I SA/Rz 872/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Małgorzata Futera po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2017 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku radcy prawnego R.B. o przyznanie wynagrodzenia za udzielenie z urzędu pomocy prawnej, która nie została opłacona, w sprawie ze skargi R.S. na decyzje Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] września 2016 r. - nr [...] w przedmiocie kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2012 rok, - nr [...] w przedmiocie przyznania kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (ONW) na rok 2012 - postanawia – przyznać radcy prawnemu R.B. kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, obejmującą podatek od towarów i usług w wysokości 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, tytułem wynagrodzenia za udzieloną z urzędu pomoc prawną, która nie została opłacona.

Sygn. I SA/Rz 872/16 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 14 lutego 2017 r., sygn. akt I SA/Rz 872/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargi R.S. na decyzje opisane w sentencji niniejszego postanowienia. Wyznaczony w tej sprawie pełnomocnik z urzędu radca prawny R.B., sporządziła opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej oraz pismo, w którym zawarła wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz oświadczenie, że nie zostały one zapłacone w całości ani w części. Pełnomocnikowi ustanowionemu na podstawie art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej powoływanej jako P.p.s.a.), należy się wynagrodzenie w zakresie określonym w art. 250 § 1 P.p.s.a., tj. według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych, w tym za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Z treści przepisu § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U z 2016 r., poz. 1715), regulacji obowiązującej odnośnie kwestii wynagrodzenia za udzieloną z urzędu pomoc prawną, która nie została opłacona, które weszło w życie w dniu 2 listopada 2016 r. wynika, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tego rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Skoro skarga w przedmiotowej sprawie została wniesiona 11 października 2016 r., zatem zastosowanie w niniejszej sprawie będą miały przepisy rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz.1805, zwane dalej rozporządzeniem). Zgodnie z § 2 rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: 1) opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz 2) niezbędne i udokumentowane wydatki radcy prawnego. Stosownie natomiast do § 4 ust. 1 rozporządzenia, opłatę ustala się w wysokości co najmniej ½ opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Stosownie do treści § 4 ust. 3 rozporządzenia, opłatę, o której mowa w ust. 1, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. Wysokość opłaty maksymalnej w postępowaniu w pierwszej instancji przed sądami administracyjnymi w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, ustala treść § 21 ust. 1 pkt 1 lit a rozporządzenia, tj. obliczona ona zostaje na postawie § 8 rozporządzenia. Stosownie z kolei do treści § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia opłata maksymalna w postępowaniu w drugiej instancji, w tym za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75% tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 240 zł. Mając na uwadze powyższe przyznano radcy prawnemu R.B. kwotę 295,20 zł, obejmującą należny podatek od towarów i usług w wysokości 55,20 zł, działając na podstawie art. 250 § 1, art. 258 § 1 i 2 pkt 8 P.p.s.a. w związku z § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, o czym orzeczono, jak w sentencji postanowienia.