I SA/Sz 158/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bolesław Stachura Sędziowie Sędzia WSA Joanna Wojciechowska (spr.), Sędzia WSA Ewa Wojtysiak Protokolant starszy inspektor sądowy Edyta Wójtowicz po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 2 lipca 2020 r. sprawy ze skargi P. G. L. L. P. N. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...] w przedmiocie podatku rolnego za 2018 r. oddala skargę.

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej: "Kolegium", "organ odwoławczy") utrzymało w mocy decyzję Burmistrza B. S. (dalej: "organ I instancji") z dnia [...] r. nr [...], którą określono Skarbowi Państwa Państwowemu Gospodarstwu Leśnemu Lasy Państwowe Nadleśnictwo C. (dalej: "Nadleśnictwo", "Skarżący") wysokość zobowiązania w podatku rolnym za [...] r. w wysokości [...] zł. Na podstawie akt sprawy oraz zaskarżonej decyzji ustalono następujący stan faktyczny sprawy. Nadleśnictwo złożyło w dniu [...] r. (data wpływu do organu I instancji) deklarację na podatek rolny za rok [...]. Organ I instancji wezwał Nadleśnictwo do złożenia korekty tej deklaracji, m.in. z powodu braku wypełnienia części H tej deklaracji. W dniu [...] r. Nadleśnictwo złożyło korektę ww. deklaracji, gdzie w cz. H (łączna kwota podatku) wskazało kwotę podatku rolnego – [...] zł. W dniu [...] r. Nadleśnictwo złożyło korektę deklaracji na podatek rolny za rok [...], gdzie w cz. H wskazało kwotę podatku rolnego – [...] zł. W dniu [...] r. Nadleśnictwo złożyło korektę deklaracji na podatek rolny za rok [...], gdzie w cz. H wskazało kwotę podatku rolnego – [...] zł. W dniu [...] r. Nadleśnictwo złożyło korektę deklaracji na podatek rolny za rok [...], lecz w cz. H kwota podatku rolnego pozostała bez zmian, tj. [...] zł. W dniu [...] r. Nadleśnictwo złożyło korektę deklaracji na podatek rolny za rok [...], lecz w cz. H kwota podatku rolnego pozostała bez zmian, tj. [...] zł. Powyższe korekty spowodowane były, m.in. zmianami w dzierżawie gruntów należących do Nadleśnictwa przez inne osoby. W dniu [...] r. (data wpływu do organu I instancji) Nadleśnictwo złożyło wniosek o stwierdzenie nadpłaty w podatku od nieruchomości za rok [...] (postępowanie podatkowe zakończone decyzją SKO w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty. Skarga Nadleśnictwa została oddalona przez WSA w Szczecinie w dniu 24 czerwca 2020 r., sygn. akt I SA/Sz 157/20- dopisek Sądu). Wraz z ww. wnioskiem nadleśnictwo złożyło korektą deklaracji na podatek rolny za rok [...] r., gdzie w cz. H wskazało kwotę podatku rolnego – [...] zł. W dniu [...] r. do organu I instancji wpłynął załącznik do ww. korekty deklaracji. W związku z powyższym postanowieniem z dnia [...] r., organ I instancji wszczął z urzędu postępowanie w sprawie określenia Nadleśnictwu wysokości zobowiązania podatkowego z tytułu podatku rolnego za [...] rok. W toku prowadzonego postępowania organ I instancji zgromadził materiał dowodowy w postaci pierwotnie złożonej deklaracji podatkowej na podatek rolny DR-1 na [...] r. i jej korekt oraz pisma Nadleśnictwa z dnia [...] r., w którym podatnik poinformował, że w obrębie Gminy B. S. znajdują się linie oraz słupy elektroenergetyczne i do którego załączono wykaz nieruchomości pozostających w zarządzie Nadleśnictwa, na których znajduje się wskazana infrastruktura, a także akty notarialne, w formie których została ustanowiona służebność przesyłu na rzecz przedsiębiorstwa energetycznego E. z siedzibą w G. (dalej: "Operator"). W konsekwencji, w dniu [...] r. organ podatkowy wydał decyzję, którą określił Nadleśnictwu wysokość zobowiązania w podatku rolnym za [...] r. w wysokości [...] zł. Decyzję tę organ podjął na podstawie na podstawie art. 21 § 1 pkt 1, § 3 w zw. z art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900 ze zm.) – dalej: "o.p.; art. 1-4, art. 6 i art. 6a ust. 6 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 2017 r., poz. 1892 ze zm.) – dalej: "u.p.r."; komunikatu Prezesa GUS z dnia 18 października 2017 r. w sprawie średniej ceny skupu żyta za okres 11 kwartałów będącej podstawą do ustalenia podatku na rok podatkowy 2018 (M.P. z 2017r., poz. 958). Organ I instancji, po przeanalizowaniu dowodów zgromadzonych w sprawie, kierując się treścią ww. przepisów oraz orzecznictwem sądów administracyjnych, wskazał, że podatek rolny należny od osób prawnych podlega samoobliczeniu przez podatnika. Organ I instancji uznał, że podatek rolny za [...] r. wynosił [...] zł i jego wyliczenie przedstawił w tabeli. Organ I instancji wyjaśnił m.in., że grunty pod liniami elektroenergetycznym bez względu na ich klasyfikację geodezyjną są zajęte na działalność gospodarczą Operatora i podlegają podatkowi od nieruchomości. Dowodem na zajęcie gruntu na działalność gospodarczą przedsiębiorstwa energetycznego jest ustanowienie na nim prawa służebności przesyłu pozwalającego temu przedsiębiorstwu na korzystanie z gruntu w stopniu znacznie wykluczającym prowadzenie na nim działalności rolnej. Nadleśnictwo złożyło odwołanie od decyzji organu I instancji, w którym podniosło zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego (tj. art. 2 ust. 2 w zw. z art. 1a ust. 1 pkt 4 i 7 oraz ust. 3 pkt 2 u.p.o.l., a także art. 1 ust. 1, 2, 3 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o podatku leśnym (Dz. U. z 2017 r., poz. 1821 ze zm.), dalej "u.p.l." oraz naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, (tj. art. 122, art. 187 § 1, art. 191 o.p., art. 197 § 1 w zw. z art. 180 § 1 o.p. i art. 210 § 4 o.p.) i wniosło o uchylenie tej decyzji w całości. Po rozpoznaniu odwołania, Kolegium wydało w dniu [...] r. decyzję, w której utrzymało w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu, w pierwszej kolejności Kolegium za chybione uznało zarzuty co do naruszenia przez organ I instancji przepisów proceduralnych, które miały doprowadzić do niedokonania ustaleń, czy grunt rolny stanowiący pas pod napowietrznymi liniami elektroenergetycznymi jest zajęty na prowadzenie działalności gospodarczej i czy stan ten wyklucza wykonywanie na tym gruncie działalności rolnej. Podniosło, że to samo Nadleśnictwo ograniczyło swą działalność na gruntach, które oddało Operatorowi na pasy technologiczne zabezpieczające przesył energii elektrycznej i to na podstawie umów ustanowienia służebności przesyłu organ I instancji ustalił, że na pasach gruntu wyznaczonego na zabezpieczenie działalności gospodarczej przedsiębiorstwa energetycznego, która to działalność jest realizacją celów publicznych polegających na zaopatrzeniu kraju w energię elektryczną, nie jest wykluczona działalność rolna czy leśna, a jedynie, że działalność ta doznaje znacznego ograniczenia poprzez konieczność spełnienia wymogów przedsiębiorstwa energetycznego w zakresie zapewnienia bezpiecznego i bezawaryjnego przesyłu energii elektrycznej odbywającej się nad rzeczonym pasem gruntu. Kolegium wskazało także, że zakres i rodzaj czynności wykonywanych na przedmiotowych działkach gruntu przez Operatorów określają umowy ustanowienia służebności przesyłu oraz art. 3051 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 2018 r., poz. 1025 ze zm.), do którego te umowy się odwołują. Uznało również, że żaden biegły niczego innego w tej materii nie mógłby stwierdzić, a ponadto organ I instancji zgromadził wystarczająco