Sygnatura
I SA/Rz 87/26
Wyrok WSA w Rzeszowie z 13 października 2026 r., I SA/Rz 87/26 – podatki od nieruchomości
Wynik
oddalono skargę
- Sąd
- Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
- Data orzeczenia
- 13 października 2026
- Prawomocne
- nie
Treść rozstrzygnięcia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Jarosław Szaro, Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska, Sędzia WSA Piotr Popek /spr./, Protokolant sekretarz sądowy Sabina Długosz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 października 2026 r. sprawy ze skarg B.B. i J.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia 19 listopada 2025 r. nr SKO.4141/87/2024 w przedmiocie podatku od nieruchomości na 2024 rok oddala skargi.
Analiza z kontekstem sprawy
Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?
Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.
Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia 19 listopada 2025 r. nr SKO.4141/87/2024 Samorządowe Kolegium Odwoławcze, utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta {...}z dnia {...} listopada {...}r. nr {...}w sprawie wymiaru B.B. i J.B.(dalej: podatnicy/skarżący) podatku od nieruchomości na {...} rok. Decyzją z dnia {...} listopada {...} r. organ I instancji ustalił podatnikom wymiar podatku od nieruchomości za {...}r. w kwocie {...}zł przyjmując za podstawę opodatkowania grunty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej o pow. {...}m2, budynki związane z prowadzeniem działalności gospodarczej o pow.{...} m2 oraz budowle o wartości {...}zł, których podatnicy byli użytkownikami wieczystymi lub właścicielami. Ustalając podatek organ oparł się oparł się na informacjach o gruntach oraz nieruchomościach złożonych przez podatników oraz na danych wynikających z ewidencji gruntów i budynków, w tym informacji z {...} stycznia {...} r. (nr {...})z której wynika, iż z dniem {...}r. zmianie uległy zapisy ewidencji w związku ze sklasyfikowaniem działki nr{...}położonej w obr. – {...} {...}jako tereny przemysłowe "Ba" o pow. {...}ha. Opisaną na wstępie decyzją z dnia z dnia 19 listopada 2025 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy podkreślił, że podstawą do wymiaru podatków, zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy z 17 maja 1w 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tekst jednolity Dz. U. z 2024 r., poz. 1151 ze zm., dalej: u.p.g.k.) są dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków i organy podatkowe muszą je respektować nawet w sytuacji ewentualnych różnic pomiędzy ewidencją a stanem faktycznym. Uzyskany z ewidencji gruntów i budynków wypis stanowi zatem dokument urzędowy, o którym mowa w art. 194 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2025 r., poz. 111 ze zm., dalej: O.p.) w związku z art. 2 i art. 3 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 707, dalej: u.p.o.l.), w związku z czym organ w postępowaniu podatkowym nie ma podstaw do pomijania tych danych. W konsekwencji organ podatkowy nie może dokonywać samodzielnej kwalifikacji przedmiotu opodatkowania, lecz przede wszystkim powinien uwzględnić odpowiednie zapisy wynikające z ewidencji gruntów i budynków. Dopiero w przypadku braku stosownych informacji w ewidencji gruntów i budynków można przeprowadzić odpowiednie postępowanie zmierzające do ustalenia wymaganych prawem danych niezbędnych dla prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania. Dlatego też, dopóki zapis w ewidencji nie zostanie zmieniony, jego treść jest dla organu wiążąca. Odnosząc się do stanu faktycznego sprawy, organ odwoławczy stwierdził, że z zebranego materiału dowodowego wynika, że podatnicy w {...}r. byli właścicielami oraz użytkownikami wieczystymi gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej o pow. {...}m2, a także budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej o pow. {...}m2 (budynków biurowych i magazynowych) oraz budowli o wartości {...