skargi L. Sz. i J. Sz. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Sz. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za okresy od lipca do grudnia 2013 r., od stycznia do grudnia 2014r. oraz od stycznia do sierpnia 2015 r. postanawia 1.pozostawić wniosek bez rozpoznania, 2. zwrócić stronie skarżącej uiszczoną opłatę kancelaryjną w kwocie [...] (słownie: [...]) złotych.

Wnioskiem z dnia 6 lutego 2017 r., pełnomocnik strony skarżącej zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, o doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, z dnia 5 października 2016 r. sygn. akt I SA/Sz 271/16. Zarządzeniem Sądu z dnia 10 lutego 2017 r., wezwano pełnomocnika strony skarżącej do uiszczenia opłaty kancelaryjnej za doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem w kwocie [...] zł w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Odpis powyższego zarządzenia, doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 14 lutego 2017 r. W dniu 22 lutego 2017 r., do Sądu wpłynął wniosek pełnomocnika o przedłużenie terminu do wykonania zobowiązania Sądu tj: uiszczenia opłaty kancelaryjnej o 14 dni, ze względu na trudności z kontaktem ze stroną skarżącą. Dnia 27 lutego 2017 r., strona skarżąca uiściła na konto Sądu, kwotę [...] zł tytułem opłaty kancelaryjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zw. dalej: P.p.s.a.), jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia, w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W rozpatrywanej sprawie, w związku ze złożonym wnioskiem o doręczenie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, pełnomocnik strony skarżącej, stosownie do treści art. 234 § 1 P.p.s.a., został zobowiązany do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w kwocie [...] zł. Wezwanie Sądu zawierało pouczenie, że niewykonanie zobowiązania w terminie siedmiodniowym spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania (zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a.). Odpis powyższego zarządzenia, doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 14 lutego 2017 r., zatem siedmiodniowy termin do wykonania zobowiązania Sądu upływał 21 lutego 2017 r., który to dzień nie był sobotą, ani dniem ustawowo wolnym od pracy. Opłata kancelaryjna została uiszczona 27 lutego 2017 r., a więc z przekroczeniem terminu. Złożony do Sądu w dniu 22 lutego 2017 r., wniosek pełnomocnika o przedłużenie terminu do wykonania zobowiązania Sądu, nie może zostać uwzględniony albowiem termin siedmiodniowy jest terminem ustawowym, który nie może być skracany ani przedłużany. Brak jest zatem podstaw prawnych do przedłużenia terminu na wykonanie zobowiązania Sądu, przy czym przekroczenie terminu ma miejsce zarówno wtedy, gdy strona w ogóle nie podejmuje czynności uzupełniających lub podejmuje je bezskutecznie. O pozostawieniu pisma bez rozpoznania zarządza się także wówczas, gdy pismo zostało uzupełnione, ale po zakreślonym terminie, co miało miejsce w niniejszej sprawie. Tylko na marginesie Sąd wskazuje, że odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony stronie skarżącej w dniu 7 listopada 2016 r. Jednak z wcześniej opisanych względów, na podstawie art. 49 § 2 P.p.s.a. wniosek pełnomocnika z dnia 6 lutego 2017 r., należało pozostawić bez rozpoznania. O zwrocie opłaty kancelaryjnej orzeczono na podstawie art. 225 P.p.s.a., zgodnie z którym, opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt.