I SA/Rz 812/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 5 października 2018 r., w Wydziale I, na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia (...) lipca 2018 r., nr (...), w przedmiocie określenia skarżącemu zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2014 r., od dochodów z działalności gospodarczej, w związku z wnioskiem skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji - postanawia – oddalić wniosek.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, decyzją z dnia (...) lipca 2018 r., określił skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2014 r., od dochodów z działalności gospodarczej, w wysokości 142 029 zł. Składając skargę na to rozstrzygnięcie skarżący wniósł o wstrzymanie jego wykonania argumentując, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed ostatecznym zakończeniem sprawy może doprowadzić do wyrządzenia znacznej szkody w jego majątku. Jednocześnie zaznaczył, że w sprawie istnieją znaczne wątpliwości, co do dokonanych przez organ ustaleń. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi § 3 wyżej wymienionego artykułu, po przekazaniu skargi sądowi może on, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa, w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Jak wynika z przytoczonego wyżej przepisu, przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest uprawdopodobnienie, że jej wykonanie może skutkować pociągnięciem za sobą szczególnie dotkliwych dla wnioskodawcy skutków, chodzi tu o możliwość wyrządzeniem mu szkody o znacznych rozmiarach czy też doprowadzenie do sytuacji faktycznej, która będzie trudna do odwrócenia. Obowiązek uprawdopodobnienia wystąpienia wyżej wymienionych okoliczności (przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej) obciąża wnioskodawcę, który w tym celu powinien wskazać na konkretne argumenty, przemawiające za zasadnością jego twierdzeń, a w konsekwencji za uwzględnieniem wniosku, w kontekście przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. W niniejszej sprawie skarżący wnioskując o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie uprawdopodobnił, że nieudzielenie mu ochrony tymczasowej może pociągnąć za sobą skutki, w postaci wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania po jego stronie trudnych do odwrócenia skutków. Wynika to przede wszystkim z tego, że jego wniosek pozbawiony jest w zasadzie jakiegokolwiek uzasadnienia. Za takie nie można uznać bowiem gołosłownego stwierdzenia o możliwym wyrządzeniu szkody w jego majątku czy też domniemanych wątpliwościach, odnośnie wydanego w sprawie rozstrzygnięcia. Aby stwierdzić, że wykonanie zaskarżonej decyzji może być szczególnie dotkliwe dla skarżącego, zwłaszcza jeżeli chodzi o jego interesy majątkowe, niezbędnym byłoby zestawienie skutków realizacji określonego nią obowiązku z ogólną sytuacją majątkową skarżącego, w szczególności wysokością uzyskiwanych przez niego dochodów i wartością posiadanych aktywów. Skarżący jednak nie podał jakichkolwiek informacji odnośnie tych okoliczności. Nie sposób ich też ustalić w oparciu o informacje zawarte w aktach sprawy. W tej sytuacji Sąd nie może więc stwierdzić, jak wykonanie zaskarżonej decyzji wpłynie na sytuację skarżącego, a w konsekwencji czy w jego sytuacji zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Tak więc brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego o udzielenie mu ochrony tymczasowej. Na marginesie niniejszych rozważań dodać też należy, że na obecnym etapie postępowania przedwczesnym byłoby wypowiadanie się, co do zasadności zaskarżonej decyzji, co sugeruje skarżący podnosząc, że rozstrzygnięcie to budzi wątpliwości. Poza tym, kwestie związane z treścią zapadłego rozstrzygnięcia nie mieszczą się w granicach ustawowych przesłanek wstrzymania jego wykonania, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., oddalił wniosek skarżącego.