}zł, usytuowanych na działce nr {...} położonej w obr. {...}{...}. Zaznaczył organ, że dane te wynikają z zapisów zawartych w ewidencji gruntów i budynków, w tym informacji nr {...}z {...}.{...}.{...}r. (Dziennik Urzędowy Województwa Podkarpackiego z dnia {...}.{...}.{...} r. poz.{...}) w sprawie projektu operatu opisowo-kartograficznego modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębów ewidencyjnych. Odnośnie do objętej operatem działki nr {...} położonej w obr, {...} {...} przy ul. {...} stwierdził organ odwoławczy, że została ona sklasyfikowana od lutego {...} r. jako tereny przemysłowe "Ba" oraz od tego dnia ma pow. {...}ha. Podkreślił organ, że w pozostałym zakresie okoliczności dotyczące innych obiektów opodatkowanych w skarżonej decyzji organu I instancji nie są przedmiotem sporu. Opierając się na powyższym materiale dowodowym SKO stwierdziło, że organ I instancji w sposób prawidłowy ustalił w skarżonej decyzji należny podatek od gruntów budowlanych oraz budynku z tytułu nieruchomości będących własnością oraz pozostających w użytkowaniu wieczystym podatników. Odnosząc się do twierdzeń podatników dotyczących braku ostateczności decyzji {...} w {...}z stycznia {...} r. w przedmiocie nieuwzględnienia zarzutów do danych ujawnionych w zmodernizowanym operacie ewidencji gruntów i budynków, organ odwoławczy wskazał, że decyzja ta aktualnie jest ostateczna w administracyjnym toku instancji. Jeżeli zarzuty podatnika zostały odrzucone w postępowaniu w sprawie zmian w ewidencji gruntów i budynków, to dane z ewidencji stają się wiążące i mają taki charakter od chwili ich wpisania do ewidencji gruntów i budynków, nie zaś od chwili zakończenia sprawy w przedmiocie zarzutów. Powołując się na poglądy sądów organ odwoławczy podkreślił, że jeżeli w sprawie na dzień orzekania przez organy podatkowe obu instancji w obrocie prawnym funkcjonuje ostateczna decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, to organy podatkowe zobowiązane są uwzględnić powyższą decyzję, a dane wynikające z operatu są dla tych organów wiążące. W świetle powyższego SKO uznało za bez znaczenia okoliczność, że zaskarżenia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w {...}z {...}sierpnia {...}r. sygn. akt II SA/Rz {...}oddalającego skargę na decyzję {...}w {...}z {...} stycznia {...} r. Na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego skarżący wnieśli skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie: 1. art. 201 § 1 pkt 2 O.p. poprzez nierozważenie przesłanek oraz brak uzasadnienia odmowy zawieszenia postępowania podatkowego, mimo istnienia formalnie zawieszonego postępowania administracyjnego prowadzonego w przedmiocie prawidłowości danych ujawnionych w ewidencji gruntów i budynków; 2. art. 122 oraz art. 187 § 1 O.p. poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, w szczególności poprzez pominięcie znaczenia zawieszonego postępowania ewidencyjnego dla ustalenia podstawy opodatkowania; 3. art. 210 § 4 O.p. poprzez sporządzenie uzasadnienia decyzji w sposób schematyczny i pozorny, bez rzeczywistego odniesienia się do argumentów strony dotyczących istnienia zagadnienia wstępnego. Wywodząc powyższe skarżący podnieśli przede wszystkim nie uwzględnienie przez organy podatkowe okoliczności istnienia formalnie zawieszonego postępowania administracyjnego dotyczącego prawidłowości danych ewidencyjnych, stanowiących podstawę opodatkowania. Podkreślili, że od {...}r. prowadzone było postępowanie administracyjne dotyczące prawidłowości klasyfikacji gruntów ujawnionych w ewidencji gruntów i budynków dla tej samej nieruchomości, która stanowiła podstawę wymiaru podatku za rok{...}. Postępowanie to zostało formalnie zawieszone w {...