I SA/Sz 176/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie - Iwona Golec po rozpoznaniu w dniu 7 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku F. I. w S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zwrotu części dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w okresie od 1 sierpnia 2010r. do 31 grudnia 2011 r. wraz z odsetkami p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie w przedmiocie prawa pomocy.

F. I. w S. wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z jej skargi na opisaną wyżej decyzję w przedmiocie zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w okresie od 1 sierpnia 2010 r. do 31 grudnia 2011 r. wraz z odsetkami. W uzasadnieniu podniosła, że jest organizacją pozarządową mająca status organizacji pożytku publicznego. Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje: Wniosek F. jest bezprzedmiotowy w zakresie żądania zwolnienia od kosztów sądowych. Zgodnie z art. 239 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), nie mają obowiązku uiszczania opłat sądowych organizacje pożytku publicznego, działające na podstawie przepisów o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, w sprawach własnych, z wyjątkiem spraw dotyczących prowadzonej przez te organizacje działalności gospodarczej, a także organizacje pozarządowe oraz podmioty wymienione w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2014 r. poz. 1118, 1138 i 1146) w sprawach własnych dotyczących realizacji zleconego zadania publicznego na podstawie przepisów o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie. Jak wynika ze złożonej do akt sprawy informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z Rejestru stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji oraz samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej Krajowego Rejestru Sądowego, skarżąca Fundacja posiada status organizacji pożytku publicznego (k. 15 akt sądowych). Wobec tego, iż przedłożona informacja jest aktualna na dzień 20 stycznia 2017 r. dokonano również sprawdzenia statusu F. w Wykazie organizacji pożytku publicznego uprawnionych do 1% podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2016, sporządzonym zgodnie z art. 27a ust. 1 i 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz.U. z 2016 r., poz. 1817 ze zm.) – udostępnionym przez Departament Pożytku Publicznego Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej za pośrednictwem strony internetowej www.pozytek.gov.pl. W wykazie tym, zaktualizowanym na dzień 6 lutego 2017 r., skarżąca Fundacja znajduje się pod pozycją 7176. Wobec powyższego stwierdzić należało, że skarżąca F. jako organizacja pożytku publicznego korzysta w niniejszej sprawie z ustawowego zwolnienia od opłat sądowych, z mocy wskazanego art. 239 § 2 p.p.s.a. Oznacza to, że nie ma obowiązku ponoszenia żadnych opłat sądowych, w tym również występując z ewentualną skargą kasacyjną, co powoduje, że rozpoznanie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych stało się zbędne. Stosownie do przepisu art. 249a p.p.s.a., jeżeli rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.