I SA/Rz 749/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2023 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku B.D. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie ze skargi B.D. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej - p o s t a n a w i a - przywrócić B.D.termin do uiszczenia wpisu

Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z 16 stycznia 2023 r. odrzucono skargę B.D. na opisane w sentencji postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z powodu nieuiszczenia wpisu od skargi. W dniu 20 stycznia 2023 r. Skarżący zgłosił wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, regulując należną opłatę sądową. Uzasadniając prośbę podniósł, że 20 grudnia 2022 r. otrzymał z Sądu korespondencję, w której zawarte były: odpis skargi, wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie, odpowiedź na skargę. W dniu 23 grudnia 2022 r. zgłosił się w Sądzie w celu podpisania skargi. W Wydziale Informacji Sądowej zasięgnął informacji, czy przedkładane dokumenty będą kompletne, czy zawierają braki. Uzyskał informację, że wszystko jest w porządku. Natomiast na pytanie, czy i w jakiej wysokości ma uiścić opłatę sądową, ponieważ liczył się z obowiązkiem pokrycia kosztów postepowania, uzyskał informację, że wezwanie do zapłaty zostanie mu doręczone i należy na nie oczekiwać. Złożył więc w biurze podawczym uzupełnione dokumenty. Otrzymanie postanowienia o odrzuceniu skargi z powodu nieuiszczenia wpisu stanowiło dla niego zaskoczenie. Dopiero podczas ponownego przeglądu korespondencji spostrzegł, że wśród doręczonych pism zawarte było wezwanie do uiszczenia wpisu, czego wcześniej nie zauważył. Brak wpłaty nie był jego celowym działaniem. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 85 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm.) dalej określanej skrótem: "p.p.s.a.", czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Z przepisów art. 86 § 1 i art. 87 § 2 p.p.s.a. wynika jednak, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu, jeżeli zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Nie jest w sprawie wątpliwe, że wpis od skargi nie został przez Skarżącego uiszczony w wyznaczonym terminie. Złożone w aktach sprawy dokumenty wskazują, że wezwanie do uiszczenia wpisu zostało doręczone adresatowi poprzez środki komunikacji elektronicznej. Z danych zawartych w systemie EZD, który Sąd wykorzystuje do obsługi korespondencji, wynika, że 19 grudnia 2022 r. do Skarżącego skierowane zostały dwie przesyłki elektroniczne; dokumenty UPD zostały wygenerowane o godz. 14:48 i 15:11. Skarżący uzupełnił osobiście brak formalny skargi w siedzibie Sądu w dniu 23 grudnia 2022 r., a więc w wyznaczonym terminie. Jak natomiast oświadczył w piśmie z 18 stycznia 2023 r., uzyskał wówczas informację od pracownika Sądu, że wezwanie do uiszczenia wpisu zostanie mu doręczone. Z oświadczenia tego wynika, że nie zwrócono mu uwagi, że wezwanie takie zostało już wysłane środkami komunikacji elektronicznej, w dniu, w którym wysłano wezwanie do podpisania skargi. Nie mogło zatem zostać skierowane do wysłania ponownie. W przedstawionych okolicznościach Sąd uznał, że Skarżący dostatecznie uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu. Działa on w sprawie bez zawodowego pełnomocnika (adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego), przez co uzyskiwane od Sądu informacje i pouczenia, niezależnie od formy ich udzielania (pisemnej, ustnej, na odległość lub osobiście), powinny być wyczerpujące i uwzgledniające wszystkie podjęte dotychczas w sprawie czynności, niezależnie od tego, czy zostały udokumentowane w aktach sprawy, czy w którymś w systemów teleinformatycznych wykorzystywanych w działalności kancelaryjnej Sądu. Przedstawione przez Skarżącego oświadczenie sugeruje, że mógł on w sposób niezamierzony zostać błędnie poinformowany o stanie sprawy, a miało to miejsce w dniu, w którym uzupełnienie braku fiskalnego mogło jeszcze nastąpić w wyznaczonym terminie. Okoliczności te oraz doręczenie korespondencji środkami komunikacji elektronicznej tego samego dnia w pewnym odstępie czasowym, mogły wywołać u adresata mylne przekonanie co do zakresu ciążącego na nim obowiązku w zakresie uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi. Z podanych względów, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd postanowił o uwzględnieniu wniosku.