jednoznaczny materiał dowodowy. Treść zgromadzonych dokumentów i oświadczeń Nadleśnictwa jednoznacznie przemawiało za tym, że objęcie podatkiem od nieruchomości wszystkich gruntów pod napowietrznymi liniami elektrycznymi, bez względu na ich klasyfikację geodezyjną, w stawce przewidzianej dla gruntów związanych z działalnością gospodarczą znajduje uzasadnienie w stanie faktycznym sprawy wynikającym z zawartych przez Nadleśnictwo kilkunastu umów ustanowienia służebności przesyłu. Ponadto organ odwoławczy wskazał, że grunt przeznaczony na realizację zadań gospodarczych Operatora nie jest stricte gruntem rolnym ani leśnym, ponieważ prowadzenie na nim gospodarki czy to rolnej czy leśnej jest mocno ograniczone. Dowodem na wykluczenie gruntów pod liniami energetycznymi z działalności leśnej i rolnej w podstawowym jej zakresie czyli hodowaniu drzewostanów, są zaś plany urządzenia lasu, w których nie przewiduje się wskazań gospodarczych dla tych gruntów. Organ zwrócił uwagę, że Operator na podstawie umów służebności był posiadaczem prawa służebności przesyłu obciążającego grunt pod liniami elektroenergetycznymi. Ustanowienie prawa służebności gruntu przeznaczonego na realizację przesyłu energii elektrycznej spowodowało, że grunty były zajęte na działalność gospodarczą prowadzoną przez Operatora. Stan ten był trwały i permanentny, co oznacza, że do zajęcia gruntu na działalność dochodziło nie tylko wtedy, gdy wkraczały na te grunty ekipy remontowe, konserwatorskie, czyli poruszali się po nim fizycznie pracownicy Operatora. Organ odwoławczy wyjaśnił, że trwałość zajęcia gruntu na działalność gospodarczą Operatora polega na tym, że przez linie napowietrzne przebiegające nad gruntem odbywa się ciągły i nieprzerwany przesył energii elektrycznej, to zadaniem tego gruntu jest zapewnienie ciągłego, nieprzerwanego, bezpiecznego i bezawaryjnego przesyłu tej energii. Podporządkowanie to ogranicza prowadzenie gospodarki rolnej lub leśnej na gruncie obciążonym służebnością, tak że oczywiste się staje stwierdzenie, że działalność gospodarcza posiadacza prawa służebności jest dominująca w takim stopniu, iż grunt ów należy uznać za zajęty na działalność przedsiębiorstwa energetycznego, a nie na działalność leśną czy rolną. Prawidłowo zatem Nadleśnictwo w deklaracji na podatek rolny za [...] r. nie uwzględniło gruntów rolnych obciążonych służebnością przesyłu na rzecz Operatora. Tym samym, obecna korekta deklaracji, w której grunty te zostały ujęte jako podlegające podatkowi rolnemu, jest nieuzasadniona i bezpodstawna. Organ I instancji, wydaną decyzją, pozbawił mocy prawnej tę korektę. W końcowej części uzasadnienia organ odwoławczy stwierdził, że postępowanie organu I instancji przeprowadzone zostało w zgodzie z przepisami. W jego toku zgromadzono wystarczający dla rozstrzygnięcia materiał dowodowy, Nadleśnictwo miało zapewnione prawo do czynnego udziału w postępowaniu na każdym etapie sprawy, zaś w treści decyzji wyczerpująco opisano dowody, stan prawny mający zastosowanie w sprawie i wnioski, które doprowadziły do podjęcia rozstrzygnięcia. Nadleśnictwo wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Kolegium, domagając się uchylenia w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, a także zasądzenia od organu na rzecz Skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa adwokackiego, według norm przepisanych. Skarżący zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie: 1) przepisów prawa materialnego w postaci art. 2 ust. 2 w zw. z art. 1a ust. 1 pkt 4 i 7 oraz ust. 3 pkt 2 u.p.o.l., a także art. 1 ust. 1, 2 i 3 u.p.l., przez ich błędną wykładnię i przyjęcie, że zajęcie