I SA/Sz 25/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie Przewodniczący sędzia WSA Wiesława Achrymowicz po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 11 lutego 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. W. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 11 września 2025 r. nr 0115-KDST2-1.4011.280.2025.4.AW w przedmiocie pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia postanawia I. odrzucić skargę; II. zwrócić na rzecz R. W. kwotę [...]([...] złotych zapłaconą tytułem wpisu od skargi.

Skarga R. W. (skarżący) złożona w niniejszej sprawie podlega odrzuceniu jako spóźniona. W pierwszej kolejności należy zauważyć, że skarżący, reprezentowany przez doradcę podatkowego, 16 grudnia 2025 r. złożył drogą elektroniczną pismo nazwane skargą na interpretację, w którym wyjaśnił, że przesyła skargę na interpretację z załącznikami. W piśmie z 16 grudnia 2025 r. pełnomocnik skarżącego wymienił jako załączniki: skargę z 22 października 2025 r., pełnomocnictwo i dowód uiszczenia opłaty skarbowej. Załączona skarga została opatrzona datą 22 października 2025 r. Dotyczyła postanowienia Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (organ) z 11 września 2025 r. w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku skarżącego o wydanie interpretacji indywidualnej. Organ, odpowiadając na skargę w niniejszej sprawie, wniósł o jej odrzucenie. Argumentował, że interpretacja indywidualna została wydana przez organ 18 listopada 2025 r. Natomiast skarżący w skardze z 22 października 2025 r., złożonej 16 grudnia 2025 r., nie odniósł się do wydanej interpretacji indywidualnej. Wymaga odnotowania, że w sprawie sygn. I SA/Sz 855/25 skarga R. W., reprezentowanego przez tego samego doradcę podatkowego, z 22 października 2025 r. na postanowienie organu z 11 września 2025 r. w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej została prawomocnie odrzucona postanowieniem z 28 stycznia 2026 r. z powodu nieuzupełnienia braku fiskalnego skargi (wpisu od skargi). Należy podkreślić, że sąd nie jest uprawniony do wzywania strony skarżącej, zwłaszcza reprezentowanej przez profesjonalnego pełnomocnika, do zmiany treści skargi w zakresie opisu zaskarżonego rozstrzygnięcia organu, sformułowanych zarzutów i wniosków oraz uzasadnienia. Jest to bowiem sytuacja pozostająca poza zakresem art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2026.143 - P.p.s.a.). Uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 w powiązaniu z art. 57 § 1 P.p.s.a. podlegają braki w zakresie obligatoryjnych elementów treści skargi, ale bez ingerencji w jej treść. Uzupełnieniu podlega coś, co nie zostało zawarte w treści skargi, a więc luki w treści skargi. Natomiast zasadniczo czym innym jest zmiana treści skargi. Wobec tego sąd jest związany treścią złożonej skargi niezależnie od tego, czy jest ona adekwatna do stanu sprawy, czy też nie. Ustawodawca nie przyznał sądowi uprawnienia do wezwania strony skarżącej, aby zmieniła treść skargi w zakresie opisu zaskarżonego rozstrzygnięcia organu, sformułowanych zarzutów i wniosków oraz uzasadnienia; a w tej konkretnej sytuacji proceduralnej, aby odstąpiła od skargi na postanowienie organu z 11 września 2025 r. w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej na rzecz skargi na interpretację indywidualną organu z 18 listopada 2025 r. W tym stanie sprawy, skarżący, a ściślej profesjonalny pełnomocnik skarżącego, złożył skargę, która nie była skargą na interpretację indywidulaną organu z 18 listopada 2025 r., biorąc pod uwagę literalną treść omawianej skargi: datę sporządzenia, opis zaskarżonego rozstrzygnięcia organu, sformułowane zarzuty i wnioski, uzasadnienie. Tej treści skarga jednoznacznie nie odnosiła się do późniejszej interpretacji indywidualnej. Natomiast pełnomocnik skarżącego ponownie złożył sądowi skargę z 22 października 2025 r. na postanowienie organu z 11 września 2025 r. w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej. O ile, co do zasady, dopuszczalna jest ponowna skarga w przypadku odrzucenia wcześniejszej ze względu na nieusunięty brak fiskalny, to jednak taka kolejna skarga wymaga zachowania ustawowego terminu. Stosownie do art. 53 § 1 P.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Pełnomocnik skarżącego 25 września 2025 r. otrzymał wymienione postanowienie organu z 11 września 2025 r. objęte skargą (por. elektroniczne potwierdzenie odbioru dołączone do akt przedstawionych przez organ). Zatem ustawowy termin przewidziany na formalnie skuteczne złożenie skargi upłynął 27 października 2025 r. (poniedziałek), biorąc pod uwagę, że 25, 26 października 2025 r. były dniami wolnymi od pracy (sobota, niedziela). W przypadku, gdy ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, wówczas za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu wolnym od pracy, o czym stanowi art. 83 § 2 P.p.s.a. Wobec tego skarga złożona na postanowienie organu z 11 września 2025 r. dopiero 16 grudnia 2025 r. jest spóźniona. Spóźniona skarga podlega odrzuceniu przez sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 2, § 3 P.p.s.a. W takiej sytuacji sąd zwraca stronie skarżącej z urzędu całą kwotę zapłaconą z tytułu wpisu od skargi przy zastosowaniu art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Z tych powodów należało postanowić jak na wstępie.