I SA/Rz 778/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: S. WSA Małgorzata Niedobylska po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.B. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] września 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy prawa do zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek za maj 2020 r. - p o s t a n a w i a - 1) stwierdzić swoją niewłaściwość 2) przekazać sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie

I SA/Rz 778/20 Uzasadnienie G.B. (dalej: skarżący) wniósł to tut. Sądu skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] września 2020 r. nr [...] w przedmiocie odmowy prawa do zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek za maj 2020 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Właściwość miejscową i rzeczową wojewódzkich sądów administracyjnych reguluje art. 13 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. – dalej: P.p.s.a.), który stanowi, że wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. Do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę na powołaną na wstępie decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie odmowy prawa do zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek należnych za maj 2020 r. Należy zauważyć, że oddział ZUS-u nie posiada osobowości prawnej. Stosownie natomiast do treści art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 266 ze zm.- dalej: u.s.u.s.) Zakład Ubezpieczeń Społecznych jest państwową jednostką organizacyjną i posiada osobowość prawną. Siedzibą Zakładu Ubezpieczeń Społecznych jest miasto stołeczne Warszawa. Tym samym Zakład Ubezpieczeń Społecznych został oznaczony przez Sąd jako organ, którego decyzja stanowi przedmiot skargi. Zgodnie więc z literalnym brzmieniem art. 13 ust. 2 P.p.s.a., sądem właściwym do rozpoznania skargi na jego decyzje jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Jednocześnie należy podkreślić, że w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania § 1 pkt 2 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 22 lutego 2017 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. z 2017 r. poz. 367). Na mocy wyżej wymienionego przepisu rozpoznawanie spraw z zakresu działania Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych zostało przekazane wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę, jednak odnosi się ono wyłącznie do zamkniętego katalogu spraw, których przedmiotem jest umorzenie, odroczenie terminu płatności lub rozłożenie na raty należności z tytułu składek określonych w art. 28 i art. 29 u.s.u.s. Zaskarżona tut. Sądu decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych została wydana na podstawie m.in. art. 31zq ust. 8 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r. poz. 374 ze zm.). Wobec tego, w przekonaniu Sądu skoro przedmiot sprawy nie dotyczy umorzenia, odroczenia terminu płatności ani rozłożenia na raty należności z tytułu składek określonych w art. 28 i art. 29 u.s.u.s., a Zakład Ubezpieczeń Społecznych ma siedzibę w Warszawie, to zgodnie z art. 59 § 1 P.p.s.a., sprawę należało przekazać Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. W świetle powyższego, orzeczono jak w sentencji.