lasu na prowadzenie działalności gospodarczej oznacza również sytuację, gdy na gruncie leśnym stanowiącym pas techniczny pod napowietrznymi liniami elektroenergetycznymi znajdują się te urządzenia, a operator linii wykonuje sporadycznie czynności związane z konserwacją urządzeń przesyłowych, co nie wyłącza prowadzenia na tym terenie działalności leśnej, pomimo że prawidłowa wykładnia tych przepisów powinna prowadzić do wniosku, iż o zajęciu gruntu na prowadzenie działalności gospodarczej można mówić dopiero wtedy, gdy wykonywanie działalności gospodarczej wyklucza całkowicie prowadzenie na danym obszarze działalności leśnej; zatem obowiązek zapłaty podatku od nieruchomości za grunt leśny powstaje dopiero w sytuacji, gdy ten grunt jest stale zajęty na prowadzenie działalności gospodarczej w sposób wyłączający możliwość prowadzenia choćby ograniczonej gospodarki leśnej, a nie jedynie sporadycznie zajmowany w celu dokonania czynności mających zawiązek z prowadzaniem działalności gospodarczej; 2) przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, to jest art. 122, art. 187 § 1, art. 191 i art. 210 § 4 o.p., przez: a) niezebranie całego istotnego dla sprawy materiału dowodowego, a w konsekwencji nieustalenie istotnych okoliczności faktycznych dotyczących, w szczególności następującej okoliczności - czy grunt leśny w zarządzie Nadleśnictwa stanowiący pas techniczny pod napowietrznymi liniami elektroenergetycznymi jest zajęty na prowadzenie działalności gospodarczej i czy ten stan wyklucza wykonywanie na tym gruncie działalności leśnej; b) odstąpienie od samodzielnego rozpatrzenia zebranego w sprawie materiału dowodowego i niedokonanie samodzielnie ustaleń faktycznych dotyczących istotnych dla sprawy okoliczności, w tym tego, czy grunt leśny w zarządzie Nadleśnictwa stanowiący pas techniczny pod napowietrznymi liniami elektroenergetycznymi jest zajęty na prowadzenie działalności gospodarczej i czy ten stan wyklucza wykonywanie na tym gruncie działalności leśnej; 3) przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy, to jest art. 197 § 1 w zw. z art. 180 § 1, art. 122 i art. 187 § 1 o.p., przez: a) nieprzeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z dziedziny gospodarki leśnej, pomimo że ocena czy na gruncie leśnym w zarządzie Nadleśnictwa stanowiącym pas położony pod napowietrznymi liniami elektroenergetycznymi możliwe jest prowadzenia działalności (gospodarki) leśnej oraz ustalenie, czy taka działalność była prowadzona w roku objętym zakresem decyzji podatkowej, wymagało posiadania wiadomości specjalnych; b) nieprzeprowadzenie dowodu z opinii biegłego z dziedziny energetyki, pomimo że ocena, sposobu oraz częstotliwości podjętych czynności, które są konieczne do wykonywania przez operatora sieci na terenach będących w zarządzie podatnika w ramach eksploatacji i utrzymania linii, wymagała posiadania informacji specjalnych. W uzasadnieniu Skarżący przedstawił argumentację na poparcie stawianych zarzutów. W odpowiedzi na skargę, Kolegium wniosło o jej oddalenie, w pełni podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje: Na wstępie należy wskazać, że Sądowi z urzędu znany jest fakt, że Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe, zarządzające lasami stanowiącymi własność Skarbu Państwa wiedzie spór z różnymi gminami na terenie Polski w przedmiocie opodatkowania podatkiem od nieruchomości gruntów pod liniami energetycznymi, obciążonych służebnością przesyłu na rzecz Operatora stawką opodatkowania jak dla gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, bez względu na sposób zakwalifikowania tych gruntów w ewidencji gruntów i budynków. Jak