I SA/Rz 778/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Surmacz po rozpoznaniu w dniu 5 października 2018r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy [.] na decyzję Zarządu Województwa [.] z dnia [.] lipca 2018r. nr [.] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu środków przeznaczonych na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich w związku z wnioskiem skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji WSA/post.1 - sentencja postanowienia

Zaskarżoną decyzją z dnia [.] lipca 2018r. Zarząd Województwa [.] utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w [.] z dnia [.] marca 2018r. znak [.] w przedmiocie zobowiązania Gminy [.] do zwrotu środków przeznaczonych na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich w kwocie 27 555zł. W ślad za skargą na przedmiotową decyzję, skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu prawomocnego rozstrzygnięcia sprawy, podnosząc że wysoka kwota zobowiązania obciążającego samorządowy zakład budżetowy - Centrum Integracji Społecznej w [.], stworzonego w celu integracji osób zagrożonych wykluczeniem społecznym - może przesądzić o zahamowaniu działalności tego ośrodka, co skutkować będzie niepowetowaną szkodą dla lokalnej społeczności, a zawłaszcza dla osób dotkniętych dysfunkcjami społecznymi, które zostaną pozbawione opieki jedynego na terenie gminy ośrodka zajmującego się reintegracją społeczną i zawodową osób z dysfunkcjami. Skarżąca podkreśliła, że kwota zobowiązania wynikającego z zaskarżonej decyzji wynosi tyle co roczny przychód wypracowany przez zakład budżetowy Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018r. poz. 1302 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest zatem uprawdopodobnienie, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, na skutek wykonania nieprawomocnej jeszcze decyzji. Co do zasady chodzi tutaj o szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia lub uprawdopodobnienie możliwości zaistnienia innych trudnych do odwrócenia skutków, przy czym ocena tych przesłanek pozostawiona jest uznaniu Sądu. Obowiązek uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji obciąża wnioskodawcę. Skarżąca w niniejszej sprawie, w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie, powołała się na wysokie prawdopodobieństwo wyrządzenia szkody nie tyle samej gminie – poprzez nałożenie na nią trudnych do udźwignięcia zobowiązań finansowych – ale na wysoce prawdopodobne negatywne konsekwencje dla szeroko pojętego interesu społeczności lokalnej, wyrażającego się w jak najlepszej integracji społecznej i zawodowej osób zagrożonych wykluczeniem społecznym. Argument ten, w ocenie Sądu, jest trafny i w zupełności odpowiada przesłance wstrzymania z art. 61 § 3 P.p.s.a. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji przewidziana została bowiem dla sytuacji, w której wykonanie nieprawomocnej decyzji, z dużym prawdopodobieństwem, może spowodować skutek wykraczający poza samą dokuczliwość finansową, zaburzając funkcjonowanie adresata decyzji, czy też jego otoczenia, w sposób na tyle istotny, że odwrócenie powstałych skutków poprzez ewentualny zwrot nienależnie wyegzekwowanego świadczenia nie będzie możliwy. W sytuacji, gdy realizacja dobra publicznego, wyrażającego się w sprawnym egzekwowaniu należności, zagraża innym dobrom prawnie chronionym publicznym czy też prywatnym – sąd zobligowany jest zważyć, czy wartość tego dobra nie przemawia za jego ochroną, nawet kosztem uszczuplenia należności publicznych. W opisanej przez wnioskodawcę sytuacji, niebezpieczeństwo zahamowania działań Centrum Integracji Społecznej w [.] - na skutek obciążenia gminy zobowiązaniem sięgającym rocznych przychodów tego zakładu budżetowego – w świetle zasad doświadczenia życiowego jest wysoce prawdopodobne. Centrum realizuje bowiem działania, które nie wynikają z podstawowych potrzeb lokalnej społeczności (jak np. zaopatrzenie w wodę), co w razie niedoboru środków może oznaczać zaniechanie ich kontynuowania. Tymczasem należy podkreślić, że zadania realizowane przez Centrum są niezwykle istotne w stosunkach społeczno- gospodarczych, a dodatkowo dla swej skuteczności wymagają konsekwentnego i długotrwałego prowadzenia. W ocenie Sądu zatem jakiekolwiek zaburzenie w działaniu Centrum, grożące zahamowaniem jego działań integracyjnych, może przyczynić się do trwałego osłabienia jego pozycji, siły oddziaływania na społeczność lokalną na przyszłość oraz zaprzepaszczenia efektów dotychczasowej pracy. Szkodę z tego tytułu poniesie cała społeczność lokalna, która obecnie w sposób bezpośredni bądź pośredni odnosi korzyści z reintegracji społecznej i zawodowej jednostek z zaburzeniami czy też dysfunkcjami społecznymi. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.