} r. przez organ ewidencyjny na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. Zdaniem skarżących istnienie zawieszonego postępowania ewidencyjnego oznaczało, że prawidłowość danych ujawnionych w ewidencji gruntów i budynków nie została w dacie wydania decyzji podatkowej ostatecznie rozstrzygnięta, a ich zmiana była realnym i przewidywalnym skutkiem dalszego toku postępowania administracyjnego. W takiej sytuacji organy podatkowe były zobowiązane do rzeczywistego rozważenia, czy zachodzą przesłanki do zawieszenia postępowania podatkowego na podstawie art. 201 § 1 pkt 2 O.p., a w przypadku odmowy zawieszenia - do przedstawienia w uzasadnieniu decyzji przekonujących motywów takiego stanowiska. Tymczasem organy podatkowe ograniczyły się do formalnego wskazania, że w dacie wydania decyzji obowiązywały określone dane ewidencyjne, nie odnosząc się w sposób merytoryczny do znaczenia zawieszonego postępowania ewidencyjnego ani do argumentów skarżących wskazujących na istnienie zagadnienia wstępnego. Brak jakiejkolwiek analizy tej kwestii prowadzi według skarżących do naruszenia art. 201 § 1 pkt 2 O.p. w związku z art. 122 oraz art. 210 § 4 O.p. Skarżący podkreślili, że postępowanie ewidencyjne zostało podjęte w{...}r. i zakończyło się zmianą danych ujawnionych w ewidencji gruntów i budynków. Zaznaczyli, że wcale nie twierdzą, że zmiana ta działa retroaktywnie na podstawę opodatkowania za rok{...}, jednak ma to istotne znaczenie dowodowe, gdyż potwierdza, że w dacie wydania decyzji podatkowej istniało realne i nierozstrzygnięte zagadnienie dotyczące prawidłowości danych ewidencyjnych, na których organ podatkowy oparł swoje rozstrzygnięcie. W ocenie skarżących pominięcie tej okoliczności skutkowało naruszeniem zasady prawdy obiektywnej (art. 122 O.p.), niewyczerpującym rozpatrzeniem materiału dowodowego (art. 187 § 1 O.p.) oraz sporządzeniem uzasadnienia decyzji w sposób schematyczny i pozorny, uniemożliwiający sądową kontrolę prawidłowości rozstrzygnięcia (art. 210 § 4 O.p.). W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, w pełni podtrzymując dotychczas prezentowane stanowisko. Wojewódzki Sad Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Podkreślić na wstępie należy, że Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 1267). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.) – dalej: P.p.s.a. Stosownie do tego przepisu sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W myśl art. 145 § 1 P.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. Zgodnie z art. 151 P.p.s.a., w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części Sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części. Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji, Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia 19 listopada 2025 r., dotyczące ustalenia wysokości zobowiązania w podatku od nieruchomości za {...}r. Na wstępie należy podnieść, że organy odwołały się do właściwych przepisów prawa materialnego, które stanowiły podstawę prawną rozstrzygnięcia. Zgodnie z art. 2 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz art. 3 ust. 1 pkt 1 i 3 u.p.o.l., opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlega m.in. własność oraz użytkowanie wieczyste budynków i gruntów lub ich części. Stosownie do art. 3 ust. 4 u.p.o.l., w przypadku współwłasności nieruchomości stanowią one odrębny przedmiot opodatkowania, a obowiązek podatkowy ciąży solidarnie na wszystkich współwłaścicielach. W zasadzie skarga nie formułuje zarzutów naruszenia przepisów prawa materialnego, a co więcej podkreśla się w niej, że skarżący akceptują stanowisko organu co związania organu podatkowego danymi wynikającymi z zapisów ewidencji gruntów i budynków. Taka zależność wynika z treści art. 21 ust. 1 u.p.g.k., wedle którego dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków stanowią podstawę do wymiaru podatków, w tym podatku od nieruchomości. Potwierdzona została w jednolitym orzecznictwie sądów administracyjnych do których też odwoływał się organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskrzonej decyzji. W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu organ podatkowy oraz Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo przyjęły za podstawę wymiaru podatku dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków, aktualne na dzień wydania decyzji. Podnoszona przez skarżących rozbieżność między stanem faktycznym a informacjami ujawnionymi w EGiB, choć może mieć znaczenie w odrębnym postępowaniu dotyczącym ich aktualizacji, nie mogła skutkować odstąpieniem od ich zastosowania w toku sprawy podatkowej. Dane te wynikają z ewidencji gruntów i budynków, w tym z informacji nr {...