wynikało z akt Nadleśnictwo złożyło w dniu [...] r. do organu I instancji wniosek o nadpłatę w podatku od nieruchomości za rok [...] (przedmiot sporu w sprawie o sygn. akt I SA/Sz 157/20), do którego dołączyło m.in. było korektę deklaracji na podatek rolny za [...] r. Powyższy wniosek o stwierdzenie nadpłaty w podatku od nieruchomości organ I instancji potraktował jako pismo uzasadniające złożenie korekty deklaracji na podatek rolny za [...] r. Nadleśnictwo w powyższej korekcie deklaracji wymieniło grunty rolne oraz wskazało kwotę (w zaokrągleniu) podatku rolnego – [...] zł. Kwota ta była wyższa o [...] zł od kwoty podatku rolnego za [...] r., zaakceptowanej przez organ I instancji na podstawie złożonej w dniu [...] r. przez Nadleśnictwo korekty deklaracji na ww. podatek, tj. kwoty (w zaokrągleniu) [...] zł. Z uwagi na to, że Nadleśnictwo złożyło w dniu [...] r. korektę deklaracji na ww. podatek, organ I instancji zobowiązany był ją rozpoznać w trybie art. 21 o.p. Zgodnie z art. 21 § 1 pkt 1 o.p., zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania. Stosownie do 21 § 2 o.p., jeżeli przepisy prawa podatkowego nakładają na podatnika obowiązek złożenia deklaracji, a zobowiązanie podatkowe powstaje w sposób określony w § 1 pkt 1, podatek wykazany w deklaracji jest podatkiem do zapłaty, z zastrzeżeniem § 3. Na podstawie art. 21 § 3 o.p., jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że podatnik, mimo ciążącego na nim obowiązku, nie zapłacił w całości lub w części podatku, nie złożył deklaracji albo że wysokość zobowiązania podatkowego jest inna niż wykazana w deklaracji, albo powstałego zobowiązania nie wykazano, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania podatkowego. W niniejszej sprawie organ I instancji nie zgodził się ze złożoną sporną korektą na ww. podatek i prawidłowo, w ocenie Sądu, wszczął postępowanie w przedmiocie określenia Nadleśnictwu podatku rolnego za rok [...]. W sprawie zastosowanie miały przepisy u.p.r. w brzmieniu obowiązującym w [...] r. Zgodnie z art. 1 u.p.r., opodatkowaniu podatkiem rolnym podlegają grunty sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako użytki rolne, z wyjątkiem gruntów zajętych na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza. Oznacza to, że jeżeli grunt rolny zajęty jest na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza to podlega on opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości. Przedmiotem niniejszej sprawy był podatek rolny za rok [...], którym opodatkowane zostały przez organ I instancji grunty rolne należące do Nadleśnictwa. Organ I instancji uznał zatem, że przedmiotowe grunty rolne były w [...] r. zajęte przez Skarżącego na prowadzenie działalności rolniczej i nie były zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej innej niż działalność rolnicza. Sporna była jedynie wysokość tego podatku. Nadleśnictwo jest podatnikiem podatku rolnego na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 4 lit.b u.p.r. Stosownie do art. 6a ust. 8 u.p.r., Nadleśnictwo zobowiązane jest m.in. do złożenia w terminie do dnia 15 stycznia, organowi podatkowemu właściwemu ze względu na miejsce położenia gruntów deklaracje na podatek rolny na dany rok podatkowy, sporządzone na formularzu według ustalonego wzoru, a jeżeli obowiązek podatkowy powstał po tym dniu – w terminie 14 dni od dnia zaistnienia okoliczności uzasadniających powstanie tego obowiązku oraz odpowiednio korygować deklaracje w razie zaistnienia zmian, o których mowa w ust. 4, w terminie 14 dni od dnia zaistnienia zmian. Jak wynikało z akt, Nadleśnictwo wywiązało się z tych obowiązków, określonych w