I SA/Sz 263/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. C. na decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Kamieniu Pomorskim z dnia [...] kwietnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej uiszczony wpis sądowy od skargi w kwocie 200 (dwieście) złotych.

D. C. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Kamieniu Pomorskim z dnia 8 kwietnia 2025 r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje: Przedmiot sprawy objęty niniejszą skargą dotyczy decyzji organu administracji publicznej wydanej w I instancji. W myśl art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Zgodnie z art. 15 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2024 r., poz. 572, dalej: "k.p.a."), postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. Od decyzji wydanej w I instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji (art. 127 § 1 k.p.a.). Właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy (§ 2). Z brzmienia art. 12 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 4 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz.U. z 2024 r., poz. 416) wynika, że organem wyższego stopnia w stosunku do państwowego powiatowego inspektora sanitarnego jest państwowy wojewódzki inspektor sanitarny. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżący odwołania od zaskarżonej decyzji organu I instancji nie złożył. Nie było zatem dopuszczalne wniesienie przez skarżącego skargi na decyzję organu I instancji do Sądu, gdyż sądy administracyjne rozpatrują, co do zasady, wyłącznie skargi na ostateczne decyzje (postanowienia) organów administracji po wyczerpaniu administracyjnego toku instancji i nie zastępują organów administracji w wydawaniu rozstrzygnięć należących do ich właściwości. Dopiero na akt administracyjny wydany po rozpatrzeniu złożonego przez stronę środka zaskarżenia, przewidzianego w postępowaniu administracyjnym, przysługiwałaby skarga do sądu administracyjnego. Jednocześnie, Sąd dostrzega, że zaskarżona w sprawie decyzja nie zawiera pouczenia o terminie i trybie wniesienia odwołania, jednakże brak prawidłowego pouczenia o środkach zaskarżenia nie może sanować braku wyczerpania administracyjnego toku instancji, natomiast może stanowić podstawę wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Skoro zatem skarga dotyczy decyzji wydanej przez organ I instancji, jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.