}z dnia {...} stycznia {...} r. (Dz. Urz. Woj. Podkarpackiego z dnia {...} lutego {...} r., poz.{...}) dotyczącej projektu operatu opisowo-kartograficznego modernizacji ewidencji. W szczególności, działka nr 1{...} w obrębie {...} {...}została od lutego {...} r. sklasyfikowana jako teren przemysłowy oznaczony symbolem "Ba", a jej powierzchnia wynosi {...}ha. Podkreślenia wymaga, że sam fakt toczącego się równolegle postępowania sądowoadministracyjnego w przedmiocie korekty ewidencji gruntów nie wpływa na obowiązywanie dotychczasowych wpisów. Toczące się postępowania administracyjne dotyczące aktualizacji danych ewidencyjnych nie mają wpływu na bieg procedury podatkowej, która opiera się na danych obowiązujących w momencie wydania decyzji podatkowej. Organ odwoławczy odnosząc się do zarzutów skarżących formułowanych na etapie wnoszonego odwołania, dotyczących braku ostateczności decyzji {...} Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia {...} stycznia {...} r. w przedmiocie nieuwzględnienia zarzutów do projektu modernizacji operatu ewidencji gruntów i budynków, wyjaśnił należycie skarżącym, że decyzja ta, na dzień wydania decyzji podatkowej w niniejszej sprawie była ostateczna w administracyjnym toku instancji. Słusznie też organ odwoławczy zaznaczył, że dane zawarte w operacie, wobec nieuwzględnienia zarzutów, uzyskały charakter wiążący z chwilą ich wpisania do ewidencji, a nie dopiero z chwilą zakończenia ewentualnego postępowania sądowoadministracyjnego. Podzielając to stanowisko Sąd pragnie podkreślić, że dane te obowiązują w obrocie prawnym do momentu ich formalnej zmiany, a postępowanie dotyczące ich aktualizacji nie wstrzymuje obowiązywania dotychczasowych wpisów. Ewentualne rozbieżności w danych ewidencyjnych, ze stanem rzeczywistym, choć mogą być istotne w odrębnym postępowaniu dotyczącym ich aktualizacji, nie mogą skutkować odstąpieniem od stosowania danych wynikających z ewidencji w postępowaniu podatkowym, ani też – jak tego oczekiwali skarżący i wstrzymaniem się przez organ podatkowy z wydaniem decyzji wymiarowej do czasu zakończenia taki9ego postepowania. To podejście jest zgodne z zasadą praworządności, która nakazuje stosowanie obowiązujących danych ewidencyjnych do momentu ich formalnej zmiany, a także z zasadą równości wobec prawa, która zapewnia jednolitość i spójność procedur administracyjnych. Organy administracyjne i sądy administracyjne są zobowiązane do przestrzegania aktualnych zapisów ewidencyjnych, niezależnie od tego, że mogą one być przedmiotem innych postępowań administracyjnych lub sądowych. Ponadto, w orzecznictwie utrwalony jest pogląd, że zmiana danych ewidencyjnych wywołuje skutki ex nunc, a nie ex tunc (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia {...} czerwca {...} r., sygn. akt{...}). Oznacza to, że organy zobowiązane są do stosowania danych obowiązujących w dacie wydania decyzji, nawet jeśli w przyszłości ulegną one zmianie. W świetle tak wypracowanej linii orzeczniczej sądów administracyjnych, jeżeli na dzień orzekania przez organy podatkowe obu instancji w obrocie prawnym funkcjonuje ostateczna decyzja wydana przez wojewódzki organ nadzoru geodezyjnego i kartograficznego, organy podatkowe są związane treścią tej decyzji. Dane wynikające z operatu ewidencyjnego, jako ujawnione w rejestrze publicznym, mają charakter wiążący i muszą zostać uwzględnione przy ustalaniu podstawy opodatkowania (por. wyrok NSA z dnia 10 maja 2019 r., sygn. II FSK 1842/17). W konsekwencji, na moment wydania decyzji podatkowych nie istniały przesłanki do przyjęcia innej podstawy opodatkowania niż wynikająca z danych ewidencyjnych, co czyniło nieistotnym z punktu widzenia niniejszej sprawy fakt zaskarżenia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w {...