I SA/Sz 208/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka na rozpoznaniu w dniu 24 września 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zwrotu podatku od towarów i usług za sierpień 2006 r. p o s t a n a w i a: sprostować z urzędu oczywistą omyłkę w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 12 września 2019 r. I SA/Sz 208/19 w ten sposób, że w komparycji wyroku w miejsce zwrotu "na decyzję" wpisać "na postanowienie".

Wyrokiem z [...] września 2019 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Sz 208/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę S. O. na rozstrzygnięcie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zwrotu podatku od towarów i usług za sierpień 2006 r. W komparycji wyroku wystąpiła omyłka polegająca na błędnym oznaczeniu rodzaju zaskarżonego rozstrzygnięcia organu, albowiem w miejsce zwrotu "na decyzję" wpisano "na postanowienie", na co zwrócił uwagę organ administracji publicznej w piśmie z [...] września 2019 r. W myśl art. 156 § 1 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej p.p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu. Stosownie do art. 16 § 2 p.ps.a. sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym orzeka w składzie jednego sędziego, chyba że ustawa stanowi inaczej. Wykładnia gramatyczna art. 156 § 1 p.p.s.a. wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia. Przedmiotem sprostowania może być zatem np. błędne oznaczenie imion i nazwisk stron postępowania, nieprawidłowe opisanie zaskarżonego aktu lub czynności oraz inne błędy polegające np. na mylnej pisowni wyrazu lub jego nieprawidłowym użyciu. Jak wynika jednoznacznie z akt sprawy, zaskarżonym rozstrzygnięciem organu administracji było postanowienie, a nie decyzja. Wskazana powyżej nieprawidłowość stanowi zatem oczywistą omyłkę pisarską podlegającą sprostowaniu w wyżej wymienionym trybie.