ww. przepisie. Podstawę opodatkowania podatkiem rolnym określa art. 4 u.p.r., Organ I instancji w decyzji z dnia [...] r. przedstawił sposób wyliczenia przedmiotowego podatku, który przedstawił w tabeli. Powyższa tabela zawiera m.in. wskazanie rodzaju i klasyfikacji oraz powierzchni danego gruntu, liczbę hektarów przeliczeniowych i stawkę podatku rolnego Sąd uznał za prawidłowe rozstrzygnięcie organu podatkowego w zakresie określenia Nadleśnictwu podatku rolnego za rok [...], które zostało wydane na podstawie zebranego materiału dowodowego. Jak wskazał organ I instancji w swojej decyzji, kwota podatku rolnego za [...] r. została przez Nadleśnictwo uiszczona. Zaznaczyć należy, że porównując zapisy spornej korekty deklaracji na ww. podatek z tabelą zawartą w decyzji organu I instancji w zakresie powierzchni gruntów, wskazać należy, że różnice dotyczące tych powierzchni były minimalne. Powyższe skutkowało określeniem przez organ I instancji podatku rolnego w niższej wysokości niż w spornej korekcie o [...] zł (w istocie była to konsekwencja zaokrąglenia wysokości podatku). Podkreślić należy, że podatkiem rolnym z rozróżnieniem stawki w zależności od klasy użytku rolnego zostały objęte te same grunty rolne, które wymienione były zarówno w spornej korekcie deklaracji, jak i w ww. tabeli. W spornej korekcie deklaracji Nadleśnictwo wskazało powierzchnię gruntów do opodatkowania (łącznie) - [...] ha, w tym [...] ha przeliczeniowych, kwotę podatku - [...] zł i po zaokrągleniu - [...] zł. Organ I instancji, w wydanej przez siebie decyzji wskazał powierzchnię gruntów do opodatkowania (łącznie) - [...] ha, w tym [...] ha przeliczeniowych, kwotę podatku - [...] zł i po zaokrągleniu - [...] zł. Różnica pomiędzy sporna deklaracja a decyzja organu I instancji wyniosła, więc odnośnie powierzchni gruntów - [...] ha; - [...] ha przeliczeniowego; - kwota podatku - po zaokrągleniu [...] zł. Zdaniem Sądu, materiał dowodowy został zebrany w sposób prawidłowy zgodnie z art.122 i art. 187 § 1 o.p., organy obu instancji dokonały jego oceny i wywiodły z niego trafne wnioski. Nie doszło, zatem w ocenie Sądu, do naruszenia przepisów postępowania, przy rozpoznaniu niniejszej sprawy przez organy obu instancji, w stopniu uzasadniającym ich uchylenie. Kwestia opodatkowania części gruntów rolnych Nadleśnictwa w Gminie, nad którymi przebiegają linie energetyczne Operatora, podatkiem od nieruchomości za rok [...] była przedmiotem sprawy o sygn. akt I SA/Sz 157/20, dotyczącej stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości. W ww. wyroku Sąd rozważał również objęcie opodatkowaniem podatkiem od nieruchomości gruntów leśnych, należących do Nadleśnictwa. Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podzielił stanowisko Sądu w wyroku o sygn. akt I SA/Sz 157/20. Wskazać należy, że uzasadnienie decyzji obu instancji zawierało także odniesienie się do zajęcia gruntów rolnych na prowadzenie działalności gospodarczej i była to konsekwencja stanowiska, zajętego przez Nadleśnictwo oraz odpowiedź na podnoszoną przez niego argumentację w toku postępowania podatkowego. Sąd w pełni podzielił w tym zakresie stanowisko organów podatkowych i jak już wyżej wskazał, kwestia ta była przedmiotem sporu w sprawie o sygn. akt I SA/Sz 157/20. Zarzuty skargi związane z brakiem ustaleń faktycznym dotyczących opodatkowania gruntów leśnych podatkiem od nieruchomości w istocie wykraczają poza przedmiot niniejszej sprawy, zaś ustosunkowanie się do nich przez sąd administracyjny przedstawiono w sprawie o sygn. akt I SA/Sz 157/20. Mając na uwadze powyższe rozważania, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), oddalił skargę.