} z dnia {...} sierpnia {...} r. (sygn. II SA/Rz{...}), oddalającego skargę na decyzję PWINGiK z dnia {...} stycznia {...} r., który de facto stał się prawomocny wobec cofnięcia skargi kasacyjnej. Słusznie także uznało Kolegium, że bez znaczenia było na tym etapie, dla toczącego się postępowania podatkowego i wydania decyzji wymiarowej, wszczęcie przez Prezydenta Miasta {...}na podstawie zawiadomienia z dnia {...} maja {...} r. znak sprawy {...}postępowania administracyjnego w sprawie wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków co do użytku na przedmiotowej działce nr ew.{...}, zawieszenia tego postępowania na mocy postanowienia z dnia {...} sierpnia {...} r. do czasu zakończenia postępowania o rozpatrzenie zarzutów zgłoszonych do danych ujawnionych w zmodernizowanym operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu {...}{...}, a następnie podjęcie tego postępowania na mocy postanowienia w/w organu postanowieniem z dnia {...} sierpnia {...} r. Jakkolwiek organ odwoławczy w niniejszej sprawie nie odniósł się szczegółowo do tych okoliczności sprawy, jak tego należałoby oczekiwać przez pryzmat zasady przekonywania z art. 124 O.p. zwłaszcza, że były one podnoszone w odwołaniu od decyzji organu I instancji, to jednak nie sposób uznać aby to uchybienie procesowe mogło mieć wpływu na treść rozstrzygnięcia z przyczyn wyżej podanych. Powtórzyć wypada, że sam fakt toczących się postępowań administracyjnych w zakresie zmian ewidencyjnych, co także wyżej wyjaśniono, nie ma wpływu na toczące się postępowanie podatkowe, które bazuje na aktualnych na dany rok podatkowy danych ewidencyjnych. Relewantne, co do zasady dla przyszłych postępowań podatkowych, stanie się dopiero dokonanie zmiany danych ewidencyjnych w następstwie toczących się postępowań administracyjnych z zachowaniem przewidzianego trybu, zwieńczonego powiadomieniem organu podatkowego o zmianach. Ze względu na charakter i przyczyny takiej zmiany, nie jest wykluczone, że w razie ujawnienia, że dane przyjęte za podstawę wymiaru podatku były wadliwe prawnie (nieprawidłowo ujawnione), może to mieć wpływ na wcześniej zapadłe decyzje ostateczne, ale tylko w kontekście ewentualnych podstaw wznowienia postępowania podatkowego, co przekracza ramy rozpoznania niniejszej sprawy. Organy podatkowe nie dysponowały i nie mogły dysponować stanowiskiem Prezydenta Miasta {...}skierowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia {...} lipca {...} r., które pełnomocnik skarżących przedłożył na rozprawie. Reasumując Sąd nie stwierdził w niniejszej sprawie istotnych naruszeń przepisów prawa materialnego czy prawa procesowego, które nakazywałyby wyeliminowanie zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego. Skarga podlega zatem oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.
Informacje o sprawie
- Data wpływu
- 17 lutego 2026
- Symbol z opisem
- 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
- Skarżony organ
- Samorządowe Kolegium Odwoławcze
- Sędziowie
- Jarosław Szaro /przewodniczący/ Małgorzata Niedobylska Piotr Popek /sprawozdawca/
Inne orzeczenia w tej sprawie
Powiązane dokumenty
Sygnatura: I SA/Wr 350/26 · 13 października 2026
Wyrok WSA we Wrocławiu z 13 października 2026 r., I SA/Wr 350/26 – podatki od nieruchomości
Sygnatura: I SA/Po 703/26 · 13 października 2026
Wyrok WSA w Poznaniu z 13 października 2026 r., I SA/Po 703/26 – podatki od nieruchomości
Sygnatura: I SA/Wr 351/26 · 13 października 2026
Wyrok WSA we Wrocławiu z 13 października 2026 r., I SA/Wr 351/26 – podatki od nieruchomości
Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny